Op bezoek in Leiden.

 
Vandaag was ik uitgenodigd op een ROC in Leiden, de reis er naar toe was heerlijk, lekker een boek mee en mensen kijken, ik zag de jongen zonder hakken onder zijn schoenen, maar wel met enorm grote punten, het leken wel de vlootdagen, ik zag de jongen met de totaal afgekloven nagels en het pukkelige gezicht en heel veel mensen die gewoon mensen waren in de massa.

Maar het meisje met de tatoeages aan de onderarmen, de speciale handschoenen met punten en de sombere doch sexy jas, staat nog op mijn netvlies.

Het was een geweldig leuke dag en ik heb genoten van de docenten en het uitwisselen, men vroeg mij honderd uit, want het ziekenhuis waar ik voor mag werken is een bijzonder ziekenhuis en ook al werk ik op mijn huidige plek nog maar twee maanden, ik vertel met heel mijn hart over de bijzondere sfeer en vele mogelijkheden en de specialismen met al hun bijzonderheden.

Moe maar voldaan ga ik naar huis, bij de bus staan allemaal jonge meisjes, ook moe van een lange dag opletten en ik maak contact met ze, ik vraag naar de school, ik vraag naar de gekozen opleiding, ze vertellen hun dromen, we lachen en we praten, de bus gaat maar twee maal in het uur, bijna alle meisjes hebben een andere achtergrond, je ziet het aan hun gezichtje, aan de hoofddoek, aan de haren en ik voel me zo gelukkig, hier staat onze toekomst en wat zijn ze leuk en levendig en wat laten ze me mee delen over de hele gang van zaken op school, er is een streng verzuimbeleid, de docenten zitten er boven op en als we het er over hebben, vinden ze het allemaal heel naar, maar ze begrijpen dat het voor hun toekomst is, een meisje vertelde over haar vriendin, vervroegd van school af gegaan, nu aan het werk, maar met spijt als haren op haar hoofd, alle meisje luisteren verbaasd maar geboeid.

De bus die aankomt, is al vol, mensen staan in het gangpad en we kunnen er niet allemaal in, als ik instap, zegt de chauffeur: "sorry mevrouwtje vol! Wachten op de volgende!" Auw denkt mijn hoofd dat zo moe is en mijn benen die al zo een tijd in de kou hebben gestaan voelen nu nog zwaarder.

Het meisje met de grootste hoofddoek roept: "meneer ze moet mee hoor, dat ziet u toch, ze is al oud!" Ik gniffel, wat een schat, ik had ook een tijd met haar staan praten, ik weet nu dat haar moeder 39 jaar is, daar kan ik niet tegen op.

Ik mag mee……. Wat is het leven toch mooi!

Zilvertje.

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2008-11. Bookmark de permalink .

15 reacties op Op bezoek in Leiden.

  1. antoinette duijsters zegt:

    Zilver, genoten van je verhaal, zo kan het ook.
    groetjes

  2. koen zegt:

    je kan goed luisteren Zilver naar de jongeren. Goed dat het een geslaagde dag was met uitwisseling van gedachten. Goed dat je zo midden in het leven staat!
    En je bent helemaal niet oud hoor, ..
    groet van Koen!

  3. mevrouwtrijn zegt:

    Mooi verhaal en wat een geweldige meid.
    Ja en een oude mevrouw zijn, ach heeft ook zo z’n voordelen. Ben er niet ongelukkig van.

  4. Oliphant zegt:

    Ik heb er lang tussen gezeten, Zilver, en het was niet altijd bererd.e beschrijft mooi de huidige gang van zaken. Succes.
    Groet, O.

  5. Coby zegt:

    Wat een leuk werk heb je nu, Zilvertje, en zelfs van wachten op de bus maak jij iets waardevols. Goed dat er letterlijk en figuurlijk ruimte voor je werd gemaakt!
    Lieve groet, Coby

  6. Jos Goedmakers zegt:

    Er huist een Carmiggeltje in Zilver (zou ook vice versa kunnen zijn).

  7. vuurjuffer zegt:

    hoi zilver, wat een positief geluid
    en…. oud zijn heeft ook zo zijn voordelen
    avondgroetje

  8. K zegt:

    Welja!!!! Ze is al oud. Kwestie van perspectief natuurlijk. Vandaag had ik een klant van 89 die een schade kwam opgeven. Annulering en nieuwe vliegtickets omdat zijn vrouw(85) onwel werd bij overwintering in de Algarve. Vond het zo sneu voor ze. Wat heet oud! Ze waren nu 63 jaar getrouwd, zei hij.

  9. MetaMama zegt:

    Als 5 jarige leerde ik een rijmpje
    Ik ken een heel oud vrouwtje
    ze springt nog altijd touwtje
    al is ze tachtig jaar
    (…)
    – volgens mij ben jij dat 😉

  10. Aad Verbaast zegt:

    Ik moest eerst even mr Goegel vragen wat ROC eigenlijk is.. Met schaamrood op de kaken, heb ik daarna doorgelezen. Lekker verhaal, en mooi dat je dat doet, tussen alle drukte door.
    Met bewondering voor je gelezen!

  11. Zilvertje zegt:

    Met dank voor jullie reacties, en staan weer juweeltjes tussen en dat doet een mens goed en ik geniet nog na van die bijzondere dag.

  12. Zwollywood zegt:

    Ben je zo klein dat de chauffeur jou Mevrouwtje noemt?

  13. Zilvertje zegt:

    Nee, Zwollywood, ik denk dat hij zich heel groot voelde ( macht ) ik ben 175.

  14. Doranne zegt:

    alweer een blog met een gouden randje.

  15. oma zegt:

    Wat een mooi Verhaal, zo uit het leven van Zilvertje, je straat je stralen in het rond.
    Je heb weer veel mensen om je heen verlicht. oma

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s