Het meisje onder de trein.


 
(Deel vijf over de doodswens)

Of ik nu wilde of niet, het verhaal drong langzaam tot me door…. De oerroep die we door de bossen hoorden gaan, was van een cliënte van Duin en Bos (heet nu Dijk en Duin) uit wanhoop was ze voor de trein gesprongen, maar het verhaal was nog erger dan ik had kunnen vermoeden……

Op les hadden we het uitvoerig gehad over complementaire rollen en hoe een ieder deze rol invult, wat wel en niet geoorloofd is, een voorbeeld: docent-leerling, hulpverlener-zorgvrager, wie hier nog nooit van heeft gehoord, ziet dadelijk waar de schoen wringt als je de rol niet goed invult. De docent heeft een positie die hij alleen maar mag gebruiken om een ander een treetje hoger op de ladder der kennis te krijgen, iemand die de student leert hoe te leren en het einddoel te bereiken, die de juiste prikkel geeft tot een goed resultaat, een docent mag geen liefdesrelatie aan gaan met een leerling, geen prikkelende opmerkingen maken, het enige doel is: het stuur geleidelijk in de handen te leggen van de student en de student zien vertrekken met het behaalde einddoel ( diploma, overgang, certificaat, getuigschrift enz.) zonder persoonlijke bagage van de docent in de kofferbak.

Zo is ook de complementaire rol die de hulpverlener invult, alles staat in het teken van de cliënt, er is een doel gesteld en daar werk je als hulpverlener(s) aan, samen met de cliënt, in deze rollen is een altijd kwetsbaar, afhankelijk, hulpbehoevend en soms niet in staat helder en correct te denken en/of te handelen, in de zorg gaan we als het goed is nog secuurder om met de invulling van de rol, de hulpverlener ziet en weet veel van de cliënt en dit mag nooit misbruikt worden.

Deze rollen herbergen nog een speciaal iets, de meer afhankelijke van dit duo (student, cliënt) heeft soms een vergrote hang tot het zich aangetrokken voelen tot de ander, dit is een zeer bekend verschijnsel en gaat (bijna) altijd over als de "werkband" verbroken wordt, maar kan hevig zijn als de rollen in functie zijn, hier mag de docent/hulpverlener niet op ingaan en mocht de docent/hulpverlener dit anders zien of voelen, zal hij niets mogen ondernemen in die richting, maar wel hulp moeten zoeken, maar hij/zij, mag niets met deze gevoelens doen, de rollen worden ingevuld zoals het hoort, anders is er iets mis met grote gevolgen…..

Op Duin en Bos, was een hulpverlener buiten zijn boekje gegaan……. de geruchten gingen dat een psycholoog of psychiater die getrouwd was en kinderen had een relatie was aangegaan met een cliënte, maar het ook weer had uitgemaakt, deze laatste handeling was de aanzet voor het meisje om zich voor de trein te werpen. ( de oerroep in de bossen)

Omdat ik er zo min mogelijk over wilde horen, ving ik alleen de geruchten op en nam niet deel aan deze gespreken en vroeg niemand uit, ik had mijn standpunt al ingenomen, het was waar of niet waar, als het waar was, was de hulpverlener flink fout en had hij veel mensen beschadigd en had hij hulp nodig en zat hij nu in een gruwelijke film die je, je ergste vijand niet gunt en het meisje zat in een situatie die nog erger was, want zij was die gene die was gekomen voor hulp……. de hulpverlener mocht ivm de ongelijkheid in rollen nooit zijn gevoelens uitspreken en ook daadwerkelijk een relatie met haar aangaan en daarna weer uitmaken……

Het hele verhaal verdrong ik naar de achtergrond….in vond het te erg om er aan te denken en ik had  met haar te doen, ook al kende ik haar niet persoonlijk, het meisje was door  de sprong voor de trein twee benen kwijtgeraakt…. ik moest het echt zien te vergeten….

Tot ik op een avond heel lang geleden een film zag op de tv een meisje in een, ik dacht moestuintje, zonder benen en het verhaal van een hulpverlener die samenwoonde met zijn cliënte…….

Zilvertje. ( in mijn infoblok doodswens vind je de delen 1 2 3 4.

Foto: Duin en Bosweg richting spoor.

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2008-03. Bookmark de permalink .

28 reacties op Het meisje onder de trein.

  1. EJW zegt:

    Ik zocht eigenlijk naar het vervolg,is dit een afgerond verhaal?
    Ik ben voor het eerst op je blog en je schrijft helder en invoelend over je beroep.
    Ga de andere delen zeker lezen.
    Groet.

  2. Zilvertje zegt:

    Hallo EJW, dit is het vervolg op deel 123 en 4, het is zo geschreven dat je het los van elkaar kan lezen, maar voor het begrip is het beter ook de andere delen te lezen, staan in mijn infoblok onder doodswens.
    Dank je wel!
    Ik schrijf in alle delen hoe de doodswens steeds op mijn pad komt en hoe ik er over denk en dacht en hoe ik er mee worstel…Reactie is geredigeerd

  3. demio zegt:

    Ik weet niet wat ik naarder vind, het slot of de rest van het verhaal. Triest, het gebeurt nog steeds. Mooi beschreven.

  4. Zilvertje zegt:

    Demio, dit gebeuren heb ik zo erg gevonden, iemand die komt om beter te worden overkomt dit, onverteerbaar…

  5. asdale zegt:

    Als het waar was ( en het komt maar al te vaak voor) is het inderdaad gruwelijk voor beide partijen.
    Ik volg je serie met belangstelling maar ook met een gevoel dat ik nog niet helemaal thuis kan brengen. Wellicht later..

  6. Zilvertje zegt:

    Asdale deze serie gaat over waargebeurde dingen en hoe ik er mee omging en er tegen aan kijk en keek, hoe dit drama precies in elkaar stak weet ik niet, er is een film/documentaire over gemaakt en kreeg veel aandacht in de media, speelde in de jaren 93/94 denk ik, ik heb het bewust niet heel goed gevolgd, ik weet hoe ik over deze dingen denk en inzoomen op een erg naar voorval voelt voor mij als een voyeur.
    Kampstra, de delen zijn te vinden in mijn infoblok, is wel fictie.
    Asdale het is gewoon een heel moeilijk onderwerp en het is net als met eb en vloed, de zandbanken verplaatsen, zo voelt het voor mij en een doodswens bij anderen voelt voor mij als zeer blije vogel zeer beklemmend, maar ik ga het niet uit de weg en denk er over mee en na, vandaar deze serie.

  7. K zegt:

    Oef! Bij opname in de psychiatrie zijn zulke verhoudingen heel erg fout! Een psychiatrisch patiënt is door zijn gebrek aan stabiliteit veel gevoeliger voor intermenselijke relaties. Kan me goed voorstellen dat het dramatisch afloopt als de hulpverlener emotioneel in verwikkeling raakt met de patiënt.

  8. Zilvertje zegt:

    K, helemaal mee eens, erg he! Nu moet ik hollen anders kom ik te laat.

  9. Maria-Dolores zegt:

    het einde van het verhaal maakt op mij een beetje de indruk dat die hulpverlener een poging heeft gedaan om zijn misstap weer goed te maken… hoewel die in feite niet goed te maken ìs, aangezien dat soort dingen (van zijn kant) niet mogen gebeuren… maar de doodswens van die vrouw is juist ontstaan dòòrdàt hij het uitgemaakt had…

  10. Anne d'Ore zegt:

    lang zitten twijfelen,eageren of niet,dit onderwerp komt gewoon te dichtbij,tot ik Maria Dolores reactie las.
    tuurlijk zat die hulpverlener hartstikke fout,maar dat die doodswens ontstond doordat…
    nee, zijn gedrag was hoogst waarschijnlijk de trigger, maar zo’n doodswens komt m.i. toch uit een diepere oudere laag.En ja des te meer reden voor die hulpverlener om uiterst voorzichtig te zijn, hij had die problematiek moeten herkennen.

  11. Maria-Dolores zegt:

    @Anne d’Ore,
    natuurlijk ontstaat (het uitvoeren van) een doodswens niet alléén door één voorval, hoewel ik me wel voor kan stellen dat uitgerekend déze trigger enorm hard aankwam: eerst de belofte dat iemand, toevallig een hulpverlener, van haar hield, wat dan later ineens toch weer niet het geval bleek te zijn… maar natuurlijk was het zomaar een gedachte van me, want wéten hoe het precies was, dat doe ik niet…
    bijna alles wat we doen, komt vaak uit een diepere, oudere laag. maar meestal beseffen we dat niet en dan lijkt het op een moeilijk moment net of wat ons triggert écht de aanleiding of oorzaak van ons gedrag is…

  12. EJW zegt:

    Ik heb ze allemaal met interesse gelezen,de laatste twee in het bijzonder.
    Een vriendin van mij woont in die plaats waar het ziekenhuis staat,zij had een hartsvriendin die daar opgenomen was(zo’n 20jaar geleden)die heeft zich ook op die manier van het leven benomen.
    Ik wandel nog regelmatig in die omgeving,dus ik herken de foto.
    Ook het terrein van Duin en Bosch is mij bekend,wij wandelen daar wel eens,het is een open en vriendelijke omgeving.

  13. Zilvertje zegt:

    Maria ik weet niet meer dan ik geschreven heb, maar zou nu best wel eens de documantaire terug willen zien die over deze mensen gaat, mogelijk is het nog te achterhalen, al was er toen nog geen Internet, anders had ik het al lang terug gevonden. Zou het nu denk ik beter begrijpen, ik was toen zo geschokt toen ik het zag, ik was niet voorbereid, was zomaar wat aan het zappen en het kwam voorbij, viel er ook midden in en ik begreep dit is het verhaal wat ik van dichtbij heb meegemaakt, maar wat ik liever niet wilde weten, omdat het zo erg is. xxxx
    Anne, ze was natuurlijk ziek, maar kwam voor behandeling, niet voor een relatie, denk dat dit het punt is waar het om draait, het zal toch maar je kind zijn of je moeder.. de hulpverlener had zelf hulp moeten zoeken en moest deze relatie niet aan gaan in mijn ogen, maar goed, is mijn mening, is ook de mening van het ziekenhuis, maar we zijn allemaal mensen, dat maakt het weer zo lastig, het zal vast een geweldig leuke man zijn ( geweest) ik weet het allemaal niet, maar als client moet je wel zo veilig opgenomen kunnen zijn dat dit niet gebeurd. xxx
    Maria, ja, zoals in boos we met een kopje zouden kunnen gaan gooien, emotie, trein, komt daar zoveel voor, medicatie die je anders maakt, de enge gebeurtenissen in de psychiatie, want als je al niet ziek bent, word je het wel, er gebeurd zoveel engs en raars op een afdeling, daar hebben de mensen geen weet van.
    EJW, het is er zeker prachtig, maar wat gebeuren er in en rondom verdrietige dingen, vind het ook erg voor je vriendin en de vriendin van je vriendin, dat laat een mens niet meer los.Reactie is geredigeerd

  14. Hanny zegt:

    Goh, ik kan me deze documentaire nog goed herinneren. Jonge vrouw met sluik lang haar en Indische hulpverlener.
    Omdat het zo schokkend was, heb ik het denk ik opgeslagen in mijn brein. Wonderlijk om er nu weer over te lezen vanuit jouw beleving , Zilver.Reactie is geredigeerd

  15. Zilvertje zegt:

    Hanny, ja, dat staat mij ook nog bij, ik had het verhaal natuurlijk gehoord aan stukjes en beetjes op mijn werk, de vrouw/meisje kende ik alleen uit de verhalen en toen kreeg ze een gezicht en ik heb ook nog het beeld op mijn netvlies dat ze in de tuin was, op haar stompjes en ze had heel lang haar….het was schokkend dat ze zo plots weer op mijn pad kwam, ik had het ook zo weggedrukt, ook omdat het zo erg was…, dank je Hanny.

  16. coby zegt:

    Heel vaag staat me iets bij van het gebeurde, Zilver. De documentaire heb ik nooit gezien. En het kan ook zijn dat ik hem bewust niet wilde zien. Mijn vertrouwen in de professionaliteit van de psychiaters e.d. is toch al niet hoog. Ik ben ook van mening dat deze hulpverlener hulp had moeten vragen. Of toen er geruchten de ronde deden, had er een collega het gesprek met hem moeten aangaan. Maar ik heb vaker versteld gestaan van dat alles wat men de cliënten voorspiegelt als goed en nodig de professionals zelf niet toepassen en navolgen voor henzelf. (In mijn ervaringen dan, en dat zijn er eigenlijk best veel). Therapie en relatie zijn onverenigbaar is mijn stellige overtuiging.
    Lieve groet, Coby

  17. Zilvertje zegt:

    Coby, ja, in het beginstadium had iemand aan de bel moeten trekken.. dank voor je reactie.. xxxReactie is geredigeerd

  18. cor zegt:

    heb ook die situaties gekend

  19. Wilma zegt:

    Durf nog niet te lezen, maar ik kom terug!

  20. cor zegt:

    @Zilver; niet persoonlijk,maar zijdelings wel van huilpverleners die buiten hun boekje gingen

  21. Gus Bolden zegt:

    Hm, Zilver. Me is laatst iets overkomen, partydrug in mijn pils toen ik even naar toilet was.
    Een meisje van 17 overkwam hetzelfde en werd dood gereden op de snelweg. Automobilist kon haar niet ontwijken.
    Net zo volkomen leip als ik was.
    Vanaf mijn huis naar de kroeg is 10 minuten lopen.
    Ik heb er 3 uur over gedaan.
    Yep, drie uur.
    Volkomen de kluts kwijt.
    Van vijf pils wordt je niet zo leip.
    En nu weet ik, ik was eigenlijk zo leip als een deur.
    Het enige waar ik aan dacht, je moet "doorlopen".
    En natuurlijk aan mijn broer, das ook een harde en aan….
    Alles wat me op de been hield.
    Maar het was goed fout.
    Tegenwoordig neem ik geen drankjes meer aan van iemand.
    Ik heb zelf wel geld.
    Zilver, van 5 pils?
    Ik woon hier zo’n 20 jaar in deze buurt.
    Ken elke straat.
    Compleet het Noorden kwijt.
    Die rotgeintjes gebeuren nog steeds.
    Als jij je drankje onbeheerd laat bij de bar.
    Doe het niet.
    Ik was fucked, niet gewoon fucked, maar totaal.
    Ik ben niet aan medicatie of drugs.
    Gewoon een avondje uit.
    Voor hetzelfde had ik op de ringweg gelopen en…..
    Na 2 en half uur begon die drug uit te werken en begon ik mijn omgeving te herkennen.
    Dus kijk uit gewoon.
    Er zijn rotmensen die rotgeintjes uithalen.
    Ik laat nooit ooit meer mijn pilsje onbeheerd meer op de bar staan.
    NOOIT MEER.Reactie is geredigeerd

  22. Zilvertje zegt:

    Cor, ja, het komt meer voor dan we denken… dank je dat je kwam lezen, want het is een zwaar onderwerp.
    Wilma, lief dat je toch even kwam, ja, het is een moeilijk onderwerp, dikke knuffel.
    Gus, wat erg, dat meisje, en wat heb jij een geluk gehad, ja, het is mij overkomen in de begin jaren 90 in het Countdouwncafe in Amsterdam, ik ben nu ook erg voorzichtig, drink alleen iets rechtstreeks van de bar, wat ik dan al in de gaten houd, ik kon toen net op tijd in een taxi stappen en vertellen waar ik woonde, maar ik was veel geld kwijt, want ik woonde toen in Castricum, ik ben ook uren de kluts kwijt geweest en erg ziek, ik had echt het geluk dat op de straat die taxi stond en die jongen te vertrouwen was, ik kon nog net zeggen dat hij mij boven in bed moest doen, geld pakken en iemand moest waarschuwen om op me te passen en toen ging ik vlak. Het heeft weken geduurd voor ik me weer normaal voelde, veel groetjes!Reactie is geredigeerd

  23. Merlijn zegt:

    Wat een boeiende serie, Zilvertje.
    Heftig ook.
    Maar, ik ga zeker alles nog lezen. Ik blog gewoon minder frekwent.
    Wat een ellende voor het meisje/vrouw, in dit verhaal. Ze was al opgenomen, de hulpverlener die in de fout gaat en haar laat vallen en dan als enige uitweg nog, onder de trein.
    10 jaar geleden is een vriendin van mijn dochter voor de trein gaan staan. Hartstikke dood. Wat een drama achteraf voor het meiske bleek later: Haar vader had haar misbruikt.
    Dus ja, er zit eigenlijk altijd wel een diepe, dikke laag die diep weggestopt, getriggerd wordt iets en het lijntje knapt.
    Bedankt voor het lef hierover te schrijven!
    Fijn weekend, zilver en ik lees je!

  24. Gala zegt:

    Zilver, ook dit deel gelezen. Wat is het leven toch onvoorspelbaar…en iets dat je wegdrukt om watvoor legitieme reden dan ook, kan ineens als een duveltje uit een doosje je pad (weer) kruisen

  25. de Stripman zegt:

    Oei, wat een verhaal, Zilver ! Ik ben bij mijn laatste werkgever gepromoveerd van medewerker naar leidinggevende. Op zich leuk, maar ik heb toen vrijwel direct alle vriendschappen, die ik met collega’s opgebouwd had, op een laag pitje gezet. Voor sommigen misschien vervelend, maar ik vond dat ik niet met sommige medewerkers bevriend kon zijn en tegelijkertijd ieders werk beoordelen en opdrachten uitdelen. Het kan moeilijk zijn, maar je voorkomt er een hoop ellende door…;o)

  26. Zilvertje zegt:

    Ja, dat is ook zo iets, dan veranderd er iets, allemaal belangen….

  27. de Stripman zegt:

    Je moet toch proberen de boel zuiver te houden en geloofwaardig te blijven…Reactie is geredigeerd

  28. Zilvertje zegt:

    Merlijn, ik zie nu pas jouw reactie, wat een verdriet in jouw verhaal, ja, er zit zoveel leed achter elk verhaal, het staat nooit op zichzelf.
    Gala, het komt terug als je het niet verwacht en kan ik nog niet eens alles schrijven ivm mijn geheimhouding, maar wat openbaar is mag ik wel vertellen, maar ohhhhhhh, als ik toch het hele boek kon open doen…
    Stripman, ja, dat heb je goed gedaan.Reactie is geredigeerd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s