Verkade.


 
Elke keer als ik de naam Verkade hoor, ben ik ontroerd. Komt het door de muziek? De harmonie die ons na de vierdaagse binnenhaalde? De rare stap die we moesten maken als de muziek er bij kwam?

We konden niet anders dan lachen als onze juf het voordeed, ze leek op een paardje met een rok aan, zo loopt een mens toch niet? Maar we moesten het toch oefenen, we konden dan een prijs winnen en zo loop je nu eenmaal op de laatste dag van de vierdaagse als de harmonie van Verkade je met muziek inhaalde, ik had geen idee wat ik me er bij moest voorstellen, muziek bij het wandelen?

Maar het was geweldig, die koperen en zilveren toeters, sommige hadden een enorme krul, of een schoorsteen waar de muzikant helemaal achter verborgen bleef, mannen en vrouwen met speknekken, met dwerggroei en drankhoofden, maar dat begreep ik allemaal nog niet, maar de muziek greep me en nog kan ik het niet met droge ogen horen, het raakt me tot in het diepste van mijn ziel.

En daar liep ik dan die dag met mijn school, met een rok tot op mijn enkels, een speciale schoolwandelrok en ik trok mijn benen op als een paardje, nu begreep ik het wel, bij deze prachtige muziek, moest je wel laten zien dat je het waardeerde.

Of ben ik telkens ontroerd, omdat ik bij de naam Verkade mijn moeder weer zie met het grote koekblik? Het blik met de mokkastaafjes, met de Brusselse beschuitjes, de likkoekjes met koffiesmaak. Ze stond dan uit te delen, want de kleuterklas kwam heel vaak langs om mij te bezoeken, beterschap te wensen, om mij een handje te geven, een tekening aan te bieden en ze gingen er bij de voordeur in en kwamen dan een paar tellen bij mijn bedje staan en gingen er bij de achterdeur weer uit en dan mochten ze iets pakken uit het Verkadeblik.

Ik hoopte altijd dat er voor mij een mokkastaafje overbleef, daar was ik dol op.

Verkade helpt dit jaar Sinterklaas, anders hebben de kindjes in de nieuwe polder dit jaar geen lettertje…. Gek he, ik hoor Verkade en ik schiet vol.

Met dank aan dit weblog voor de foto. ( dank je wel Leen)


Zilvertje.

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2008-11. Bookmark de permalink .

12 reacties op Verkade.

  1. Bart zegt:

    Ja, die mokka-staafjes (sigaartjes noemden we ze) waren ook bij ons favoriet.
    Het was dan ook streng verboden (haha) om door te graven naar de tweede laag, al bleek vaak dat daar de lekkere sigaartjes op raadselachtige wijze al uit waren verdwenen… :))
    Hartelijke groet, Bart

  2. Zilvertje zegt:

    Bart, hahahahaah, herkenbaar! ;^)

  3. Aad Verbaast zegt:

    Mooi verhaal, en inderdaad er zijn zo van die voorwerpen die ogenschijnlijk niets voor voorstellen maar een ongelooflijk waarde krijgen doordat ze verbonden zijn aan bijzondere herinneringen. Ik heb een hele verzameling van dat soort spullen.. Ik wil er ook geen afstand van doen.
    Mijn ‘rariteitenkabinet’ noem ik het maar.

  4. Zilvertje zegt:

    Zat net even bij je om over het seksleven van de nieuwe president te praten….. :^)
    Ja, zo is dat en ik zat eigenlijk iets heel anders te vertellen, maar het werd dit, bewaar ik het andere verhaal.

  5. K zegt:

    Jeugdsentiment! dat is heerlijk om mee te dwepen, haha!

  6. Zilvertje zegt:

    K, ja, zalig!

  7. Coby zegt:

    Ik heb niet zoveel jeugdherinnering aan Verkade, maar het is leuk om die van jou te lezen.
    Lieve groet, Coby

  8. Zilvertje zegt:

    Dank je Coby, ja, de Zaankanters hebben bijna allemaal wat met Verkade, veel vriendinnen van me hadden een vader die werkte bij Verkade, nou die mannen hadden het zwaar, maar de kinderen smulden van de hoeken er brokken, die ze voor een schijntje konden opkopen, mmmmmmmmmmmm.

  9. K zegt:

    Ik denk bij Verkade
    Niet aan koekjes
    Maar aan sjokolade

  10. Wilma zegt:

    Leuke jeugdherinnering, Zilver. En die koekjes, daar kon ik geen genoeg van krijgen!

  11. Zilvertje zegt:

    K, ja, ik dicht aan veel dingen, aan de muziek, aan koe, aan chocola en harwerkende mannen met petten en bruine werkleding.
    Wilma lekker he, maar we hadden ze niet vaak, altijd alleen voor als de school kwam en de restjes waren voor het gezin.

  12. TheoB zegt:

    Verkade ,ja dat kan toch iedereen,of niet.
    En dan die mokka staafjes of bokkepoten dat was feest. Leuke link van jouw Leen ,ik ben zelf ook een blikken gek ,vandaar.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s