Verwarring.

(Deel 7) 

In het kader van mijn serie over de doodswens, merk ik dat bepaalde dingen door elkaar gehaald worden, dit is begrijpelijk, maar ook jammer, ook blijkt dat de toevallige lezer, het blog niet echt leest, en zeker niet terug gaat naar de eerste afleveringen. Dit is ook wel begrijpelijk het is stevige kost en kan erg confronterend zijn. Als ik ergens lees, zoek ik ook de krenten en heb niet altijd zin in zware kost, mijn werk is al zware kost genoeg, dus ik kan dan mateloos genieten van grappen en grollen, mooie foto’s en smurfen.

Als ik schrijf over de doodswens worden soms twee dingen door elkaar gehaald: de doodswens van iemand die lichamelijk ziek is en iemand die geestelijk ziek is. ( er zijn ook mengvormen )

Ik heb het over de geestelijk zieke, dit ziekzijn is regelmatig omkeerbaar, door juiste therapie en medicatie, al ben ik een voorstander van therapie en heb ik het niet zo op de medicatie, omdat de medicatie juist in de eerste drie weken kan aanzetten tot zelfmoord. (  de medicatie lost ook het ware probleem niet op en is in mijn ogen knap giftig, maar soms moet je kiezen ) Ook is een opname verre van ideaal, omdat een afdeling in een psychiatrisch ziekenhuis of  PAAZ geen pretje is, vooral omdat je er ontremde en erg "gekke" mensen kunt "ontmoeten", mensen die je erg bang kunnen maken door hun psychoses en angst en angst is "besmettelijk", ook is het verre van schoon op zo een afdeling, er kan ook hoofd en schaamluis zijn, schurft en tbc en veel ziekten die de verwaarloosde mens met zich meedragen, daar hoort eigenlijk niet iemand die een doodswens heeft, die flink overspannen is, die flink depressief is, je kunt tussen de verslaafde en blowende mens zijn opgenomen, de half criminelen, die overal plassen en kwatten, die je in de nacht bezoeken en je onteren. ( Niet dat ze er iets aan kunnen doen, ze zijn ook ziek en erg ontregeld)

De mens met een flinke depressie die in zo een setting wordt opgenomen krijgt vanzelf wel een doodswens, het kan gruwelijk zijn. ( maar er zijn ook prima afdelingen en klinieken)

Dus ik pleit voor eerst de situatie goed te beoordelen en grof gezegd soort bij soort te zetten, vaak is het makkelijker als ik er een voorbeeld bij geef, je wilt toch niet dat je overspannen dochter/vader/moeder/enz. op een afdeling komt, met drugsgebruikers, anti socialen en ontremde?

Maar goed, ik had het over de verwarring, ik heb niet geschreven of een oordeel gegeven over de lichamelijk zieken met geen uitzicht op genezing, met pijn, met gruwelijke verminking, met alleen maar lijden, deze mensen, moeten een keus hebben, net zo goed als de mensen die op een bepaald moment een ouderdomsziekte krijgen en totaal een ander mens worden en in angst leven en last hebben van decorumverlies en waar geen herstel meer voor is. Een keus, die ze zelf maken, op een humane wijze, liefst met je dierbare om je heen uit het leven mogen stappen.

Wat je leest bij mij, is mijn zoektocht naar wat is het en wat kunnen we er aan doen/niet doen en moeten we er iets mee, wat wijsheid is, wat ik zelf tegen kwam op mijn levenspad en hoe ik soms van mening veranderde……….


Zilvertje. ( en voor de enkeling die mij sterkte wenst… ik heb zelf nog helemaal geen doodswens)

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2008-03. Bookmark de permalink .

14 reacties op Verwarring.

  1. Scramble X zegt:

    Boeiende reeks.
    Graag gelezen.
    Nu een dronk op het leven !

  2. Zilvertje zegt:

    SCRAMBLEX, DANK JE! Ja, ik neem er een bakkie koffie op en race dan de deur uit, doegggggggggggggggg!

  3. droomvrouwtje zegt:

    Rijd voorzichtig met dit weer, drink maar wat langer koffie 😉
    knuff dromerke

  4. antoinette duijsters zegt:

    zilvertje, ik heb je hele serie gelezen en ben het op veel punten eens, al ben ik patiënt geweest.
    Wat medicatie betreft, het kan een bodem leggen, waarop je verder je leven weer op gang krijgt. Maar wel onder goede controle en die ontbreekt vaak.
    groetjes

  5. Maria-Dolores zegt:

    ik heb de serie – min of meer bewust – niet gelezen. niet zozeer omdat ik alleen maar ‘leuke’ dingen wil lezen, maar omdat ik me op dit ogenblik niet met de doodswens in zijn algemeenheid wil bezighouden.

  6. coby zegt:

    Ik ben het hartgrondig eens met het niet bij elkaar zetten van allerlei soorten problematieken en ik zou pleiten voor het goed (kunnen) beoordelen van de doodswens op zich.
    Lieve groet, Coby

  7. Wilma zegt:

    Ik heb ook nog niet gelezen en deze informatie verhelderd een hoop. Zo gauw het moment daar is zal ik het lezen Zilvertje, en ik zal vooraan beginnen!

  8. Wilma zegt:

    O jee, was niet ingelogd.

  9. Meneer zegt:

    (u moet wel iets aan uw Nederlands doen, hoor)

  10. de Stripman zegt:

    Het blijft leerzaam, Zilver ! Op het gevaar af een open deur in te trappen: Ik heb wel eens gehoord dat iemand met een doodswens niet per sé dood hoeft te willen. Het gaat er hem/haar vooral om dat er een einde komt aan de huidige, ondraaglijke situatie. Soms lijkt de dood de enige uitweg, maar in andere gevallen kan de doodswens verdwijnen als die sitautie verandert, bijvoorbeeld omdat een ziekte geneest, of er een nieuw perspectief geboden wordt…

  11. antoinette duijsters zegt:

    Stripman, zoals vaak voel het weer is goed aan, vooral bij psygischse ziekten is dit heel vaak het geval. Met goede hulp kun je er weer helemaal bovenop komen. Veel hangt van de hulp en je naaste omgeving af.

  12. Geroma zegt:

    De laatste tijd blog ik wat minder en ik moet eerlijk gezegd alles nog eens goed doorlezen, Zilvertje.
    Ik vind het wel moedig van je dat je dit onderwerp hebt aangesneden.
    Dikke knuffels….:)

  13. demio zegt:

    Ik vind het goed dat je onderscheid maakt tussen lichamelijk en geestelijk zieke mensen, maar precies zoals je zegt: er zijn ook mengvormen.
    En niet altijd is duidelijk wat lichamelijk en geestelijk is, helaas.

  14. iers_dagboek zegt:

    @zilver:
    Beter laat dan nooit…..fantastische serie zilver. Als collega hulpverlener, weliswaar op een volkomen ander terrein, maar waar ik ook vaak met mentaal zieke mensen wordt geconfronteerd, kan ik veel herkennen. Vooral de ethische dilemma’s en de makkelijke manier waarop ‘het volk’ en de Pers daarmee omgaat.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s