Heroïne spuiten onder je rokje.

Het kostte me heel wat moeite om bij het Leger Des Heils te mogen werken, want ik had eerlijk gezegd dat ik niet in God geloofde en het verhaal van de heilige wurm had ik hen maar niet verteld. Maar ik hield stug vol en met vuur vertelde ik over mijn mensvisie en ik werd toch aangenomen. ( na drie gesprekken )


Dat het geloven in God geen garantie was om mensen liefdevol te helpen wist ik al lang, maar het was nieuw wat ik bij het Leger des Heils allemaal ging meemaken. Laat ik als eerste stellen dat de echte Heilsoldaten die ik leerde kennen allemaal in de categorie engelen vallen, maar dat veel andere helpers in de zorg, braakballen waren van het zuiverste water.


Aan een stinkende gracht op de wallen stond een groot opvanghuis, voor alles wat maar zonder dak over straat liep, nergens vond je zo veel agressieve, stinkende, verslaafde en gekke mensen als daar. Maar het personeel kon er ook wat van, sommige waren echte uitvreters, liever lui dan moe, voor de goed willende werkers was dit een ramp. Zo klopte er nooit iets van de opiatenlijst en regels omtrent het verstrekken en bewaren van opiaten werden niet altijd goed nageleefd.


Het huis was drie dubbel afgekeurd, bij brand zat je met zijn alle als ratten in de val en het huis was vergeven van rook en schimmel, stof en vuil.


Er was een zaal gereserveerd voor de meisjes van de straatprostitutie, deze meisjes kwamen in de vroege morgen, vies en moe, ziek en verdrietig, ze mochten uitslapen tot een uur of elf en dan moesten ze na een ontbijtje en een douche hun boeltje weer bijeen pakken en de straat op. Veel meisjes hadden behoorlijke abcessen van het heroïne spuiten net onder het zachte vlees van hun korte rokje, vlak voor de ingang bij de vagina, deze abcessen verzorgden wij secuur.


Onwetend als ik was, vroeg ik waarom juist daar werd gespoten. Het schattige blonde maar zeer verslaafde meisje antwoordde met een lach: “als de klanten weten dat we verslaafd zijn, hoeven ze ons niet, als eenmaal hun lust is gewekt, dat stoppen ze hem er zo in, een lul heeft geen oogjes, dus ze zien zo nooit mijn spuitplek.”



Deze meisjes konden ook vaak de boel onderkotsen, het ging tot aan het plafond, het stonk, de dekens vol, tussen de bedden, op de vloer. Ik kreeg vaak geen hond mee om het op te ruimen, zeker niet de vrome werkers. Laat de Heer helpen! Zeiden deze. De Heer ruimt de kots niet op was dan mijn antwoord….. nee, dat bedoelden ze niet, wat bedoelen jullie dan, was mijn vraag.


Daar ging ik dan maar weer met een emmer sop, ontsmettingmiddel en veel handschoenen, een vrome kreeg ik mee, ze trok haar handschoenen aan het ging op een stoel zitten, ze bewoog geen vin en bleef bidden tot ik alles klaar had. ( HAJELOELA ) Op mijn vraag waarom ze niet hielp, antwoordde ze: “dit kan ik niet dit is te vies!”…… Maar dat is juist ons werk vertelde ik haar, daarom zijn we aangenomen, om dat te doen waar een ander zijn neus voor ophaalt…..nee, was haar antwoord, de Heer moet helpen….

Nou ik heb de Heer nog geroepen, maar je begrijpt het al, ik stond er mooi weer alleen voor.


Zilvertje. ( toch heb ik er een mooie tijd gehad en denk er met liefde aan terug, ik heb er mooie mensen ontmoet. )


Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-07 en getagged met , , , , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

41 reacties op Heroïne spuiten onder je rokje.

  1. Antoinette Duijsters zegt:

    Zilver, jij hebt veel meegemaakt en toch altijd optimistisch gebleven.
    Groetjes.

  2. zilver zegt:

    Antoinette, dank je voor je lieve reactie, ik denk dat als je veel leed ziet, je heel dankbaar wordt en nederig blijft, ik dank de heer op mijn blote knieën dat ik nooit aan die rommel ben gegaan. Niet eens een weedje.
    Fijne dag X

  3. w van den akker zegt:

    zilver,
    het is de mooiste instantie die er bestaat.
    vroeger veel geluk en plezier aan beleefd in hilversum.
    zijn ook een van de weinige die wat in hun collecte bus krijgen.
    fijne dag,

  4. Flip Willemsen zegt:

    Prachtig verhaal, Zilvertje. Goed geschreven ook! Ja, je optimisme is wonderbaarlijk. Treurig die ‘spuitplek’ .

  5. Zwollywood zegt:

    werken met verslaafden is wel heel erg moeilijk en vaak ook een beetje ondankbaar.

  6. zilver zegt:

    W v/d A ja, het is heel apart en ik heb er veel mogen beleven en ik vind de Heilsoldaten geweldig! Met dank! :^)
    Flip, wie veel leed heeft gezien kan toch alleen maar hoop blijven houden en genieten, anders is alles verloren, ik heb er mooie jaren gehad, het Leger heeft mij kansen gegeven waar ik nu nog de vruchten van pluk, ik studeerde toen nog en voelde me erg gesteund, de levenswijsheid die ik er bij kreeg is een baken. En nergens zo gelachen als bij het Leger, maar ook nergens zoveel verdriet gedeeld, ik ben erg begaan met de mens op straat. Dank je voor het compliment, door jouw verhaal schoot dit me weer te binnen en kwam ik uit mijn apathische houding.
    Zwollywood, maar ook dankbaar, maar dat is moeilijk uit te leggen, het gaat om een momentopname, dat je iemand even een sprankel in de ogen geeft, met een simpel gebaar of woord, in deze groep zijn wonderen schaars, maar ze bestaan wel!

  7. trekmoment zegt:

    Wat een mooi doorleefd verhaal.

  8. zilver zegt:

    Trekmoment, en dat is het.

  9. K zegt:

    We zijn zelf de Heer nietwaar, Zilver.
    Wat een domme houding van ze.

  10. zilver zegt:

    K, maar het is wel goed gekomen hoor! Gaat het wat lieve k? XXXX

  11. P.H.M. van de Kletersteeg zegt:

    Eens heb ik een jaar of drie jongerenwerk gedaan.
    De enige categorie waar ik niet mee overweg kon waren vakgenoten.
    Wat een nepfiguren!
    Zelfs met betrokken ambtenaren en politie geen problemen.
    maar als dat werk doet, dien je toch enige affiniteit met je doelgroep te hebben.
    Liever zaten ze lekker te vergaderen en naar trainingen toe en kilometrs lange raporten schrijven over niets doen.
    Reve heeft er destijds over geschreven
    Hij kwam oop een totaal van 40 minuten per dag per man dat er aan hulpvragers werd besteed…….

  12. rob zegt:

    het is toch maar weer goed dat er mensen zijn zo als jij, vind het knap van je hoor.
    ga nog even rusten te hard gewerkt ? gr, rob

  13. zilver zegt:

    Rust maar lekker uit, dank je!

  14. coby zegt:

    Wat een verhaal weer, Zilvertje. Je hebt gelijk, als je dat meemaakt en zo van dichtbij ervaart, ga je veel relativeren. En vooral zien hoe het niet moet. Maar punt is en blijft dat jouw hart al op de goede plek zat en daarmee ben jìj een engel….
    Lieve groet, Coby

  15. zilver zegt:

    Coby, dank je wel voor je lieve reactie.

  16. koen zegt:

    Tjonge zilver, wat heb je veel ondernomen in je leven ! En met goede intenties, daar heb ik veel bewondering voor!
    En je vertelt er ook zo goed over, heel reëel maar altijd integer. Het lijkt me ook een hele ervaring om in zo’n omgeving te werken.
    Ik geloof niet , maar het Leger des Heils doet wel goede dingen. in de tijd dat ik nog in de GGZ werkte waren zij vaak nog enige die zware gevallen wilde opnemen.
    Hartelijke groet van Koen!

  17. Aad Verbaast zegt:

    Ik wist het: je bent echte engel!!

  18. zilver zegt:

    Dank je Koen, lief!

  19. zilver zegt:

    Aad, dat is te veel eer, ik heb gewoon dat gedaan wat mijn hart zo graag wilde.

  20. Blew zegt:

    Aangrijpend

  21. zilver zegt:

    Blew, ja, het was een huis vol verhalen en aangrijpende gebeurtenissen, heel bijzonder en een mens leert dan te kijken met andere ogen. ( ogen die in het hart verscholen zitten )

  22. oliphant zegt:

    Joh, wat een gewoon mens toch allemaal mee moet maken. Je bent een dappere doenster met een groot hart…
    Ik vond deze zinsnede uit je verhaal wel grappig, vanwege die ‘spuitplek’:p)
    ‘ een lul heeft geen oogjes, dus ze zien zo nooit mijn spuitplek’…
    Groet

  23. K zegt:

    Of het gaat? Ik zat op mijn werk dus jawel hoor. Daarna naar Rico geweest die weer aardig moe was van zijn verpleeghuis-belevenissen. Volgens zijn buurman-medebewoner krijgt Rico véél aandacht. Mooi zo, dan komt het vast goed. :))
    We hebben hem muziek opgezet van Snatam Kaur en hij viel in slaap.http://www.youtube.com/watch?v=uqtIoNmbTS8&feature=related

  24. iers_dagboek zegt:

    Mijn GROTE bewondering Zilver.

  25. jeg_synes zegt:

    Allemachtig Zilver, ik heb het je al veel eerder gezegd, je bent echt een ENGEL…….
    mensen zo als jij zijn geen zilver naar GOUD waard…..
    en je hebt gelijk, jij ziet de dingen heel anders dan de meeste anderen…
    met liefde in je hart…
    met diep respect
    jeggroet

  26. Smokey Robbinson zegt:

    Het verhaal over de rand heen van de samenleving… wat dat ook moge zijn, want er is immers geen grens te bespeuren, beschreef jij in prachtige taal en welgekozen woorden. Allittteraties en schone woordenklanken, en je lijkt je er niet van bewust te zijn , waarschijnlijk omdat je uit je hart schrijft.
    Je beschreef dat niet alle hulpvaardigen engelen kunnen wezen. Zodra een medemens iets te vies is durven ze die niet meer aan te raken. Dus daar liggen wel grenzen. Maar men beseft niet dat the step over the edge, mensen zomaar kan overvallen.
    Gôh Zilver, je schrijft zo mooi en naturel. Daar is geen woord van overdreven!
    Het kan geen toeval zijn dat je in alle favorietenblocs op de eerste plaats staat.
    En ja, de weg van de engel is niet altijd met rozen geplaveid maar vaak wel met doornen.

  27. pierra zegt:

    Indrukwekkend. Dat je dat toen al (je was nog jong?) allemaal aankon.
    Groet,

  28. Zich van Verre zegt:

    Inderdaad, jij hoort bij de engelensoort. Ja wel met streken hoop ik he, want anders staat het zo heilig

  29. jeroen majoor zegt:

    Prima verhaal, heel duidelijk weergegeven en het zegt iets over het hypocrite Leger de Heils. De goede
    natuurlijk buiten beschouwing gelaten

  30. cor3306 zegt:

    Zilver m’n complimenten dat heb je raak en scherp verteld(en ook een beetje je met humor); dat liegt er allemaal niet om

  31. zilver zegt:

    Oliphant, leuk dat je komt lezen, ja, dat vond ik ook wel grappig, maar dat vertelde ze echt en weet je, na mijn huwelijk in 91 heb ik gewoon dingen gedaan die ik daarvoor ook al deed, wat bij me past, in de zorg, de huwelijkse jaren waren van het harde geld verdienen, nou dat lukte heel goed, maar ik was niet gelukkig, nu wel.
    Klettersteeg, ik weet nu of je het echt bent, laatst las ik the Three en die had zijn plaatje bij jouw naam, ik ben nu in totale verwarring, op de Three reageer ik niet meer, jouw reactie is veelzeggend, ik herken er wel wat in.
    K, ik heb grote bewondering voor je, kreeg je geen vrij van je werk nu met de drukte en emoties bij het overlijden van je vader? Of vind je het wel fijn om er uit te zijn? Klinkt goed dat ze Rico veel aandacht geven, ik ga vanavond de link luisteren, dank je wel. xxx
    Jeg, ik ben heel gewoon hoor en wat is er nou mooier dan iemand helpen die door haast niemand anders geholpen kan worden, daar word je als mens heel rijk van, want dan opent een ander zijn hart en in harten kijken is zo mooi.
    Dank je I dagboek.
    Smokey dat is te veel eer, heus, ik rommel maar wat aan en ben een bengel, ik kreeg vast een tweede kans om nog veel bij te leren en het geduld oefenen, maar ik houd wel veel van mensen, vooral mensen in de verdrukking.
    Pierra, nee, bij het Leger ging ik werken tijdens mijn derde studie, ik was toen niet meer piep, maar op sommige vlakken wel, ik heb daar het meeste geleerd, ik ben daarna in het onderwijs gegaan,maar wist niet hoe snel ik daarna weer terug kon, ben toen in de verslavingszorg gaan werken en had veel aan mijn legerkennis.
    Zich van verre, ik ben een en al streek! ;^)
    Cor, ik heb daar zo een mooie tijd gehad, maar een mens moet dan wel dapper zijn en werken op het gevoel met voldoende achtergrond kennis, anders vallen er dooie.
    Dag allemaal!

  32. Vogelenwater zegt:

    Dank voor je verhaal Zilver, goh wat een ervaring en wat een beeld in het leven van zulke meisjes.

  33. Ina Dijstelberge zegt:

    Zilver, een zeer bekend verhaal voor mij. We hebben veel dezelfde meiden gekend. Als ze ’s morgens bij jou kwamen had ik ze waarschijnlijk de hele nacht gezien.

  34. Tom zegt:

    Harstikke leuk verhaal hartstikke leuk joh, koop er maar een brood voor!
    Met vriendelijke groetjes, herousers

  35. logbankje zegt:

    Zorg en liefde geven in de onderkant van de samenleving is geen gemakkelijke opgave.
    Vooral om er zelf niet aan onderdoor te gaan, je bent een sterke vrouw. Hans

  36. Rob Alberts zegt:

    Een paar van jouw blogs over het Leger heb ik gelezen.
    De link naar de Heilige Wurm werkt niet meer?

    Deze week zie ik een medewerker van het Leger met een auto van het Leger fusten bier bij een kroeg afleveren. De Heils soldaten die ik ken zijn gelovige niet-drinkers.

    Ach, we zijn allemaal mensen met mooie kanten en slechte kanten.

    Mooi en eerlijk blog!

    Vriendelijke groet,

  37. Myriam zegt:

    De Heer moet helpen. Ach lieve deugd. Wat een geluk dat er mensen zoals jij zijn die de Heer een handje toesteken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s