Bakken met tante Jans.

Taart van Tante Jans.

Op zaterdag wisten wij kinderen, bij tante Jans is de appeltaart vers, de allerhande gebakken en ander baksel waar we dol op waren. Tante had een voorliefde voor bakken en omdat oom bij Verkade werkte nam hij altijd op meeneemdag bakmeel mee voor zijn Jans. Hij had dan geen kind aan haar, ze bakte het hele weekend.

In de winter waren er de kerstkransjes en de kersttulband, de cake en ach te veel om op te noemen en omdat ze het zo heerlijk vonden om samen te snoepen groeiden ze niet alleen steeds meer naar elkaar toe in de loop der jaren, maar groeiden ze ook in omvang en op een dag kon tante Jans niet meer haar eigen schoenveters vastmaken.

Als wij bij tante op bezoek kwamen deden we de klusjes die tante door haar omvang niet meer kon doen zoals dingen uit haar keldertje halen, haar veters vastmaken en af en toe haar bovenraampje lappen, het onkruid op het erf wieden en het geitenhok schoonmaken.

Wij merkten wel dat we steeds meer voor tante gingen doen en steeds vaker zat ze vermoeid op de stoel, haar baklust nam af en haar huis vervuilde. De drie dagen in de week die ze altijd gewerkt had, lukte haar niet meer en ze nam ontslag. Tante werd nog dikker en op een dag hing er meer tante naast de stoel dan er op zat. Er kwam ook nog weinig volk over de vloer en de baklucht was helemaal uit het huisje.

Wij waren pubers geworden met gevoel in onze benige lijven en we besloten haar te blijven helpen, ook toen oom er vandoor gegaan was met een slanke den, een nieuwe bij Verkade aan de lopende band. Oom zagen we nooit meer. Tante deed op een dag niet meer open en met de sleutel die we verstopt wisten onder een vullisbak kwamen we binnen. Tante lag uitgeput in een stoel, zo wit als het meel waar ze altijd zo graag mee had gebakken. Bij de buren belden we de huisarts en die was er binnen een kwartier en liet tante ophalen met een ziekenauto.

Ze is nooit meer thuisgekomen, maar in de spaarzame dagen die haar nog resten, vertelde ze ons, dat ze een bakboek had geschreven. Het was voor ons, we hoefden alleen maar een geschikte uitgever te vinden.

Het boek kreeg de naam: Bakken met tante Jans. We wonen nu dankzij dat boek allemaal in een riant huis en denken dagelijks aan onze lieve tante. Oom had niet lang plezier van zijn nieuwe Verkade-meisje, volgens de verhalen kon zij het zware lichaam van oom niet bovenop haar verdragen. Ja, overdaad schaadt, maar  wij zullen nooit klagen over die lieve tante Jans.

Zilvertje.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

19 reacties op Bakken met tante Jans.

  1. Laat het niet met alle te zwaarlijvige vrouwen zo aflopen.
    Bezorgde groet

  2. Zilvertje zegt:

    Zinneninzuidoost, nee, dat zou doodzonde zijn ik zit en beetje in een dood hoekje deze week. :^)

    • Rob Alberts zegt:

      Zilvertje, je hebt toch wel tijd om even van het strandweer te genieten?
      Dat brengt jou vast weer tot leven!
      Uitwaaien met het hoofd, opsnuiven van gezonde zeelucht, bijtanken van de nodige zonnevitaminen een gezondere melange is er niet.
      Zonnige zomergroet

  3. Zilvertje zegt:

    Ja, dat heb ik al vaak gedaan, op de fiets met Annemieke, we waren zo bruin als negertjes, maar nu begint de drukte weer. We zijn nu een week al niet meer geweest, maar zonder bikini in ons blootje, hebben we toch een bikini aan, zo bruin. We liggen nooit lang te bakken, gewoon ff, maar het resultaat mag er zijn, ja, ik ben dol op de kust.

  4. Dirk zegt:

    Weer een prachtig verhaal Zilvertje, en wat zie ik op de foto heerlijk.

  5. Zilvertje zegt:

    Dirk, dankjewel, ja, een heel nachtegaaltje, hahahahaahah

  6. Zilvertje zegt:

    Maar die echte Nachtegaal was heel lekker, ik kan dat denk ik niet overtreffen hoor! Zelfs na dat geweldige ontbijt ging hij er in als koek bij mij.

  7. Zilvertje zegt:

    Nou dat ontbijt dat op een vrachtwagen pastte.

  8. oma zegt:

    Ha Zilvertje,
    Meeneembakmeel, is een specialitiet van Verkade.
    Gelukkig snoep ik niet meer, scheel me nu 26 kilotjes.
    Tante Jans had ze wel lekker bruin gebakken. oma

    ot, cobie heeft kranig mee geholpen met timmeren.

  9. Zilvertje zegt:

    Oma, ik moet lachen om de tiet van Verkade, zulke dingen schrijf ik ook altijd en het was al zo grappig wat u schreef en met die tiet is het nog leuker.

    Cobie is geweldig, maar denk ook dankzij jouw aanwijzingen.

  10. Zilvertje zegt:

    26 kilo, dat is een half mens, wat goed oma!

  11. Zilvertje zegt:

    Dirk, als ik daar langer was gebleven had ik per vrachtwagen terug naar huis gebracht moeten worden…..

  12. Och Zilvertje, zo nu en dan snoepen is lekker, maar het moet te veel zijn. Toch goed verhaal.

  13. Zilvertje zegt:

    Ja, Antoinette ze hadden zich klem gegeten dat is een beetje de gek. :^)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s