De verpleging in…….

Hart voor je werk!

Ze pakte heel voorzichtig haar gebit uit het bakje, keek met haar spiedende ogen naar alle tanden en fluisterde, terwijl ze met een magere vinger wees: ik mis er twee, de onderkantjes zijn er af, heb jij dat gedaan? De stagiair, zuchtte diep en zei: Ja, mevrouw, het zal wel scherp zijn, ik deed het per ongeluk, terwijl ik uw gebit poetste viel het uit mijn handen, het was zo glad en het viel in de wasbak en eerst dacht ik dat het wel mee viel, maar inderdaad, er zijn twee tanden af, bijna dan…….

Ze deed het gebit in haar mond en voelde dadelijk hoe scherp het nu was, oppassen dan maar, ze pakte uit haar nachtkastje het spiegeltje, deed haar mond open en ontblootte haar gebit, ja, dat had ze wel gedacht, de ontbrekende tanden zaten in het zicht……Hij liep de deur uit met de belofte dat hij het door zou geven aan zijn stagebegeleider, hij was verzekerd, dan kwam het weer goed, dag mevrouw, fijne dag en sorry, echt waar sorry! En daar zat ze dan, in haar bed, gewassen door een kind van zeventien? Een jongen! Een jongen die aan was met de hele situatie en haar gebit had laten vallen.

Hij was zo vol van de hele week, ging van probleem, naar probleem, van emotie naar emotie, van schamen, naar bijna overgeven en hij vergat het hele gebitje. In het weekend kwamen haar kinderen op bezoek, zij lachte toen ze al dat grut zag binnenkomen. Moeder! Riep haar dochter Ria geschrokken, wat is er met je tanden gebeurd?

De jongen sliep dat weekend lang uit, hij had de avond ervoor flink gedronken, had stil in een hoekje gezeten en was tegen de morgen ladderzat in zijn bed gerold… verpleging, pffffffffff, was dat wel iets voor hem, al dat bloot, al die poep en die wonden en die gebitten…………….. hemel, hij was het gebit van die ene mevrouw vergeten…..

Hij ging snel onder de douche, eten, en stapte op zijn fiets en reed naar het verzorgingstehuis. Je hebt toch geen stage meer riep de verpleegkundige die de pieper bij zich had en open deed? Hij liep snel naar haar kamer en biechtte alles op, helemaal vergeten mevrouw, ik dacht er vandaag pas weer aan, het spijt me, ik ga het regelen voor u hoor, sorry en heeft u nog wondjes gekregen omdat het gebit nu scherp is?

De familie van haar keek op en begreep wat er was gebeurd, dit was dus de broeder, wat een leuke knul! Moeder is verzekerd, wij regelen het verder, lief dat je nog terug kwam, je hebt een goed hart jongen, dankjewel! Zei haar dochter en keek de jongen warm aan. Hij fietste opgelucht naar huis.. ……..is dit zijn toekomstige werk?

Zilvertje.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op De verpleging in…….

  1. Dirk Stam zegt:

    Ik ben gelijk gaan oefenen om als ik naar een verpleeghuis zou moeten om dan zonder kunstgebit te gaan want nu ik heb gelezen dat ze daar de jeugd laten werken dan is het beter om geen gebit mee te nemen.
    Het zal wel goed koper zijn dan een ervaren kracht maar de kunst gebitten reparateur kost meer
    Die kost zeker 10 zilverlingen ,ik vond het een mooi stukje maar hoop wel dat ik niet via zo,n huis naar mijn laatste rustplaats ga. Groeten Dirk

  2. Dirk zegt:

    Het is en blijft een roeping voor deze lieve mensen.

  3. Zilvertje zegt:

    Dirk Stam, ik heb je mooie werk gelezen, dankjewel. Ja, ik ga liever ook van huis uit de verse aarde in.

    Ja, Dirk, een roeping is het.

  4. Di Mario zegt:

    Ik moet mijn gebit dan maar houden……

    Love As Always
    Di Mario

  5. oma zegt:

    Ha zilvertje,

    Heb met veel plezier weer mee gelezen, en kraag er een brok van in mijn keel.
    Je schrijft zoveel waarheden, die je als jongere tegen komt bij een beroeps keuze.
    De emoties komen los bij dit verhaal, het is een roeping die vanuit je hart moet komen. oma

  6. Zilvertje zegt:

    Di Mari, ja, het is altijd en in alle opzichten beter uw tanden te behouden en te bewaken als een leeuw.

    Oma, het is een vak apart en de mensen van nu die het gaan leren moeten hard werken en heel sterk zijn. En de zorgvragers moeten vaak ook heel wat meemaken.

    Het is verstandig als de gebittenpoetser, bv een washandje in de wasbak legt, dan kan het gebit nooit stukvallen, de onkosten van een extra washandje vallen in het niet, bij de onkosten van het laten repareren van een gebit en dan de overlast, als het helemaal stuk is, krijgen de mensen die niet mobiel zijn zelden een nieuw, want hoe krijg je ze bij de tandarts?

  7. mooi beschreven, de zwaarte maar ook het mooie van dit werk

  8. Zilvertje zegt:

    Dit is op Het straatje van Zilvertje. herblogden reageerde:

    Een verhaal uit 2012 van Trudy/Zilvertje.

  9. logbankje zegt:

    Was netjes geweest als de stagiaire gelijk had verteld dat haar gebit was gevallen.
    Maar ja als je 17 jaar bent en een jongen die een oudere dame moet verzorgen kun je heel onzeker worden.
    Het is een zware baan waar niet iedereen voor geschikt is, de keuze is dan ook niet makkelijk. Hans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s