Met de billen omhoog. ( deel 3 en slot )

Het was nog  flink aangekomen, Juffrouw Timmer haar billen waren behoorlijk verbrand, Olga had nog geroepen, spring in de gracht het moet koelen, maar Timmer zo eigenwijs en niks gewend als ze was, had alleen maar gerend, schaamte, schrik, pijn en allemaal andere dingen die bij haar opgekomen waren. Olga had haar eindelijk te pakken kunnen krijgen en was buiten adem, want haar spek had haar dwars gezeten bij het hollen. Olga had tijdens het hollen 112 gebeld en een ziekenauto besteld en uitgelegd wat er aan de hand was. Een rotje of ander vuurwerkding was in de panty van juffrouw Timmer gevlogen en de rook kwam er vanaf en de klap was overweldigend geweest, dat moest wel ziekenhuisopname worden en dat klopte, Olga had dat goed ingeschat.

Timmer had uren in het bad gelegen, met de bips omhoog en Olga spoot haar billen nat met lauw, bijna koud water en pas na uren en een goede zalf, trok langzaam de ergste pijn weg in elk geval deden de goede zorgen en de pijnstillers hun werk. De zusters van het Onze Lieve Vrouwengasthuis waren engeltjes, maar gniffelden wel elke keer als ze de twee kwamen ondersteunen, ja, Olga en  Timmer, niet de billen van juffrouw Timmer, die hadden alleen maar koelte nodig en geen ondersteuning, haar onderbroek kon ze nog wel een dag of wat uitlaten.

“Olga!” riep juffrouw Timmer vanuit de badkuip, “Olga, ik vind het allemaal zo gênant!” Ja, wijfie dat is het ook fluisterde Olga, maar het is niet anders, laten we blij zijn dat je in goede handen bent, dat je niet alleen was en dat je de panty uit kon doen, voor de knal, anders zat die panty ook nog in je vel gebrand, je hebt nog erge mazzel gehad. Maar Olga, je begrijpt het toch wel, snikte juffrouw Timmer verder, het was juist zo romantisch op de gracht, jij en ik en al die mooie feestverlichting, ik voelde me hemels, haalde juist mijn panty op en schraapte al mijn moed bijeen om je te vertellen dat ik je zo lief vind en dan ontploft er zo een ding bij me kont, ohhhhhhhhhhhh, ohhhhhhhhhhhhhh, hoe vreselijk ontluisterend.

Nee, zei Olga zachtjes, terwijl ze juffrouw Timmer teder door haar kuifje streek, we hebben nu samen een avontuur beleefd, pijnlijk en voor jou gênant, maar we zijn door vuurwerk nu aan elkaar verbonden, je zult nog een tijdje op de blaren moeten zitten, maar daarna ben je mijn eigen rotje, mijn lieve vuurpijl en gaan we lang en gelukkig verder leven, zullen we dat doen, Timmertje?

Juffrouw Timmer rilde en smolt, vergat haar hete billen en was even zelf een vurig rotje/vuurpijl en schoot naar de zevende hemel.

Zilvertje. ( vandaag mag u het aanschaffen, zal u er voorzichtig mee zijn! )

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Met de billen omhoog. ( deel 3 en slot )

  1. Fraai verhaal, Zilvertje.
    Vuurwerk ik blijf er zo ver mogelijk vandaan.

  2. Zilvertje zegt:

    Dankjewel, Ja, het is aan mijn ook niet besteed, vandaag start de verkoop, in mijn straatje staat een winkel die het verkoopt, dat is dus al die dagen knallen, want ze beginnen dadelijk al bij de winkel na aankoop, ik vrees ook altijd brand, veel hout hier en zo dichtbij een winkel met die troep, van mij mogen ze het verbieden en liefst nu!

  3. Rob Alberts zegt:

    Het knallen hoor ik al weer enige tijd.
    Ach, ouder wordend doet het mij niet zoveel.
    Weinig, nee geen ongelukken wens in voor deze jaarwisseling.
    Veel goeds, geluk en gezondheid voor jou, je kinders en je lezers.
    Vriendelijke groet

  4. Dirk zegt:

    Mooi hoor zoals juffrouw Timmer weliswaar met horten en stoten en een harde knal en wat pijn toch haar liefde vindt.
    Zo zie je maar op ieder potje past een dekseltje al moet je er lang op wachten.
    En zeker uitkijken met dat vervelende vuurwerk gaat weer voor miljoenen de lucht hoeveel mensen kan je daar niet mee helpen.

  5. Zilvertje zegt:

    Ik wil wel antwoord geven, maar ben te moe, dag allemaal dank voor het komen, hoe vinden jullie de sneeuw op mijn weblog?

  6. Wat een heerlijk verhaal, je zit er meteen middenin.
    We zullen nu extra voorzichtig zijn en een lange broek aantrekken met oud en nieuw.

    Fijne jaarwisseling gewenst, Zilvertje.

  7. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    Zo werd een ongeluk een gelukje voor beide, als er maar geen littekens gaan ontstaan. oma

  8. heerlijk om te lezen
    het doet me ook afvragen
    waarom noemen ze die rotjes vuurwerk?
    het zijn pure aanslagen
    en de daders zijn allemaal veelplegers
    dat noemt men toch (buiten de periode van de jaarwisseling) terrorisme?

  9. Excellent blog post, I have been reading into this a bit recently. Good to hear some more info on this. Keep up the good work!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s