Verslaafd aan het leven. Deel 5


had ik je al verteld over mijn huisje? geeft niet hoor dat je door loopt, je hebt haast en u mevrouw met de kindjes op de fiets, ook natuurlijk haast, de hele wereld heeft haast, de huisvrouw heeft haast om haar huis aan kant te maken en heeft niet eens tijd voor haar man en kinderen, ontzegt zich alles en als de boel aan kant is dan is ze helaas niet te genieten, roept ze de hele dag: "schoenen uit, niet kruimelen, niet knoeien, geen rommel maken!"

en als het dan allemaal weer een rommeltje is, begin het weer bij het begin, ze is gevangen in een cirkel en kan alleen maar boos zijn en poetsen, maar is dit niet de wereld in een notendop? veel werken om het geld al uit te geven voor het ontvangen is, de ene helft van randstad reist naar de andere kant van randstad naar de baas, ik zou zeggen, ruil van baan, heb je een lege metro en geen file, als ik niet zo verdomd verslaafd was zou ik een bedrijf kunnen beginnen, ruiljebaan.nl

maar mijn huisje dus, mijn stekkie, mijn haven, ik was er zo gelukkig, ik had het uit de erfenis, de bedstede van opa en oma was nog intact, daar sliep ik zalig in, zomer en winter, in de zomer koel, er kwam geen zon en in de winter lekker warm, ik hield de deuren stijf dicht. de veiligheid die ik er vond was ongekend, als kind kende ik al angsten, maar in de bedstede heb ik me altijd veilig gevoeld, ver van de wereld.

het is dat de buren links en rechts te veel overlast ondervonden van mijn levensstijl, ik had bijna de hele bups die tijdelijk dakloos was te slapen, soms zaten daar luidruchtige gasten bij en menig dealer heeft in de nacht bij mij de deur opengetrapt tot schieten aan toe, ja, dan maak je, je niet geliefd. maar wat was ik er gelukkig, maar heb ik me dat wel voldoende gerealiseerd? het huisje was eerst helemaal vrij van schuld, maar ik leende maar en leende maar, niet alleen voor mezelf, ik heb de onkosten betaald voor de hond van piet, rekening na rekening, want die hond van piet had altijd wat, het was zo een kleine eenhapscracker van het leek wel witte wol, maar wat een geld heeft dat beestje gekost, vergeet nooit die laatste keer dat piet totaal overstuur bij me aan de deur was gekomen, was die kleine kruimel gedekt door een mechelse herder, nou voel je het probleem al aankomen?

Zilvertje, een verhaal tussen waan en werkelijkheid, foto van Zilvertje, Amsterdam op weg naar Artis.

Deel 1

Deel 2

Deel 3

Deel 4

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2009-05. Bookmark de permalink .

38 reacties op Verslaafd aan het leven. Deel 5

  1. Coby zegt:

    Van een vaste plek naar een zwerversbestaan, zo gaat dat vaak dan ja. Veiligheid is een hele essentiële en primaire levensbehoefte. Zonder dat heb je ook altijd haast, volgens mij….
    Lieve groet, Coby

  2. Zilvertje zegt:

    Veiligheid Coby, ja… xxx

  3. R.kruzdlo zegt:

    Ik heb nu een ander stek gevonden
    groet Deo

  4. Zilvertje zegt:

    R. Kruzdlo, kan je even niet volgen, vertel…

  5. K zegt:

    Onze maatschappij doet het niet zo bijster. Er hoeven helemaal geen dropouts voor te komen, bij een andere grondhouding. Het is altijd maar: eerst ikke.

  6. Zilvertje zegt:

    K, helemaal met je eens, ik heb het gelezen, je hebt mail. xxx

  7. Annet zegt:

    Heel leuk om te lezen (de hond een éénhapscracker) :))
    en dan die geborgenheid van een bedstee dat eeuwige verlangen ons gebakerd te voelen….heel indenkbaar….
    lfs, Annet

  8. Zilvertje zegt:

    He, lieve Annet, dank je wel, het is een serie, terwijl de hoofdfiguur op de stoep van het stadhuis zit, gebeurd er veel, het hele leven trekt langs.

  9. oma zegt:

    Ha Zilvertje,
    De goede verslaafde offerd zijn heilige veilige huisje op, verspeelt zijn plek waar hij weg kon kruipen om verslaafde vrienden uit de brand te halen, een goeie zak. oma

  10. Zilvertje zegt:

    Oma, zo heb ik het zo vaak gezien, van die vreselijke goedzakken, die alles delen, maar bijna nooit zelf hulp krijgen, oma het verhaal moet verteld worden. Liefs voor allemaal.xxx

  11. Joost zegt:

    Zilvertje, ik ga zeker meer van je lezen; over verslaving en de dood. Je schrijft prachtig; dank en lieve groet.

  12. Zilvertje zegt:

    Joost, dank je wel!

  13. ron rozen zegt:

    Zonde van dat huis zeg. (en dat staat ze nog te lachen op de foto ook!!!!) Mensen zoals jij krijgen vaak door toeval in no time weer een huis van de een of de ander, die zijn voor het geluk geboren.

  14. Zilvertje zegt:

    Ron, het is een verhaal, het is niet mijn leven.( en mensen zo als jij, wat bedoel je er mee en voor het geluk geboren, ik zou niet willen ruilen met iemand die verslaafd is )

  15. kees smit zegt:

    In het Zilverstraatje is het niet alles goud wat er blinkt, maar er straalt wel warmte uit.

  16. Zilvertje zegt:

    Kees, het is een verhaal.

  17. paco zegt:

    En weer prachtig geschreven

  18. Zilvertje zegt:

    Dank je Paco XXX

  19. sparkietje zegt:

    Ik ga het volgen, het zilverstraatje en dat wat voorbij komt.

  20. sparkietje zegt:

    oeps inloggen

  21. VSp zegt:

    Ach ja, de Schreierstoren……
    Zorg dat jouw huis je kasteeltje blijft.

  22. Zilvertje zegt:

    Dat vind ik lief Sparkietje!
    VSP ja, mooi he die foto, ik vind het net een schilderij, als je in Amsterdam werkt zie je het niet altijd meer, maar mooi is het, ben weer aan het lezen in het boek van Geert Mak, geweldig, nu weet ik van veel plaatsen wat er vroeger stond, ik zit bijna mee te wroeten en haal er flesjes en perzikpitten uit de latrines.
    Dacht laatst nog aan je lieve hulp, echt lief!Reactie is geredigeerd

  23. ron rozen zegt:

    Een verhaal?? Wt een empathie zeg. Je kunt zeker niet wachten tot er een naald in je armen verdwijnt.

  24. Geroma zegt:

    Wat zijn dat nou toch voor vreemde reacties van RR?

  25. Zilvertje zegt:

    Ron, ik beschouw het als een compliment, want dan komt het wel echt over! :^)
    Geroma ik begin het een beetje zat te worden met al die haantjes hier. Lief van je dat je die 5 delen hebt gelezen.
    Ik ga ze roosteren!

  26. Ivy (Heyta) zegt:

    Wat een bijzonder verhaal.

  27. Ivy (Heyta) zegt:

    Ohjee, mijn hoofd was zoek….

  28. Zilvertje zegt:

    Ivy, dit is al deel 5, ik schrijf over verslaving, ik denk dat ik nog heel wat emoties kwijt moet. Ik heb veel werkervaring, Leger des Heils, verslavingszorg, psychiatrie en ik heb echt prachtige mensen meegemaakt en niet te vergeten mijn oudste zoon, die en ziek is en verslaafd, ik denk dat het verhaal zo tot stand is gekomen en ik stop er alles in wat ik kwijt wil en wil zeggen.

  29. Zilvertje zegt:

    Ivy, ik heb dat ook steeds de laatste dagen en dan was ik echt ingelogd, het vliegt er zo af.

  30. Trekmoment zegt:

    O wat herkenbaar die hondenonkosten. Wij namen ooit een bastaard, zijn vaak sterk en in aanschaf niet duur. Hij is bijna zeventien geworden. Na zijn dood en geluwd verdriet hebben we eens zitten rekenen wat onze Bas aan dierenartskosten had gegenereerd. drieentwintighonderd euro, inklusief omgerekende guldens, zijn we maar opgehouden.

  31. hippo zegt:

    een groot hart is van onschatbare waarde,
    ga binnenkort je andere bijdragen lezen,
    zodirect echter met mergvrienden naar Limburg,
    tot gauw,
    hippo

  32. Joost zegt:

    De hele serie ondertussen gelezen Zilvertje; ben blij met je openheid van spreken betreffende de verslavingsellende; toegankelijke stijl en heel veel herkenning.

  33. Zilvertje zegt:

    Trekmoment, ja, het kan zo duur zijn, ik heb voor een client een heel aardige dierenarts gevonden, die was echt zo lief voor mens en dier, als men niet kon betalen, kon met een telefoontje van ons ( hulpverleners) het beestje toch geholpen worden, dus zo is het hondje van Piet steeds van zorg voorzien, alleen in het verhaal heb ik het betaald.:^)
    Hippo, goed weekend, fijn, lekker even uitgrotten, Limburg is zalig, kwam vandaag zo een blij kindje tegen op de fiets, zag het al van verre, zat voor bij haar papa voor op, het was onze Poezievader van het Aplein, was een gouden moment om te zien, ik kwam van een moeilijk moment terug, maar werd helemaal blij en warm van binnen.

  34. Zilvertje zegt:

    Joost, dank je wel, maar het fijne weet ik niet zeker, ik hoop dat ooit mensen het lezen die zelf gebruiken en mogelijk meer kunnen toevoegen, wat ik schrijf is fictie en kennis opgedaan in mijn werk en eigen verslaafde zoon, maar vooral veel compassie met de verslaafde mens.

  35. ron rozen zegt:

    Je bent je Munchhausen by proxysyndroom aan het beschrijven Zilvertje..Reactie is geredigeerd

  36. hippo zegt:

    dat moet een mooi beeld zijn geweest; ben je nog naar de dichterskring geweest?

  37. Zilvertje zegt:

    Ja het was prachtig, ze genoot zo, ze ging van links naar rechts en ik genoot ook zo, toen zag ik welke papa bij haar hoorde, dacht dadelijk aan het optreden vorig jaar mei, was zo mooi, dat vergeet ik nooit, papa was aan het voordragen en ze kwam heel lief naar hem toe en hij pakte haar zo lief op en het was een bonk van liefde om te zien. Hippo, al heel lang niet geweest, ik dacht nu dat het 20 mei weer was, ik weet nog steeds niet of ik kan. Veel plezier!

  38. Zilvertje zegt:

    Ron, als je het maar niks vindt, ga je dan ergens anders ergeren ik ben niet meer zo aardig als vroeger en heb zeker meters minder geduld.
    Ron ik heb hekel aan hondenstront onder mijn schoenen, het stinkt en geeft zo een smeerboel, ik loop er met een bocht om heen, wil jij dat dan met mijn weblog doen? Dan doe ik het met de stront, ik zou wel gek zijn om er steeds in te gaan staan! :^)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s