Milly.

Milly.

Het is alweer een jaar geleden, de tijd gaat zo snel. Milly, het lieve meisje dat door haar buurman, een agent werd meegenomen naar zijn huis en daar werd, nou ik krijg mijn vingers niet op de letters, en daarna vermoord werd en in zijn tuin begraven.

Omdat ik zelf van die lieve mooie meisjes heb, raakt het denk ik driedubbel, ik ken de angst van elke moeder. Die dochters van mij hebben wel eens gezegd, maar mam, je vertrouwt me toch wel? Ja, was dan altijd mijn antwoord, ik jou wel, maar de boze buitenwereld niet, wees altijd op je hoede, en het gevaar is altijd dichterbij dan je denkt, mensen die je blindelings vertrouwt, kunnen je ergste vijand zijn.

Mijn moeder kwam nooit verder met waarschuwen dan dat ik nooit een snoepje van een vreemde mocht aannemen, nou dit was wartaal voor mij. Ik heb het dus mijn kinderen altijd benoemd, secuur hoe het zit en wat er gebeurd, maar ook dit is geen garantie, wie mij langer leest kent ons gruwelijke lot. Maar ik heb ze nog wel! ( De Suikerhartjes )

Maar kinderen die in de klauwen zijn gevallen van zieke daders, zijn niet meer zoals voorheen, het kent vele gradaties, maar geloof me, het is niet mis, ik zou er alles voor over hebben, als alles weer normaal kon zijn.

Dat moeten die ouders van Milly vast ook vaak denken, was alles maar weer normaal. Wat me ook zo een pijn deed, was dat die lieverd net niet het mooie weer heeft meegemaakt, het was zo een koude winter geweest en juist in die tijd dat Milly zoek raakte trokken de bomen weer hun groene truien aan, stond de magnolia in bloei als een trotse flinke, ferme bruid. Het is bijna weer zo ver, ik zal aan Milly denken, aan die lieverd, nooit een bruid, nooit een moeder, nooit meer in haar eigen bedje.

Zilvertje. Ik heb dit op 10 maart geschreven, in de avond waren haar ouders op tv, ik heb zitten huilen, wat een prachtige mensen, zo erg dat de wereld een meisje moet missen met zulke lieve verstandige ouders.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in Uncategorized en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

3 reacties op Milly.

  1. Di Mario zegt:

    Toevallig laatst nog bij haar graf gestaan. Ze ligt op dezelfde begraafplaats als mijn Oma namelijk. Blijft wreed. Zo dichtbij en toch zover weg. Zo moeten de ouders zich gevoelt hebben.

    Love As Always
    Di Mario

  2. Zilvertje zegt:

    Mario gelukkig staat je reactie er nog, joh, dus je komt er wel eens, ik denk nog vaak aan haar, ik kende haar niet, maar het verhaal grijpt me zo aan, het is zo dichtbij mijn leven geweest, ik heb mijn kinderen nog, maar Milly’s verhaal is zo triest, haar buurman, die agent was…… haar moeder net nog aan de telefoon…… wat ze heeft mee moeten maken…… het is te erg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s