Violine.


 
violine.
 
uren zat ze naar het plaatje in haar handen te kijken, zacht bewoog haar lichaam van links naar rechts en dan weer van voor naar achter. ze mummelde met haar tong een kwart uit haar mond en prevelde soms lieve woordjes, die bijna onhoorbaar waren, soms haast als een toverformule. haar kamer werd opgeruimd, haar wc werd grondig geborsteld, want ze trok nooit door.
 
het plaatje was geplastificeerd en op de harde schrijf van haar persoonlijke verpleger stond het origineel, zo hoefde ze nooit meer zonder te zijn. want zonder het plaatje kwam ze niet uit bed, wilde ze niet eten, niet naar buiten en kneep en schopte ze iedereen.
 
jarenlang was het verplegen van deze jonge vrouw een drama geweest en ze ging van instelling naar instelling omdat hele teams uit elkaar waren gespeeld. tot ze op haar huidige plekje terecht kwam en joost een jonge verpleegkundige zich ging verdiepen in haar achtergrond. ze was in amsterdam gevonden, naast een op straat levende moeder, ze was een meisje van drie, ze sprak wat woordjes frans en moeder was er slecht aan toe, een “mislukte” violiste, zwervend over de wereld op zoek naar publiek, maar door de komst van haar kindje, was het optreden moeilijk, de vader van de baby was met de noorderzon vertrokken. de violiste was aan de drank en drugs geraakt en het kleine meisje leefde van huis naar huis, van straat naar straat, zag de meest gruwelijke taferelen, want een vrouw op straat overleeft vaak met haar lichaam, een bezit dat geld kan maken.
 
na een kort ziekbed, stierf de violiste aan een longontsteking en het kleine meisje kwam in een kindertehuis terecht. uren gilde ze, riep ze, kermde ze en wie luisterde met het hart, hoorde de mooie maar wanhopige klanken van een viool………
 
na jaren van opsluiten, therapie en allemaal gedoe, heeft de jonge verpleger joost ontdekt dat de inmiddels jonge vrouw een groot verdriet draagt in haar hart en dat ze zo helemaal alleen op de wereld is en dat vreet en bijt en schuurt……
 
samen is hij met haar op de pc gaan kijken of er een plaatje was te vinden op internet dat deed denken aan haar moeder, na dagen zoeken, vonden ze samen een foto, het was haar moeder, trots met een mooie viool en bloemen, achttien jaar oud, ze had een belangrijke prijs gewonnen.
 
joost zag al snel de verbetering intreden en nam mooie muziek voor haar op, met veel violen, of alleen met een viool, liet een poster maken van de foto van haar moeder en hij heeft nog veel meer ideeën. joost is een goed mens, hij weet zeker dat hij vanuit deze basis de jonge vrouw, een beter leven kan geven en haar dingen kan aanleren zodat ze steviger in het leven komt te staan.
 
zilvertje. ( modern sprookje met een kern van waarheid )
voor jan en maria.
tekening: blanca-maria.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2010-01 en getagged met , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

26 reacties op Violine.

  1. antoinette duijsters zegt:

    Wat een triest verhaal Zilver, gelukkig dat er nog mensen zijn als Joost.

  2. zilver zegt:

    Antoinette, mensen als Joost ( Jan ) zijn goud waard.

  3. Aad Verbaast zegt:

    Mooi verhaal over een trieste toestand.
    Mooi omdat het laat zien dat je van een gebroken leven toch nog iets kan maken door het voor iemand op te nemen!

  4. zilver zegt:

    Aad, ja zoeken naar de mogelijkheden is het toverwoord.

  5. peterus zegt:

    Mooi een sprookje met een redelijk afloop. Dat houdt de moed er in.
    liefdeoverwintgroeten

  6. zilver zegt:

    Petrus, zo is dat, beter redelijk, dan verloren, fijn weekend!

  7. R. Kruzdlo zegt:

    Zilver je hebt af-en-toe trieste verhalen. Je bent toch verder gelukkig hé
    Groet Robert

  8. zilver zegt:

    R. Kruzdlo, ja tussen de buien door ben ik erg gelukkig hoor! :^) Ik kan goed schakelen. Fijn weekend !

  9. Hanneke zegt:

    Jammer dat er niet nog veel meer mensen zijn als Joost! Volgens mij heb jij wel wat van hem weg.

  10. Smokey zegt:

    Hartverscheurend. Bijna anecdotisch verhaal. Hoeveel Violines en Violons leven er nog meer zomaar "in de goot"?
    Voor sommigen op deze wereld is het leven wel heel erg hard.
    Prachtig geschreven Zilver!

  11. Smokey zegt:

    Nog even: wat grappig die tekening van Blanca Maria!

  12. Marina zegt:

    Wat kan je toch mooi schrijven Zilver.

  13. coby zegt:

    De gevolgen van de verwaarlozing herkenbaar beschreven, Zilvertje. En Joost heeft inderdaad de ingang kunnen vinden naar zo goed mogelijk leven met. Goud waard inderdaad, mensen zoals Joost. Het hart moet spreken…
    Lieve groet, Coby

  14. zilver zegt:

    Hanneke dat is lief! xxx
    Smokey, er leven zo veel mensen op de rand of net er in en als er dan ook kinderen bij betrokken zijn, de omgeving heeft niet opgelet, had allemaal voorkomen kunne worden. Ja, Blancie heeft dit lang geleden gemaakt, vind het zo leuk.
    Dank je Marina, wat lief dat je dat zegt, heb je hier ook een weblog?
    Coby haar verstand was helemaal oke, maar door het gemis en verdriet o.a denken de artsen is ze zo geworden, ik heb het verhaal iets moeten veranderen, ik heb haar gekend, zo een lieverd, ik hoor nog haar lach. Ik gun iedereen een Joost. xxx

  15. Elise van Schouwenburg zegt:

    Een prachtig verhaal, Zilver. En wat een mooie tekening.

  16. zilver zegt:

    Elise, dank je, Blancie heeft vroeger veel leuke dingen gemaakt, gelukkig heb ik er weer een aantal terug gevonden op Internet. Fijne avond! xxxx

  17. rob zegt:

    hoi , zilver heel mooi verhaal , fijn dat er nog zulke mensen zijn zo als joost . fijne avond,

  18. galadriel zegt:

    zilver, wat een prachtig verhaal en wat een wereldgozer die Joost

  19. lail zegt:

    Rehabilitatie; het Hart van de moderne psychiatrie heb je in een fraai sprookje verwoord.
    Maar het zou zo kunnen gaan:-)

  20. lebonton zegt:

    schrijnend mooi, zilver.

  21. Pierra zegt:

    Een wonderlijk mooi verhaal. Geweldig zo’n Joost. Dit prachtige blog stuur ik door aan mijn vioolspelende zusje.

  22. ceesincambodja zegt:

    Je ontroert me wederom, Zilver.
    Ceesgegroetje

  23. paco painter zegt:

    Je schrijft het schitterend, Zilvertje

  24. zilver zegt:

    Rob, dank je wel!
    Gala, het is een bijzonder verhaal met een kern van waarheid en die Joost is een bijzondere knul.
    Laila, altijd zoeken naar de mogelijkheden is het toverwoord, denk ik altijd maar.
    Dank je Lebonton.
    Pierra dank je, ik hoop dat ze het ook mooi vindt.
    Cees, dank je wel, fijne dag, het is bij jou al middag als ik het goed heb begrepen. Zilverenhanddruk

  25. zilver zegt:

    He, Paco, dank je wel!

  26. oliphant zegt:

    Ik weet niet wat waarheid of fantasie is, maar je hebt het verrekt mooi verwoord.
    Het kan zomaar zo zijn gebeurd, of bezig zijn te gebeuren.
    En jij groeit ook in het verwoorden van medeleven. Dat is niet ieder gegeven.
    Groet, O.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s