De slaclub. (Over Nauwe Nelly)

Het waren stoere jongens, tuinders met modder aan de poten en in het weekend met vreselijke zin om de bloemetjes buiten te zetten. De grote stad was dichtbij en lonkte altijd, maar hoe verkoop je dat aan moeder de vrouw?

Kees wist het. Mannen, we richten de slaclub op, we vertellen aan moeder de vrouw dat we een vergadering in de maand hebben en dan de gang van zaken moeten bespreken en de voortgang  over een nieuw te kweken slasoort die ons louter geluk en voorspoed gaat brengen…. …en na een kleine stilte herpakte Kees zich en terwijl zijn oogjes blonken, begrepen de toekomstige leden van de slaclub, dat het geluk meer weggelegd was voor de mannen en niet voor de vrouwen die thuisbleven.

En zo gebeurde het dat op elke laatste vrijdag van de maand zeven moddermannetjes in de badkuip hun nagels knipten en snorren en baarden fatsoeneerden, gestreken overhemden aantrokken en roken als jonge meisje op hun eerste schoolfeestje.

Maar zo heel onschuldig ging het er niet aan toe, de eerste slavergadering had als doel een keuring van de jonge kropjes op het rodelampjesweiland en menig clublid had al een stevige neut tot zich genomen, want men was de laatste jaren zeer gewend geraakt aan de moeder de vrouwsla en de te bezoeken jonge sla stond er bekend om, zeer pittig en opwindend te zijn.  

Kees de stoerste van het stel was bij een wulpse krop voor het raam blijven hangen, een kale man achter hem, een man die totaal niet bij de slaclub hoorde moedigde hem nog aan, ja, daar moet je naar binnen gaan, dat is Nauwe Nelly, de sensatie van deze buurt. Kees wilde zich niet laten kennen en was ook wel zeer gefascineerd door deze mooie krop.

Nelly had niet voor niks de naam bleek al spoedig, haar prijs was gepeperd en Kees dacht met spijt aan zijn zuur verdiende centjes, die hij nu zag verdwijnen. Nelly had heel wat passie en was dol op het woeste en riep telkens: "Sla! sla! sla!" En Kees dacht: hoe weet zij het nou van onze nieuwe club? Maar Nauwe Nelly riep nu nog harder: "Sla! sla! sla!" en ja, die arme Kees kreeg het door en trommelde maar wat op haar kolossale billen, maar vond het maar niks, maar die Nelly, raakte helemaal op stoom en riep sensueel: "en nu ben jij aan de beurt boertje……!"

Die arme Kees, een paar straten verder was het gemep te horen en na ruim een uur rolde hij het huisje uit, meer dood dan levend, hij zag er uit als verlepte sla.

De volgende ochtend vroeg zijn vrouw Truuske heel lief, of het een geslaagde vergadering was geweest……….

Kees keek haar verbijsterd aan en kon alleen maar uitbrengen dat het bij nader inzien niks werd met de sla, als ze ooit nog eens iets zouden gaan veredelen, het boerenkool moest worden, of komkommer, maar sla, nee, begin nooit aan sla.

Zilvertje. ( een ontdeugend verhaaltje met een randje fantasie )

Advertenties

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-10 en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

10 reacties op De slaclub. (Over Nauwe Nelly)

  1. martin zegt:

    Dit gaat een kijkcijferhit worden. Doet me denken aan ‘Guus kom naar huus’.

  2. Annet zegt:

    Het is wat Zilvertje:)
    Geestig tot en met……
    Liefs van Blozekriekske….
    wulpse slakrop
    strakke bananen
    ja ik weet er nog een
    paar……
    prikkelend!

  3. zilver zegt:

    Martin ja, die Guus, dat was me er een, ja, dat liedje ken ik nog zo grappig! Ik heb deze al eens geplaatst, dus het zal niet storm lopen, maar ik vind hem zelf zo leuk, ik was vorig jaar of zo eens uit met een knappe tuinder en die vertelde over vroeger, en zo is dit verhaal ontstaan, hij heeft het zelf nog gelezen ook, er zit een deeltje waarheid in en de rest is van Zilvertje. Die tuinders hadden echt een Slaclub opgericht om af en toe naar de Alkmaarse hoeren te kunnen gaan zonder moeder de vrouw de waarheid op te hoeven biechten en de rest ik fantasie doeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeg was jij nou Martin van de presentatie?
    Ik ben herstellende van de griep, mijn pc is stuk en ik heb geen verbinding vandaar iets uit mijn archief ik wil weer zo graag mee doen, maandag komt mijn nieuwe pc en 10 november mijn nieuwe verbinding.
    Annet, je tovert een lach op mijn toet, nog veel dank voor je mooie post, heb je ook mijn post ontvangen, gepost door de kinderen, dus ik hoop in de juiste gleuf gedaan, anders duurt het lang. xxxxxxxxxxxxx

  4. Bart zegt:

    Ha, ik heb net gisteravond de laatste sla uit de groentela gegeten, Zilvertje… :))
    Dus de Slaclub was maar een kort leven beschoren, en boontje kwam om zijn loontje…beterschap voor jullie met de laatste loodjes van de griep, en hopelijk straks weer een goed werkende computer plus verbinding!
    Hartelijke groe(n)ten, Bart

  5. zilver zegt:

    Bart :^)))))))))))))))) en de groe(n)ten terug!

  6. Aad Verbaast zegt:

    Gweldig verhaal van je. Vervolgverhaal gaat over de ‘komkommer-club" 😉

  7. oma zegt:

    Die Kees, geen ouwe bok blijkbaar. oma

  8. hippo zegt:

    Jonge sla
    Alles kan ik verdragen,
    het verdorren van bonen,
    stervende bloemen, het hoekje
    aardappelen, kan ik met droge ogen
    zien rooien, daar ben ik
    werkelijk hard in.
    Maar jonge sla in september,
    net geplant, slap nog,
    in vochtige bedjes, nee.
    Kopland
    erg gelachen om dit prachtige verhaal

  9. martin zegt:

    Ja die ben ik nog steeds. Beterschap.

  10. draver zegt:

    Geweldig verhaal een aanrader zit te schateren achter de PC.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s