Kerst voorbij en isoleercellen.

  De vrije dagen zijn weer op, ik had wel twee weken, maar ik begin een week eerder, de Hartjes gaan op vakantie, dus waarom zal ik thuis zijn? De centjes kan ik best gebruiken, ik heb veel dat vernieuwd moet worden en schoenen zijn hier altijd nodig, net als fietsen en nieuwe pc’s, de eerste laptop uit 2004 begeeft het bijna, hij is intensief gebruikt en nu zo gaar als een oude stoffen luier na acht kinderen.

Gelukkig zit mijn andere baas te springen om personeel, dus dat komt dan weer goed uit. Was de eerste keer wel weer even wennen om naar mijn andere baas te gaan, ik had vanaf september niet meer gewerkt in de isoleercellen, niet meer gewerkt met mensen die erg in de war zijn of ook nog een strafblad hebben, ik nam dat werk even niet meer aan, het was me even te veel geworden, nou ben ik niet in de positie dat ik zomaar kan bedanken voor werk, al kan ik dat makkelijk, ik flex voor die baas, dus ik kies uit, maar mijn hoofdinkomen bestond uit flex en uitzendwerk. Gelukkig kwam als bij toverslag mijn nieuwe baan in het leukste ziekenhuis van Nederland, dus ik had even tijd om te herstellen.

Vorige week was alles goed gegaan, ik merk wel, dat het nog een tere plek is, liever werk ik voor die baas op de dagbehandeling, koken met mensen en psycho-educatie geven, helpen met andere dingen, mensen die al aan het opknappen zijn, of die je hebt kunnen behoeden voor een terugval, maar er is nu eenmaal meer personeel nodig op de werkvloer waar de mensen nog erg ziek zijn.

De radio vertelt van de dode in het Midden Oosten, van een jongen van 7 die omkwam op zijn ski vakantie in Zwitserland. Ik voel in elke vezel hoe erg dit is, maar draai mijn denkknop uit.

De isoleercellen vind ik erg, zoals het nu geregeld is in Nederland lijkt het of je geen andere keuze hebt, dat heeft met medicatie te maken en met de hoeveelheid personeel, maar je moet er niet aan denken in een cel terecht te komen, vooral niet waar matrassen op de grond liggen en de cellen vies en koud beklad door je voorganger. Waar men de bel uitzet, als je contact zoekt omdat je zo bang bent. Als je al stram bent van de medicatie is het moeilijk om vanuit die lage stand tot zitten en staan te komen, sommige cellen hebben geen wc en daar doe je je behoefte op een papieren pot, ik ril terwijl ik het schrijf, hoeveel mensen hebben zo hun kerst doorgebracht? Heeft mijn zoon zo ook de kerst doorgebracht? Ik weet nog steeds niet waar hij is.

Zilvertje.

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2008-12. Bookmark de permalink .

21 reacties op Kerst voorbij en isoleercellen.

  1. A C T U A L I T Y zegt:

    Krijg het er Koud van
    ‘Vriesóleer-cel’ ….
    Take Care…J,-

  2. Zilvertje zegt:

    Ja, het is ook wat, doe ik, doegggggggggg. xxx
    Ja, een goede naam.

  3. pacopainter zegt:

    Ja, daar krijg ik het ook koud van.

  4. Zilvertje zegt:

    Paco, als je pech hebt in het leven dan is het lijden……

  5. K zegt:

    Voor die isoleercellen is toch wel een andere methode te bedenken. Laat studenten van de richting techniek een uitvoerbaar plan bedenken!
    We worden doodgegooid met overbodige luxe technische snufjes maar voor zo iets essentieels wordt niks bedacht. Stom toch!
    Ik hoop dat je zoon zich snel weer meldt Zilver!!

  6. Zilvertje zegt:

    K, ja, er zijn ook wel alternatieven, maar aan de patient wordt niet zoveel geld besteed, wel aan dure feesten waar dan een bekende band komt, wel aan dure kantoorinrichtingen voor de hoge pieten, wel aan dure gebouwen, ik snap er geen laars van, in veel landen vind ik het beter als hier als ik de verhalen geloven mag, daar verpleegd men in de zware gevallen meer een op een en is isoleren niet nodig, omdat de kamers daar beter zijn, warmere kleuren, zachter materiaal, mooi muziek en ga zo maar door en niet te vergeten een andere wet, waar je eerder onder dwang medicatie mag geven, nou ben ik niet zo weg van medicatie, maar soms heb je even niets anders, ik heb echt moeten herstellen van al die nare berichten en dacht; ik heb toch gelijk gehad, als ik mijn mening of raad geef, dan weten vele het beter, of zeggen ze dat het zo een vaart niet zal lopen, nou, erg genoeg heb ik gelijk gekregen en het was nog maar het topje van de ijsberg.Reactie is geredigeerd

  7. coby zegt:

    Even bijgelezen bij je. Als je pech hebt,ja… dat zeg je goed. Ik hoop ook dat je gauw iets hoort van de verblijfplaats van je zoon.
    En het lijkt me ook weer confronterend om een week daar weer te werken. Het blijft een systeem waar zoveel haken en ogen aan zitten….
    Lieve groet, Coby

  8. Zilvertje op een andere plaat zegt:

    Coby lees maar even bij fijne dag.

  9. Wilma zegt:

    als een oude stoffen luier na acht kinderen
    En ik weet hoe ze er dán uitzien, als derde in een gezin van acht!
    Dit was mijn eerste reactie, maar verder lezend vergaat mij het grappen!
    Het is zeker erg dat er mensen zo in de war zijn dat ze in zo’n cel terecht komen, vooral met deze dagen! En je oudste! Ik hoop dat je gauw wat van hem hoort!
    Knuffel van mij!

  10. Zilver vanafeen ander plek. zegt:

    Dank je Wilma, ja, wat konden die luiers gaar zijn he? En ja we moeten door, lichtpuntjes zoeken, het beste hopen en meer dan dat is er niet. xxxxx

  11. Harry C.A.Daudt zegt:

    @Zilvertje…aangrijpend verhaal;wordt je zoon vermist?Sterkte.
    -oudjaarsgroetvandichterbijgrave-

  12. Zilvertje zegt:

    Harry, hij is ergens opgenomen, maar ik weet nog steeds niet waar.

  13. Mo zegt:

    Sterkte Zilver.

  14. EJW zegt:

    Moet heel triest zijn als je niet weet waar je kind is.
    Die onzekerheid zal ontzettend aan je knagen.
    Sterkte voor het komende jaar in alles.

  15. Zilvertje zegt:

    Dank je wel Mo.
    EJW, dank je wel.

  16. Marjelle zegt:

    Waar men de bel uitzet, als je contact zoekt omdat je zo bang bent.
    Gruwelijk dat soort isoleercellen idd. En sterkte met je zoon, Zilver.

  17. oma zegt:

    Ha Zilvertje,
    Daar moet je zeker niet aan denken, brrr, vrezelijk geen vrijheid meer.
    hopelijk hoor je snel iets over je zoon. oma

  18. Zilvertje zegt:

    Marjelle, ja, het is allemaal grof en dank je!
    Oma, ik kom spoedig weer langs, bedankt voor de mooie kaart en ja, ik hoop ook op een teken van leven, van de instellingen hoef je het niet te verwachten, dikke knuffel en nu eerst weer werken en oma u had gelijk, devredekerk ligt plat, heel erg om te zien.

  19. de Stripman zegt:

    Zou het ook iets met de marktwerking in de zorg te maken hebben, Zilver ? Al die managers denken toch eerst aan zichzelf…

  20. dwaler zegt:

    zilvertje,
    sterkte met de vermenging van je prive en werk!
    dwaler

  21. Walibibibelebontseberg zegt:

    goeie bijdrage
    ik kom hier te weinig
    aanbeveling

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s