Het Spaanse Zwanenmeer met poep onder de schoen.

Hand en hand liepen ze over straat, men noemde hen het Zwanenmeer. Ze waren al bij elkaar vanaf hun puberteit en hadden allebei flink gestudeerd, maar dat wist haast niemand. Men vond hen raar.

 
Ze hadden een kindje gekregen en op de dag dat het kindje groot genoeg was om mee te lopen, liepen ze met zijn drieën hand in hand over straat, hun kindje in het midden. Omdat ze liepen met ongelijke benen en mama heel groot was en pappa heel klein, werd het kindje liefdevol van kant naar kant getrokken, het was een apart gezicht. Maar ze hadden er zelf geen problemen mee, ze zagen er zo gelukkig uit.

 
Vader en moeder liepen op speciale schoenen, met een dikke zool en de schoen maakte een aparte draai, alsof de voet de andere kant op keek, heel wat blikken van buitenstaanders beleven haken aan die schoenen, aan de ongelijke tred, aan het wonderlijke schouwspel. Vaak dacht ik na over die naam, het Zwanenmeer en eigenlijk was het een erenaam, want ondanks al hun lichamelijke beperkingen liepen ze elke dag en was het wonderschoon om te zien, de liefde spatte er vanaf en ja, het leek op een prachtige dans, van links, naar rechts, van hoog naar laag, zwierende armen en een klein jong zwaantje pronkte gelukzalig in hun midden.

 
Maar niet iedereen zag deze dappere schoonheid, puberjochies konden het niet laten om ze te bespugen en ze na te roepen, om te zeggen: je hebt poep onder je schoen, en dan keek mama Zwanenmeer onder haar schoen en deed moeite om niet om te vallen. Schoolkind Zwanenmeer had het niet makkelijk op school en het duurde maanden voor iemand bij haar kwam spelen, maar dat werd dan ook haar beste vriendin, die er niet weg te slaan was, want het was er knus in huis. Er stond een piano en het was er zo heerlijk kindvriendelijk, met een grote bank die wel een boot leek en waar je uren in kon spelen met lego, kon slapen en eten en tv-kijken tot je moe naar boven gedragen werd.
Hoe komt het toch dat veel mensen vijandig staan tegenover mensen die een beetje anders zijn? Hoe hebben veel mensen uit het buitenland niet geleden onder grove en brutale opmerkingen, geleden onder het buitensluiten. Hoe mensen die moeite doen onze taal te spreken worden uitgelachen als er een accent is, of als er een grammaticafoutje wordt gemaakt.

 
Geef mij maar het Zwanenmeer in al haar schoonheid en liefde en de mensen uit andere landen met al hun dierbare gebruiken,  want wij sukkels ( Nederlanders )  zijn vaak domme ganzen.

Zilvertje. ( Een variatie op het echt bestaande echtpaar met kind, bekend in de Zaanstreek en de ongelijke strijd die gastarbeiders hebben moeten ondergaan in de jaren zeventig )

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

16 reacties op Het Spaanse Zwanenmeer met poep onder de schoen.

  1. Een mooi verhaal Zilvertje en je hebt gelijk, alleen ganzen zijn slimmer dan vele mensen:-)

  2. fulpsvalstar zegt:

    Ik ben onder de indruk!

  3. Zilvertje zegt:

    Antoinette, daar heb jij weer gelijk in. In de jaren 80 en 90 ben ik in mijn woonplaats opgekomen voor ze, het waren aardige bewakers van onze huizen in de buurt, ze wisten precies wie er iets te zoeken had en wie niet, als er onraad was, begonnen ze heel hard te gakken en vielen soms ook onguur volk aan, of hoe dat ook mag heten, ik woonde toen op een dijk, samen met veel rijke mensen, die ook allemaal zo een mooi plekje voor hun huis hadden gekocht. We hadden dus veel last van ongure types die op je spullen uit waren en ik was, bijna altijd alleen thuis met de kinderen, maar de ganzen waren mijn bescherming . ( ik had er hard voor gewerkt )

    Op een dag kwam er een boot liggen aan bijna mijn achtertuin, zo een zoetwater recreant, die in de weekende op zijn bootje zat, zo een omhooggeschoten crimineel met meer luxe dan mooie woorden in het hart. Hij wilde de ganzen daar weg hebben, want ze deden poepjes op het dek. Hij had vriendjes in de plaatselijke politiek en wat denk je, ze wilden denk dieren vergassen, ik heb gevochten als een leeuw en gewonnen en telkens als men weer aan de ganzen wil komen denk ik aan die tijd. Ik had de krant op mijn hand, dus ik kon altijd goed vertellen hoe gemeen het was.

    Ik ben toen in de geschiedenis gedoken en las dat de oude Romeinen ook ganzen hadden om hun goed te bewaken en beschermen. ( nee, het paste nu zo mooi, maar ik heb ze hoog en vind ze lief en slim, een goed gevoel voor wat goed is en niet hebben ze ingebakken )

    Ben zo blij dat je er weer bent, doe rustig aan he? xxx

    • Rob Alberts zegt:

      Van de rondlopende ganzen geniet ik.
      Door overbodig bij voeren worden het er echter te veel. Dat geeft overlast.
      Jammer genoeg begrijpen de zogenaamde dierenliefhebbers niet meer wat natuurlijk gedrag is van de dieren.

      Zonnige groet,

  4. Zilvertje zegt:

    He Flups, hoe bedoel je, waarvan? Dat mensen zo gemeen doen, ja, is van alle tijden. Koud he?

  5. Zilvertje zegt:

    Dank voor de like mensen, ben er zo blij mee!

  6. Reine jRagolo zegt:

    Er geen moeite mee hebben dat je ongelijke benen hebt is niet menselijk.

  7. Zilvertje zegt:

    Reine er bij neerleggen en er het beste van maken lijkt me beter dan altijd in verzet gaan en je verstoppen, ik heb ze vroeger veel zien lopen en heb er mijn eigen verhaal van gemaakt, de naam gaf de bevolking ze. Ik vond ze er altijd heel gelukkig uitzien, veel gelukkiger, dan de aangapers. Ik heb ze altijd bewonderd en nu hebben ze hun eigen monumentje. Ik denk dat ze er al niet meer zijn of ze zijn nu stokoud, maar ze hebben meer indruk op me gemaakt dan menig popster. We hadden ook een Jan de stappenteller, ook zo een mooi mens.

  8. Dirk Stam zegt:

    Ja ik zie toch wel verschil tussen ganzen en zwanen en ook zwanen letten goed op maar dan wel op hun eigen nest tijdens het broeden want kom niet te dicht in de buurt want als ze je aanvallen dan slaan ze zo hard met hun vleugels dat je er zelfs een gebroken arm aan over kan houden.
    Ook lees ik in het commentaar iets over ongelijke benen,nou bij ons op het dorp was vroeger ook zo iemand maar die had de scheldnaam van tuimelraam maar het was wel een goede vakman en hij was timmerman.maar vroeger had bijna een ieder een bijnaam zo werd de loodgieter tubalkain genoemd naar een persoon uit de bijbel waar hij genoemd werd als de eerste smid.
    Maar de eerste gastarbeiders hadden het hier niet al te goed maar de laatste ook niet,ik denk nu aan Polen en andere oost europese volken die soms ook nu hier weer worden uitgebuit.

  9. Zilvertje zegt:

    Dirk Stam, ja, zwanen passen goed op hun gezin en vliegen je gewoon aan en bijten, mijn opa werkte vroeger op een treintje en had ooit eens in de winter een zwaan gered, hij noemde hem Hans, hij moest eerst mee naar huis, verzorgd worden, maar opa had hem snel weer op de been, Het werden dikke vrienden, hij bleef zijn leven lang opa begroeten en opa mocht hem oppakken al een baby en ze gaven elkaar dan een snavel, mijn opa heeft met zijn daad en de liefde voor Hans en andersom heel wat kranten gehaald, mijn opa was een bijzonder mens.

    Jouw verhalen zijn prachtig, enige bijnamen, ik geniet er van.

    Ja, wij mensen zijn goed in het uitbuiten, schandalig en zo pijnlijk als het je overkomt, je zou bijna hopen dat er toch een hemel bestaat en dat ze allemaal een gouden stoel krijgen en dat de rotzakken dan op de grond moeten zitten en sommen maken en de rotzooi opruimen, net zo lang tot ze ook lief zijn geworden.

    Nu moet ik een poosje met mijn been omhoog, kan niet te lang gewoon zitten, dag allemaal tot later en dank voor het mij lezen, ik word daar heel blij van, het helpt me verdriet te vergeten

  10. Dirk zegt:

    Joh Zilver wat maakt het uit als je iets afwijkt daar wordt men niet slechter van en als die andere zogenaamde normale mensen eindelijk eens normaal gaan doen en wat vaker in de spiegel kijken in plaats van andere te veroordelen dan zal de wereld er veel beter uitzien.

  11. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Zit in de mens zijn natuur een ander te vernederen, of je dik, te dun, rood haar of wat dan ook hebt, ze zoeken wel iets en vinden het ook nog.
    Maar owee als ze een spiegel wordt voor gehouden, dan is de wereld te klein. oma

  12. kitty zegt:

    Soms loop ik vanuit Schinveld naar huis en dan kom ik langs ganzen. ze komen min of meer achter je aan, ik heb altijd wat boodschappen bij me en ik denk dat ze brood verwachten vanuit mijn tas. Poepen kunnen ze als de best ja! haha.

  13. Zilvertje zegt:

    Dit is op Het straatje van Zilvertje. herblogden reageerde:

    Vandaag dacht ik aan een blogje dat ik schreef in 2012 nog zo van toepassing.

  14. Rob Alberts zegt:

    Mooi verhaal!

    Met plezier gelezen.
    Binnenkort schrijf ik over de grazende paarden langs de Weespertrekvaart.

    Zonnige groet,

  15. Myriam zegt:

    Mooi verhaald Zilvertje. Hoe kunnen mensen zo wreed zijn tegen alles wat een beetje anders is hé

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s