Psychiatrie. ( de melkkoe )

 
Terwijl ik naar mijn werkplek rijd, lees ik het boek van Chris de Stoop ( Het complot van België ) ik tracht langzaam te lezen, het boek kent slechts 205 pagina’s en daar zit een voorwoord en een bibliografie bij in. Ik houd van Belgische schrijvers, mijn geheugen is soms slecht, maar ik denk aan Willy Spillebeen en denk met genoegen terug aan een boek van hem, een verteltrant die een mens uitbeeld tot op het bot, wat zeg ik, ook wat in het bot zit.

Wat heeft het boek van de Stoop met mijn werk te maken? Waarom wilde ik het zo graag lezen en wat zegt het over mij zelf?

De baan waar ik nu naar toe ging ( om half zes in de ochtend sta ik op de trein te wachten ) is een baan die ik doe als oproepkracht, dat ben ik naast mijn vaste werk en eigen klussen voor veel instellingen en instanties. Ik werk dan als psychiatrisch verpleegkundige en het is de bedoeling dat ik mensen help en ondersteun, uitvoer wat de arts en psychiater mij opdragen en mij houd aan het behandelplan van de cliënt.

Het boek dat ik lees, gaat voor een deel ook over de psychiatrie, maar dan die in de jaren 50, nou ik verklap niks, maar het is gruwelijk, terwijl ik al wist dat dit gebeurd was, kreeg ik toch weer het kippenvel bij het lezen en voelde compassie voor al die arme mensen die zich in goed vertrouwen lieten behandelen.  In het oude museum van Duin en Bosch heb ik foto’s gezien van al die gruwelijkheden en in het Dolhuys te Haarlem is er ook nog informatie over te vinden.

Maar wat is nu de link naar de dag van vandaag? De recente gebeurtenissen in Amsterdam SPDC-Oost hebben al een tipje opgelicht, maar het lijkt wel overal kommer en kwel. Waar het wel schoon is en het eten goed en men zich aan de regels houdt, is wegbezuinigd op personeel en zo kan een op het oog keurig lijkende afdeling toch steken laten vallen.

Hoe? Op een afdeling met 2 maal 16 mensen werken ongeveer 4, soms meer, soms minder, verpleegkundigen. Die verpleegkundigen, zijn bijna de hele dag van de afdeling en voeren gesprekken, dan blijft er een over en men meldt niet aan de overgebleven verpleegkundige dat iedereen weg is, dus ze blijft over met een grote groep mensen, waar ze er acht redelijk van kent omdat ze zich na de overdracht heeft ingelezen, maar er gebeurt van alles, mensen willen dood en worden hysterisch, mensen laten zich vallen, de telefoon rinkelt, er zijn vragen en eentje wil acuut met ontslag en ga zo maar door, de verpleegkundige houdt haar hoofd koel en regelt en troost naar beste vermogen en probeert te achterhalen waar een ieder is en het werk stapelt zich op en ze stelt prioriteiten en realiseert zich om 15.00 uur, dat ze nog geen drinken heeft gehad, na 8.30 uur, dat ze niet heeft kunnen eten en dat haar collegae, die dit werk doen als vaste baan, altijd zo overbelast zijn.

Kun je kwaliteit van zorg leveren onder deze omstandigheden? Kun je dat lang volhouden? Werk je dan met plezier, kun je met droge ogen zeggen dat je hart hebt voor je werk en mensen helpt?

De grote vraag, is er veel veranderd in de psychiatrie? Ja, zeker, maar de verpleegkundigen en de cliënten zijn de dupe van een proces waar ik geen snars van snap, zieke mensen zijn melkkoeien.

Zilvertje. ( en de verpleegkundige nam op staande voet ontslag )

Duin en Bosch, heet nu Dijk en Duin.

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2008-10. Bookmark de permalink .

22 reacties op Psychiatrie. ( de melkkoe )

  1. iris kijkt zegt:

    Zo slecht ? Mammamia !!

  2. Zilvertje zegt:

    Iris, ik vraag me af, waar blijft al het geld, komt het alleen door de DBC’S? In elk geval het gaat niet goed.

  3. Coby zegt:

    Het is gekkenwerk, dacht ik verontwaardigd tijdens het lezen, maar dat kan in dit geval wel onbedoeld dubbel worden opgevat. De verzekeraars zouden zelf eens opgenomen moeten worden, zou je bijna wensen.
    Lieve groet, Coby

  4. Zilvertje zegt:

    Coby, je tovert een lach op mijn gezicht!

  5. rolanda zegt:

    Wat een bijzondere beschrijving van jouw werk als psychiatrische verpleegster. In Sittard gaat het heel anders. De verpleegster had zoveel tijd. Ze hoorde mijn man voortdurend over mij uit en gaf echtscheidingsadviezen. Hij moest dan op een whiteboard de voordelen van echtscheiding opschrijven. Hij wilde niet scheiden en had een paniekstoornis. Ik plaatste hem over naar Belgie en na een half jaar hadden ze daar eindelijk door dat mijn man geen huwelijksproblemen had en niet wilde scheiden. De verpleegsters in Sittard hadden met z’n allen steeds op mij ingehakt, terwijl ik niets met de paniekstoornis van doen had.
    Hadden zij daar tijd voor?
    De psychiater supervisor klaagde ik aan en hij verliet het ziekenhuis in juni 2005. Hij verkondigde tegen de tuchtrechters dat alle paramedici van de PAAZ afdeling tegen mij wilden getuigen dat ik geestesziek ben, maar geen enkele arts vond hij bereid om mij ziek te verklaren. Mijn eigen huisarts kon geen ziekte ontdekken. De verpleegsters wilden dit. Ze overvielen me met 7-9 personen en dreven mij in een cordon naar de isoleercel en pakten mijn handtas en kostbare sieraden. Personeel teveel, want ze moesten me vrijlaten en 4 jaar later is er nog geen ziekte vastgesteld.
    In Sittard was er echt teveel personeel, want mijn man werd steeds over mij uitgehoord.
    Herken je dat? Bel jij ook de echtgenotes thuis op?
    Mijn man werd zieker dan hij was toen hij werd opgenomen, want hij had een drukke loopbaan en was geen psychofarmaca gewend. Voortdurend werd er op hem in gepraat dat hij moest scheiden en niet naar zijn vrouw moest luisteren. Hij belde mij elke avond uit het ziekenhuis en dan kon ik precies horen wat de verpleegsters tegen hem hadden gezegd, want hij praatte dat na als een papegaai.Ik vond vervelend voor hem, want mijn man kon niet meer naar huis terug uit de psychiatrie, als hij zou scheiden. Het was niet in zijn belang. Voor mij zou het toen gemakkelijk zijn geweest, maar ik vond het unfair om hem na 22 jaar huwelijk te laten vallen.Reactie is geredigeerd

  6. antoinette duijsters zegt:

    Het zijn politici en ondernemers die op zorg willen verdienen, die er zelf eens moesten werken
    grrrrr…..
    Goed dat je dit aankaart Zilver!Reactie is geredigeerd

  7. Zilvertje zegt:

    Rolanda, wat een gedoe allemaal, mijn rol als oproeper in verschillende instellingen is niet zo groot, ik doe gewoon mijn taak, ik werk niet graag meer in de psychiatrie, er is veel waar ik me niet achter kan scharen, als iets me niet bevalt, dan bespreek ik het, kaart ik het aan, als het structureel is, dan ga ik, ik wil mensen helpen, ik heb het vak ooit gekozen omdat ik iets wil doen, niet half, niet een mens afbreken, maar een steuntje geven, over de medicatie, ik vind sommige middelen ook erger dan de kwaal. Gelukkig heb ik nu een vaste leuke baan en hoef ik minder in te vallen, maar ik ga alleen daar waar mijn geweten niet knaagt.
    Antoinette, dank je voor je reactie, het is niet altijd makkelijk, maar ik probeer in mijn werk en op mijn blog, toch altijd te staan voor wat me gevoel me ingeeft.Reactie is geredigeerd

  8. Aad Verbaast zegt:

    Wat gebeurde in de jaren 50 en 60 met bizare ‘behandelingsmethoden’ is gelukkig achter ons. Maar je hebt helemaal gelijk, er zijn andere en nieuwe ‘kinderen van de rekening’ ontstaan. Patienten en verzorgenden.Reactie is geredigeerd

  9. Vod senior zegt:

    Beste Zilvertje,
    Ik lees je vehalen over de psychiatrie met veel interesse en merk dat ik het vaak met je eens ben. Wij hebben ook ervaring, met de kinderpsychiatrie iv.m. de zelfdoding van onze jongste dochter. Alles wat ik daarna gehoord en gelezen heb, bevestigd mij in het idee dat het hele systeem op de schop moet.
    Het is mijn stellige overtuiging dat mensen niet beter worden als ze langdurig opgenomen worden in een psychiatrische setting. Een individuele aanpak, waarbij het klikt tussen de spv-er, psychiater of therapeut en het betrekken van het sociale netwerk van de psychisch zieke mens (met de nadruk op mens) werkt m.i. veel beter. Maar….dat kost te veel???

  10. K zegt:

    Ik weet zeker dat hier in het zuiden niet zoveel patienten op zo weinig personeel worden ingezet.
    Minimaal 4 op 20. het was wel de crisisafdeling. Van andere afdelingen weet ik het niet, maar daar volgen mensen ten minste een therapievorm. Op de crisis is het rondhangen wat de klok slaat.

  11. Henk van Leuken zegt:

    Mooi beschreven Zilver, maar wat dacht je ervan als we de zaak eens omdraaien? Dan kunnen we niet anders zeggen dat de geschiedenis van de waanzin zich in omgekeerde richting zal moeten herhalen wil de mensheid beseffen dat we het zelf zijn die de scheidslijn getrokken hebben. Dus twijfel niet aan je inzet Zilver, maar blijf kritisch.

  12. Kokopelli zegt:

    @Zilvertje: Jij neemt het vandaag op voor de verzorging. Ik voor de medicatie van de mensen. Dat kan toch geen toeval zijn…
    Groetjes,
    Kokopelli

  13. Zoë zegt:

    aanbevolen!
    gr Z

  14. oma zegt:

    Ha Zilvertje,
    Vandaag kreeg ik te horen dat er mensen gillend weg rennen uit de psychiatrisch zorg, ze kunnen de werk druk niet meer aan.
    Er is niets veranderd in al de jaren. oma

  15. koen zegt:

    een zware job, spv – er
    je kan als hulpverlener eigenlijk vaak niet doen wat echt nodig is,ik bedoel in het algemeen, niet alleen door gebrek aan midelen, ook tunnelvisie, vaak wordt er te veel gefocust op een stoornis ipv een mens met bepaalde kenmerken van een stoornis in de context bezien..
    sterk blog Zilver!
    hartelijke groet,
    koen

  16. eva zegt:

    Vreselijk!
    Wanneer zal dit veranderen?
    Ik vrees eerder dat het slechter gaat worden.
    Dan hebben de leraren die weer staken eigenlijk nog niet te klagen!
    gr eva

  17. de Stripman zegt:

    Het is een rare wereld, Zilver. Als er een bank omvalt is er ineens geld genoeg, maar als mensen hulp behoeven wordt er eerst flink bezuinigd…

  18. ragrenner zegt:

    Mooi gezegd, zieke mensen zijn melkkoeien. Het slechtste wat de medische wereld, inclusief de farmacie, kan overkomen is dat de patiënt beter word of overlijd!

  19. Ivy zegt:

    Zilvertje: het is duidelijk: er moet véél en véél meer geld naar gezondheidszorg, zodat goed opgeleide mensen met plezier hun werk kunnen doen in een tempo dat niet dodelijk is.
    Maar ik ben bang……

  20. Geroma zegt:

    Ik zal juichen op de dag, dat er een paar miljard in de gezondheidszorg geinjecteerd gaat worden……
    Je bent een moedig en sterk mens, Zilvertje!
    Liefs.Reactie is geredigeerd

  21. christien damman zegt:

    Het is gewoon afschuwelijk en alle ellende die er uit voortvloeit wordt afgedaan als incident.

  22. Gerard Wensink zegt:

    Verschrikkelijk. Na een jaar ben je vast helemaal afgestompt en laat je het hele gekkenhuis het gekkenhuis, laat je alles expres escalleren zodat je je lekker weer eens af kunt reageren op al die gasten die je wel kunt vermoorden soms. Toch? Wie aan die psychiatrie meewerkt moet een schop krijgen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s