Wat gebeurt hier?

Wat gebeurt hier? ( Een verhaaltje over de zorg )
 
Op het programma stond een uurtje creatief bezig zijn. Een uurtje is niet veel, maar het is toch leuk dat het er bij in zit en mogelijk gaf dat de doorslag. Eerst het welkom en dan samen koffie drinken. Dan het nieuws doornemen met een andere dame die treinkrantjes meenam en zelf niets wist van het nieuws, of hoe je een groep leidt, dus het ging altijd over haar katten en hond, haar buurman en haar bonte was en daarna kwam het uurtje creatief.
 
Veel stelde het niet voor, soms een blad papier met een penseel en wat verf, soms haken, soms breien, maar niemand van ons kon nog fatsoenlijk iets vasthouden of doen, daarom waren we hier, handen krom van de reuma, in het gips, dement, depressief, of liggend in een bed in een soort hijskraanconstructie.
 
De dame die al aardig de weg kwijt was dronk het waswater van haar kwastje, het leek ook net limonade, de rode kleur lonkte in haar glas, ik probeerde de dame die er over ging te roepen, maar ze had altijd dopjes in haar oren, luisterde haar eigen muziek, kwam hier om haar geld te verdienen, kwam niet voor ons.
 
Mijnheer De Gier, kon zijn handen niet thuishouden, niet dat hij het kon helpen, hij was vreselijk ontremd, maar hij keek in je decolleté en graaide, zeer onprettig en pijnlijk. Ik had er al snel iets op gevonden, had altijd een liniaal naast me liggen en nog voor hij een hand uitstak, had hij al een klap op zijn vingers te pakken.
 
Als tienermeisje gruwelde ik van oude mensen, vond ze niet passen in de moderne tijd, met die uitgezakte oren, die haren op de kin en bovenlip bij oude dames, die borsten die je onder je oksels neemt als je hardloopt om de bus te halen. Nee, ik had de pest aan de ouderdom. Nu ik zelf oud ben, voel ik me niet oud, maar zie er wel oud uit, een vreselijke ontdekking.
 
Na het breken van mijn heup was mijn lichamelijke toestand hard achteruit gegaan en kon ik niets anders dan verhuizen naar een bejaardentehuis, zo een doos waar ze je met een man of tweehonderd in opsluiten in een buitenwijk, met net genoeg lucht om niet dood te gaan.
 
Omdat ik me zo verveelde kon ik tegen betaling meedoen aan het activeringsprogramma, dat houdt in dat ze me na het wassen naar een zaal brengen en daar gebeurt het dan! Dat creatieve dat leek me wel leuk, lekker kleien dacht ik, of een mooi olieverfschilderij maken en ja, ik begrijp wel mijn mogelijkheden zijn beperkt, want ik lig met mijn benen in die hijskraanconstructie en kan alleen maar liggen in het veel te harde bed. Maar dat ik dan alleen maar kleedjes mag knippen van de witte papieren servetjes vind ik wel heel verdrietig, als ik met mijn bed binnen gereden wordt ligt er al een vers stapeltje klaar……..
 
Maar de meeste tijd van dit creatieve uur gaat op aan het wc-gebeuren, want na dit uurtje is er een gezamenlijke maaltijd en een ieder wordt naar de wc vervoerd, getild of meegenomen onder de armen. Ik moest op een po, maar dat wilde ik niet, want ik moest dat doen in de volle zaal, in die zaal waar sommige nog zitten creatief te zijn en anderen heen en terug gebracht worden van hun wc-rondje, veel zusters lopen af en aan, want het wassen in het huis zit er op, dus een ieder komt hier assisteren.
 
Mag ik dan niet op de gang? In een hoekje? Of achter het gordijn? De zuster vond me een zeurpiet, ach mevrouw Zilver, niemand heeft er nog erg in als u hier op de po zit en stink! Gooide de zuster er te hard en ongevoelig uit…..
 
Nee, zuster, maar ik wel!
 
Zilver. ( modern sp(r)ookje met een kern van waarheid )
Ben van plan vaker spookjes te schrijven, je ziet hier boven de uitleg.
Het begrip spookje is van Zilver.
 
Foto: van Zilver, de Zaan.

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-01 en getagged met , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

28 reacties op Wat gebeurt hier?

  1. antoinette duijsters zegt:

    Weer een goed verhaal Zilver.

  2. zilver zegt:

    Dank je wel!

  3. Wilma Dekkers zegt:

    Jouw spookje benadert wel héél dicht de waarheid!!

  4. zilver zegt:

    Wilma, ja, daarom is het ook een sp(r)ookje, naar beeld voor de toekomst, ik gooi altijd al mijn zorgindrukken en werkervaring op een hoop en vorm een verhaal, zodat we kunnen zien hoe het nu ( bijna ) is en of we het zo ook willen, ik schaam me vaak, dat het zo ver is gekomen. xxxx

  5. K zegt:

    je kan je goed verplaatsen in de oude dame 😉
    uit het leven gegrepen, dit verhaal.

  6. zilver zegt:

    K, ja, die oude dame is al binnen handbereik, ik heb de lineaal al klaar liggen :^) xxxxxxxx fijne dag! Bij ons was gister een trein op een sneeuwschuiver gebotst, pfffffffff is gelukkig goed afgelopen.http://www.noordhollandsdagblad.nl/nieuws/stadstreek/zaanstreek/article5725630.ece/Trein-ramt-strooiwagen-van-gemeente-Zaanstad

  7. M.D. zegt:

    hm… ik denk vaak dat we ons leven lang bezig zouden moeten zijn met het opbouwen van een netwerk van mensen die ‘later’ eventueel voor ons zouden willen zorgen, als dat nodig zou zijn…

  8. zilver zegt:

    M.D, ja, dat zou wel erg handig zijn, maar lijkt me zo moeilijk, de mensen die weten waar ik het over heb, hebben mijn leeftijd en die zijn dan mogelijk ook niet meer fit. Eigen ouders verzorgen is vaak ook moeilijk, je woont ver van elkaar, ouderschap, alleenouderschap met jonge kinderen en een baan, het zit allemaal lastig in elkaar, in Haarlem was een huis, een groep fitte veertigers was op tijd begonen met een huis te "bouwen" zo als ze het zelf wilden, in of dichtbij het centrum, zorg zo als ze het wilden, ik ben er eenmaal geweest, had lang geduurd voor het van de grond kwam, veel mensen hebben zich er hard voor gemaakt en veel tijd in gestoken, de mensen werden er gelukkig oud.
    Ik blijf liever in mijn eigen huis, maar ja, wat als ik niks meer kan? Wie moet ik vragen? Nu is alles al zo peperduur. Maar daar zit wel de oplossing, zelf regelen, niet die bonusengoudenhandruktypes de boel laten regelen.

  9. Marizjenne zegt:

    Het spook dwaalt helaas al regelmatig rond in de zorg…
    Mooi beschreven, en inderdaad, ieder sprookje bevat een kern van waarheid.
    Laten we hopen dat we het spookje kunnen omzetten in een sprookje, en kunnen eindigen met:
    ‘en ze leefde nog lang en gelukkig.’

  10. zilver zegt:

    Marizjenne, ja, het spook dwaalt rond, het zijn de zakkenvullers die het zwaar maken voor de zorgvrager en de verpleegkundigen. Ja, lang en gelukkig, dat zou een mooi einde zijn, ik gun het een ieder, een lang, gelukkig en gezond leven, zonder ZORG.

  11. Kokopelli zegt:

    @Zilvertje:Het begrip spookje is van Zilver.
    Nee hoor. Zie hier:
    "Vrijwel geen spookje, sage of mythe verzuimt racisme of andere gewelddadigheid op te voeren als exponent van een gezond volksgevoel. Niet zelden figureert dat in de vorm van een even ‘volks’ rechtssysteem, waarin boekengeleerdheid niet bestaat en boerenslimheid de toon aangeeft."
    Bron: http://www.volkskrant.nl/archief_gratis/article694782.ece/Griezelen_is_gezond_KINDERBOEKENWEEK_IN_TEKEN_VAN_SPROOKJES_EN_MYTHEN
    😉

  12. zilver zegt:

    Koko, hahahahahah, ik denk dat dit ( zie jouw link) spookje berust op een spelvoudt.

  13. Kokopelli zegt:

    @Zilver: Maar dan wel een geestige spelfout die de krant gehaald heeft…

  14. zilver zegt:

    Heel geestig, het spookt er van, dat je dat hebt gevonden.

  15. Moonfairy zegt:

    je bent een verhalenmens
    lfs Moonxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

  16. zilver zegt:

    Ja, Moon, dat ben ik, ik zit vol verhalen, ik zag net dat ik donderdag de 28ste 2006 hier was begonnen. Ik had er toen al heel wat verhalen opzitten op weblog.nl, maar zo raakt, het raakt nooit op. xxxxxx liefs, terug.

  17. Aad Verbaast zegt:

    Iedereen wil graag oud worden, we vergeten wel eens dat dat wel onder voorwaarde is dat je gezond bent.
    Grote verschillen in de zorg! Hele goede en hele slechte.
    Veel te grote verschillen.

  18. k.Reintje zegt:

    Het lijkt me vreselijk om op de po gezet te moeten worden.
    Ik sterf liever.
    Laat mijn spookje maar eindigen voor de deur van het verpleeghuis.

  19. zilver zegt:

    Aad, ja, we hebben het niet voor het zeggen, daarom moet de zorg gewoon goed zijn, wat je zegt, er zijn verschillen.
    K. Reintjes, ach het valt wel mee, als hij maar niet te koud is, de meeste vrouwen weten het wel, als je kinderen krijgt, dan wordt er al heel wat aan je lichaam gedaan en soms ben je zo afhangelijk, je moet wel, of je moet het in je bed doen, wat dacht je van de controle met een eendebek in je donkere kastje, allemaal dingen die we moeten ondergaan, we hebben weinig keus, daarom is een lieve aardige partner een geschenk uit de hemel ( hajeloela )
    Mannen opstellen in rijen van drie! :^)

  20. k.Reintje zegt:

    Zilvertje
    Ik ben beslist niet geschikt om je te vertroetelen als je in het kraambed ligt.
    Ik val al bijna flauw als ik bloed zie en als de kraamzuster met een luieremmer met bebloede doekjes langs komt dan heb ik zelf ook een compleet laken nodig tegen het bloeden.
    Als ik naar je koppie kijk linksboven dan kan het niet anders zijn dan dat je prachtige kinderen zult krijgen.
    Ik ben er dan ook van overtuigd dat je alleen maar mooie spookjes kunt schrijven.
    Geef mij maar de rol van laffe Reintje die te bang was om in die drie rijen te gaan staan.

  21. zilver zegt:

    K. Reintjes wat ben je eerlijk. Ik heb vier kinderen, ik ben maar gestopt, ik werd te oud, dus die lieve man was niet gekomen, maar toch heb ik vier Hartjes, twee groot 29 en 28 en twee nog jong 11 en net 13 en ook al deed ik in naam die twee eerste niet alleen maar deed ik het wel alleen, de laatste Hartjes doe ik helemaal alleen opvoeden, ja, er stond geen rij, helaas. :^)

  22. coby zegt:

    Een sprookje van een spookje, Zilvertje.
    Die bezigheidsuurtjes, ja, voor sommigen is dat lijden.
    Ik heb er met plaatsvervangende schaamte wel eens bij gezeten toen ik aan het tekenen was in het verpleeghuis. Weg met de bonussen en managers. Weg met de mensen in de zorg zonder zorg in hun hart.
    Lieve groet, Coby

  23. zilver zegt:

    Dank je Coby! Mooi gezegd, ja, zo is het weg er mee! xxx

  24. bert zegt:

    Een mooi verhaal / sprookje met grote werkelijkheidsfactor … tja, en op het eind letterlijk en figuurlijk even te kakken gezet, zoals men zegt … 😉
    xx
    bert

  25. oma zegt:

    Ha Zilvertje,
    Volgens mij is het geen sprookje maar wel de waarheid, wel ben jij een sprookjes prinses.
    Heel mooie geschreven, en toch zo waar, ik zie het aan mijn vader. oma

  26. peterus zegt:

    Wat je een sprookje noemt!
    Maar goed gedaan.
    Het maakt ons heel erg bescheiden.
    sprekeniszilvergroeten

  27. zilver zegt:

    Bert, ja, je bent grappig, met het slot aan te halen, ja, zo is het wel! xxx :^)
    Oma, dank u wel, wie regelmatig zorg krijgt of het aanschouwt zal dingen herkennen. Fijne dag allemaal!
    Groetjes aan de bemanning van het zendschip en vooral aan uw grote schat, met gouden hart.

  28. zilver zegt:

    Petrus, is een Spookje, de r heb ik weggelaten, het hangt als een spookbeeld boven ons.
    Spookjesgroetenalhoopikdatjouwleveneensprookejisgroet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s