In bed plassen……

Zaanse verhalen uit de zorg.

In bed plassen…..

Met haar wijsvingernagel peuterde ze regelmatig mijn bovengebit los. Ze deed het niet voorzichtig, maar altijd ruw en snel, alsof het een wedstrijd was hoe snel ik in bed kon liggen. Omdat ze het zo ruw deed, was regelmatig mijn bovenkaak stuk, ontstoken, bloedde of deed erg veel pijn, dan kon ik geen bovengebit meer verdragen, kon ik geen hap eten, zelfs niet mijn lievelingsgerechten zoals mie en spaghetti, dan verhongerde ik, dan was ik blij als ze vakantie had of ziek was, dan kon het genezen en dan kwam ik weer bij in gewicht en kwam ik beter de dag door.

Als ze nachtdienst had, dan kwam ze nooit als ik belde, zelfs niet toen ik op en mobieltje lag van de zuster die me in bed geholpen had, uren had ik het niet door, tot het moment dat het pijn ging doen. Wat ik ook belde, ze kwam niet en ook niet toen ik tegen de ochtend opnieuw begon met het bellen, ik moest zo nodig op de po, maar ze vertikte het en toen heb ik maar in bed geplast en dacht aan het mobieltje onder mijn billen, zou die het de volgende keer nog doen?

Om half zeven hoorde ik haar snel lopen op de gangen, ik durf mijn bed te verwedden dat ze gewoon de hele nacht had geslapen en nu nog even snel de klusjes deed……..

Er waren wel meer onprettige zusters en broeders, maar zij was mijn nachtmerrie, mijn nagel aan mijn doodkist de nagel die mijn vlees in mijn mond doorboorde. Dat had ik nooit kunnen vermoeden. De dag dat ik hier kwam wonen, was zij de zuster die de opname regelde, mijn zoon en dochter waren mee en het leek wel alsof ik in een hotel zou komen wonen, maar helaas de werkelijkheid was schrikken, schikken en inleveren.

Elke vrijdag- en zaterdagavond kwamen ze met iets lekkers in de woonkamers, een kroketje, een slaatje, een frikandel of vis, een wagentje met frisdrank en wijn reed rond en de zuster vroeg dan altijd wat je wilde hebben. Dankbaar nam ik altijd iets lekkers aan, daar kun je, je de hele week op verheugen, maar later bleek, dat we het helemaal niet kregen, elke maand kwam er een rekening met  wat ik allemaal verteerd had, hoeveel kleding naar de stomerij was gegaan, televisiegeld en zo waren er nog wat dingen die allemaal achteraf afgerekend moesten worden.

Je begrijpt het wel, ik had altijd zuinig geleefd en had niet veel te verteren, dus ik stopte met dat lekkers in het weekend, het was voor mij te duur, men rekende voor fris, twee euro en voor een kroket drie euro. Over het stoomgoed kon ik niks beslissen, als ik gebaarde dat iets niet vies was, dan gooide ze het toch in de was, zusters zijn heldere wezens, ohh, ja, ik vergeet je te vertellen dat ik al twee jaar niet meer kan praten…..

Zilvertje. ( deel van een lang verhaal dat ik vertel over de zorg in Nederland. )

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , , , , . Maak dit favoriet permalink.

17 reacties op In bed plassen……

  1. Geldklopperij.
    Ik vind het al schandalig dat mensen voor TV moeten betalen in een ziekenhuis.
    vroeger nam je zelf een klein Tv-tje mee en nu kost het meerdere Euro’s per dag.
    Dat kan echt niet iedereen betalen en dat vind ik asociaal.

  2. Zilvertje zegt:

    Kitty, sommige huizen maken het heel bond, is dat bij jullie een beetje netjes geregeld?

  3. Di Mario zegt:

    Terwijl het vroeger zo gewoon was om voor je eigen ouders te zorgen als ze ouder werden.

    Love As always
    Di Mario

  4. Zilvertje zegt:

    Di Mario, ja, vroeger had je je ouders in huis. Alles is anders geworden.

  5. oma zegt:

    Ha Zilvertje,
    Heb het met mij ouders mee gemaakt.
    Samen bleken ze op een een persoonkamer te leven, mijn moeder was nog niet dood of haar bed moest uit het kleine kamertje weg, want dat stond in de weg voor de schoonmakers.
    Mijn vader was overleden en de kamer ging naar een vrouw, ze wilde de kamer zo graag voor het uizicht. oma

  6. Zilvertje zegt:

    Oma, vaak is de liefde weg, dat is zo verdrietig, want mensen die afhankelijk zijn moet je juist extra zorg en liefde geven, maar niet minder omdat ze toch niet kunnen klagen.

    Hadden ze dan geen tweepersoonskamer?

  7. Anne zegt:

    Hallo!
    Ik lees je blog pas sinds een paar dagen. Ken je http://www.manindezorg.nl/ ? Die kan net zo leuk schrijven als jij.. Het is maar een tip.
    Fijne dag vandaag,
    Anne

  8. Je wordt bang om oud en afhankelijk te worden.

  9. Drikus zegt:

    Het is erg dat dit in sommige huizen gebeurd, ik denk dat de meeste verplegers toch wel het beste met de oude mensen voor heb maar ik denk dat het mede komt door de bezuinigen en daardoor vaak onbemand staan maar er zit natuurlijk altijd wel eens een rotte appel tussen helaas.

  10. Zilvertje zegt:

    Hallo Anne, ik heb gekeken, dankjewel!
    Antoinette kunnen we geen blogverpleeghuis bouwen, dan laten we ons verzorgen door jonge bloggers en we maken van elke dag een feestje en we passen dan goed op elkaar.

    Drikus, je zou er nog van schrikken als je achter de deuren van de ouderenzorg keek, sommige medewerkers, stelen, mishandelen, doen hun taak niet goed, maken ernstige fouten en staan in het weekend nog dronken of stoned aan je bed, gelukkig zijn er ook mensen met een hart!

  11. kitty zegt:

    Ik kan niet voor alle zorghuizen spreken, maar bij Rico en mijn moeder (bejaardenhuis)is alles prima.
    Rico’s zorginstelling heeft een gouden keurmerk trouwens.

  12. Zilvertje zegt:

    Kitty, gelukkig! Daar ben ik zo blij om, gouden keurmerk, wie verleent dat, weet je dat ook?

  13. Annet zegt:

    Moet ik denken aan mijn vader….
    Niet leuk Zilvervrouw was dat…..

    Ik hou niet van praten over leed
    waar het mezelf betreft hoor….

    Daarom plant ik steeds rozen…

    Liefs!

  14. oma zegt:

    Ha Zilvertje,

    We kwamen er achter dat onze ouders geen 2 persoonskamer hadden na hun overlijden.
    Er kwam 1 bewoonster in, dat zouden ze nooit doen als de kamer bstemd zou zijn voor 2 betalende bewoners. oma

    Ot. Je verzoekjes zijn gedraaid in de show.
    Het programma kun je straks beluisteren op onze weblog.
    Of op de website waar de programma’s staan: http://www.wir-3.com/ kies voor radio de BOM

  15. Zilvertje zegt:

    Annet, sommige dingen zijn ook niet leuk. Maar daarom zijn de leuke dingen zo vreselijk leuk.

    Oma, dan hebben jullie recht op geld terug lijkt me en wat triest, hadden ze ruimer kunnen leven, tis vaak al zo krap in die oude mensen huizen.

    Oma, ik kom straks luisteren, dankuwel!

  16. assyke zegt:

    als je dit weet als kind
    dan zal je toch geneigd zijn je ouders in huis te nemen?
    denk wel dat dat een van de gevolgen zal zijn van de zorgsituatie in nederland

  17. Zilvertje zegt:

    Een antwoord op deze gebeurtenissen is het Thomashuis. De vader van een verstandelijk gehandicapte zoon, die ook geen goede zorg kreeg, ging zelf huizen starten, ze zijn veel goedkoper dan de regulierenzorg en ze zijn menslievender. De bezuinigingen zijn zo groot, dat de regering geïnteresseerd is en het ook gaat doorrekenen. Ben de naam voor de ouderenhuizen vergeten. Ze zien er schattig uit, heel kleinschalig.

    De kostenbesparing zit hem in de lagen en tussenlagen zijn weg. De arts is de huisarts en die verwijst zondig door, dus geen dure arts in huis acht uur op een dag en achterwacht, voor relatief weinig mensen. enz.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s