Tijd voor verdieping.

Een doodswens deel 6

Tijd voor verdieping

In het begin mijn verhaal heb ik laten zien dat ik telkens tegen een doodswens op liep, of er over na moest denken, of het nu mijn huisarts was, de heer Schoonheim, de man die het voor het eerst goed bespreekbaar maakte en er openlijk voor uitkwam dat hij die hulp geboden had, of de cliënten op mijn werk die de wens regelmatig uiten, of zelfs mijn eigen vader, ik besefte dat ik op een situatie keek en er niet voldoende in kon kijken.

Er was een stichting, De Einder en op 8 juni 1995 las ik in een krantenbericht dat deze stichting een handleiding had uitgegeven om de mensen met een doodswens een handvat te geven om de zelfdoding zo humaan mogelijk zelf uit te voeren. Omdat ik nog niet eens kon bedenken of ik mensen met een doodswens in leven wilde houden of hen de dood gunde, probeerde ik beter zicht te krijgen op wat er met deze mensen aan de hand was en zocht ik contact met De Einder en per telefoon sprak ik minimaal een maal, maar mogelijk meer de heer Hilarius, aan de andere kant van de lijn hoorde ik een rustgevende, vaderlijke stem, een man die sprak met verstand van zaken en veel warmte en ik begreep dadelijk uit zijn verhalen dat hij de schrijnende gevallen van mensen met een doodswens goed kende en dat hij beter in deze materie zat dan ik en bijna alles wat hij mij vertelde was nieuw voor mij, hij was erg open en beloofde mij een handleiding te sturen.

De handleiding had ik al vlot thuis en nog die zelfde avond begon ik het boekje uit te pluizen, de pagina’s met hoe te handelen om de wens om te zetten in een daad vond ik heel eng en beklemmend en ook schrok ik van waar het boekje was gedrukt, op Duin en Bos zelf, de drukkerij van het psychiatrische ziekenhuis en van de drukkerij wist ik dat er ook veel cliënten werkten en dadelijk schoot de gedachte door mijn hoofd dat ik vurig hoopte dat deze handleiding van het zelfdoden niet in handen gekomen was van cliënten….

Nog die zelfde week spreek ik mijn zorg uit en meld het Duin en Bos, en stel vragen: zijn er voorwaarden verbonden aan het daar laten drukken? Blijft het boekje buiten beeld bij de cliënten, of zijn deze er rustig mee aan het werk? Dan is de kans van verspreiding groot en kan het bij de verkeerde groep komen, want ik ging er van uit dat er mogelijk mensen waren die echt beter af waren met de dood, maar dat dit zeldzaam was, maar dat een grote groep wel te helpen was. Voor mij was het onverteerbaar dat we met zijn alle bezig waren mensen beter te maken en dat op het zelfde moment de drukkerij een handleiding drukte om jezelf humaan van het leven te beroven…..

Zilvertje. ( De heer Hilarius is recent veroordeeld tot een korte gevangenisstraf wegens hulp bij zelfdoding aan een jonge vrouw)

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2008-03. Bookmark de permalink .

11 reacties op Tijd voor verdieping.

  1. Snotaap zegt:

    Ik had ook een zeer intense doodswens toen ik 15 was en mijn broertje net dood was. Door een zwaar auto-ongeluk en heel veen aandacht heb ik toch weer zin gekregen in leven.
    Hopelijk vind jij ook weer zin. Je ziet nog schoonheid genoeg, en durft die te tonen. Hopelijk gaat jouw levenskracht weer groeien en bloeien en willen. De lente is begonnen, dus hopelijk begint nu ook jouw lente.

  2. Zilvertje zegt:

    Snotaap, je hebt al een hoop mee gemaakt, ik hoop dat het nu goed gaat met je.
    Snotaap, nee, ik heb geen doodswens, het is een onderdeel van mijn werk en ik schrijf nu het zesde deel over de doodswens.
    Ja, het is lente, ik hoop dat jij er ook van geniet, dank voor je reactie.

  3. demio zegt:

    Ik kan me voorstellen dat je daarvan schrikt. Niet zo’n handige plaats om zo’n boekje te drukken, lijkt mij. Ben benieuwd naar het vervolg weer.

  4. Zilvertje zegt:

    Demio, ja, dat had ik nooit verwacht, ik heb een heel boekwerk voor me met dingen die ik in die tijd heb uitgezocht en met mensen die ik toen benaderd heb, ik had het anders nooit meer zo goed geweten…

  5. Aad Verbaast zegt:

    Wel een echt dilemma: zelfbeschikking vinden we een hoog goed in Nederland.. Maar de ultieme zelfbeschikking staan we niet toe.
    Ook een dilemma voor mij.

  6. Zilvertje zegt:

    Aad, nu begrijp ik het allemaal beter dan in de jaren zeventig, tachtig en negentig en natuurlijk er zijn uitzonderingen, we hoeven alleen maar de media van de laatste dagen te volgen, maar veel mensen zijn na een behandeling blij dat ze weer een volwaardig leven kunnen hebben. Maar het is en blijft een zeer moeilijk gegeven en de heer Hilarius is een integer mens, maar wat hij gedaan heeft en nu voor moet zitten kon voor mij ook niet door de beugel, het zal je kind maar zijn…. dank voor je reactie.

  7. Anne d'Ore zegt:

    lieve zilver, ik snap dat je schrikt als zo’n boekje op de m.i. verkeerde plek wordt gedrukt.
    en ach …dit onderwerp komt voor mij zo dichtbij, n.a.v. het nieuws over de uitspraak van het hoge hof moest ik er vandaag ook wel een blog over schrijven.

  8. coby zegt:

    Het blijft een heel ingewikkeld onderwerp, maar laten we in hemelsnaam het niet onder het dekbed stoppen…ik heb al eerder hier gezet dat het goed is dat je erover schrijft, over je ervaringen en over jouw worsteling hiermee. Ik kan me wèl voorstellen dat als er genoeg geleden is en er geen uitzicht verder is op verbetering dat een mens zelf kan en wil beslissen. Dat van dat boekje is wel bijzonder…het geeft voor mij wel weer een bevestiging dat het raar geregeld is in geestelijk gezondheidsland. Aan de ene kant is het daar het onderwerp totaal onbespreekbaar en aan de andere kant werd dat boekje daar gedrukt.
    Lieve groet, Coby

  9. EJW zegt:

    Het boekje werd eigenlijk in het hol van de leeuw gedrukt
    onbegrijpelijk
    Groet

  10. droomvrouwtje zegt:

    Doe vandaag geen woordje… geef je alleen een knuffel
    xxxdroomvrouwtje

  11. K zegt:

    Dat is inderdaad curieus, dat het daar werd gedrukt. Ik heb ook ooit eens gelezen van een locatie, een huis, waar mensen heen konden gaan die niet meer wilden leven en waar ze dan hulp konden krijgen. Ik weet niet hoe dat verder is gegaan. Volgens mij was het later verboden. Heb je daar iets van mee gekregen?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s