Chili en de mijnwerkers.

Eigenlijk had ik het niet durven hopen dat het nog goed zou komen met de mijnwerkers in Chili, vanaf begin augustus zitten de mannen al ingesloten onder de grond. Ik die op latere leeftijd al bang werd in een scanapparaat van het ziekenhuis voel heel erg met ze mee, maar probeerde het ook steeds weer van me af te zetten. Maar nu is het dan toch zo ver, vanaf vannacht komen ze toch gered naar boven, in leven, met een grote zonnebril.
 
Op mijn computer volg ik het af en toe, maar het ontroert me enorm, de familie die staat te wachten, de beelden onder de grond, het moment van applaus, als de reddende kogel er bijna aankomt, ik heb steeds het kippenvel.
 
Het meisje dat door haar zo lang opgesloten papa in de armen wordt gesloten, een meisje, zo oud als mijn jongste dochter, ik weet zo goed wat er in zo een hoofdje omgaat, het verdriet, de angsten, de wanhoop die dit meisje en alle anderen met haar hebben moeten doorstaan, ik voel er veel van als ik kijk.
 
Tot nu toe zijn er al veel mensen gered, maar ik ben nog ongerust, laat ze toch allemaal levend naar boven komen en goede begeleiding krijgen. De al wat oudere man, die na het omhelzen van zijn  (ik denk ) vrouw, op zijn knieën zat en bad, even later lag hij op de brancard en kreeg hij zuurstof.
 
Ik heb me al voorgesteld, hoe het zou zijn na ruim twee maanden onder de grond, dan toch gered te worden, hoe het moet voelen in zo een kleine kogel door die gangen omhooggetrokken te worden, ik denk dat ik doodsbang zou zijn, ik heb ook nooit naar de maan gewild of dat soort dingen. Het ziet er allemaal zo geolied uit en de reddingswerkers krijgen een knuffel bij aankomst van de kogel van elke man die na zoveel tijd het daglicht weer aanschouwt.
 
Ik ben gewoon diep onder de indruk en ontroerd.
 
Zilvertje.
  
 
 
http://nos.nl/nieuws/live/journaal24/
 
 

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-10 en getagged met , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op Chili en de mijnwerkers.

  1. Zilver. zegt:

    Actuality, ik kom kijken en een dikke kus.

  2. maria-dolores zegt:

    Zilver,
    ik ga gewoon hopen dat ze allemaal levend en redelijk gezond naar boven komen.
    en dat iedereen ze verder een beetje met rust laat
    dat men ze vooral helpt en niet eindeloos door blijft vragen hoe het was…

  3. Zilver. zegt:

    Ja, Maria, dat wens ik ze ook toe. Ze zullen het al moeilijk genoeg krijgen.
    Terwijl ik kijk en zie met hoeveel liefde en zorg ze gered worden moet ik weer denken aan hoe makkelijk handtekeningen gezet worden onder invallen in andere landen, wapens die gedragen en gemaakt mogen worden, gif enz.
    Ik vind dat het zo geweldig gaat en de medische zorg die ik zie, nou petje af.

  4. antoinette duijsters zegt:

    Mensen die in een mijn werken kijken er iets anders tegenaan. Ze zijn niet meer bang voor donkere smalle plaatsen. Dat hoor ik hier nog regelmatig van oud mijnwerkers. Zelf vond ik een keer genoeg:-)
    Je zult zien men gaat weer gewoon de mijn in, tenminste de meeste.

  5. Zilver. zegt:

    Antoinette, het lijkt mij na dit trauma dat niemand er meer in wil, maar ja, wie ben ik, ik vind het doodeng, hoe ouder ik word. Voorheen stapte ik op vakantie ook graag een grot binnen, ik moet er nu niet meer aan denken, alleen de gedachte ontneemt me al de ademhaling.
    Maar vanmorgen hoorde ik wel oud mijnwerkers, die zaten allemaal bij elkaar in het museum, maar wat ze daar over vertelden weet ik niet, ik was te druk met andere dingen bezig.

  6. jeetjemina zegt:

    Inderdaad heel bijzonder en er rijzen veel vragen: gaan ze ooit nog terug naar de mijn?
    Sommigen misschien wel, anderen nooit meer!
    Het ergste is waarschijnlijk geweest de tijd dat ze nog niet ontdekt werden.
    En gelukkig is de redding veel eerder dan rond e kerst zoals aanvankelijk
    de berichten waren.
    Nu maar hopen dat ook de laatsten goed naar boven komen.
    Gisteravond laat zat ik nog te kijken naar RTL4 en het leek allemaal
    een beetje klungelig waardoor ik dacht: als dat maar goed gaat,
    Maar tot toe gaat het fantastisch.
    gr eva

  7. Zilver. zegt:

    Eva, ja, ik heb dat niet gezien, ik heb alleen vandaag gekeken en het gaat zo goed, net weer een jongen bovengebracht, in de armen van ik denk zijn moeder, ik huil de hele dag.

  8. Meisje-vanhet-Heden zegt:

    Prachtig hè! Ik ben zo blij dat ze zijn gered. Het is absoluut ontroerend.
    Het lijkt me zo vreemd, na al die maanden weer boven te komen. Ik hoop dat de pers ze met rust laat. Met een beetje geluk herkent niemand ze door die speciale zonnebrillen die ze op krijgen 😉
    Liefs,
    Meisje

  9. Zilver. zegt:

    Dag meisje van het heden heden, ja, ik zit als ik even tijd heb, helemaal aan het beeld geplakt, al die emoties, ik hoop zo dat ze het goed kunnen verwerken en dat wens ik ook hun familie. Bewonder de harde werkers.
    Liefs terug, maar ik ken je niet, ben je een oude weblogger met nieuwe benen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s