De eenzaamheid van de alcoholist.

Donkere kamers, zwart gerookt, met gordijnen die haast niet opengaan en een tv die altijd aanstaat, het is natuurlijk niet overal het zelfde, er zijn ook heel schone huizen bij en het kan zijn in een flat of in een villawijk, ik heb het allemaal gezien.

Als een deur niet open ging was ik altijd bang wat ik zou aantreffen…… vaak bleef ik een uur, in sommige huizen kon ik alleen maar staan, als of een treintje had rondgereden van stoel, naar bed, naar bank, naar wc, maar vaak was de halte wc niet gehaald, de sporen op het tapijt, bruine dunne poep, als een rails naar de wc en soms een omleiding of een wissel. stoelen en banken onder gepoept, hulp was hard nodig!

Nee, ik ruimde niet het vuil, al jeukten vaak mijn handen, ik moest zien te motiveren, een arts het huis in zien te halen en instanties inschakelen,  mensen laten opnemen, kinderen kunnen niet opgroeien in zo een huishouden, er is geen geld en er is geen toezicht van de ouders, de kinderen nemen de ouderrol over, soms moet er een schoonmaakploeg in en soms een ontsmettingsdienst.

De alcoholverslaafde, is vaak zo intens eenzaam en door de strontzooi waar hij in belandt, wordt het isolement nog groter, ze zouden eigenlijk jongeren anders moeten voorlichten, wat weet de jeugd van wat er later met je gebeurt als je veel drinkt, met je slokdarm, met je maag, met je lever, met je alles wat je hebt…….?

Wat weet de verslaafde zelf van wat hij zijn lichaam aandoet? Bij voorlichting verbaasde blikken… uitdrogen, ik? Ik drink 8 halve liters….nat genoeg van binnen hoor! Vitaminen, nou, ik krijg er niks meer bij, ik zit vol, nee, echt, eten kan ik niet hoor, zie ik er dan slecht uit?

Het begint vaak met een verbroken relatie of ander verlies en als de zucht naar drank te groot wordt haakt je omgeving af,  je kunt je werk niet meer aan, ontslag, of arbeidsongeschikt en wat overblijft, zijn de profiteurs, die samen met jou de kratten leeghalen, tot het moment komt dat je ook je huis verzopen hebt en de straat op moet….

Het is een eenzaam bestaan, het is nu koud op straat en het wordt al kouder, vaak lijkt het wel of je beter aan iets anders verslaafd kunt zijn, mensen die aan andere middelen verslaafd zijn, gaan vaak in groepen met elkaar om, en komen meer buiten de deur en bezoeken vaak alle gratis eet en kleedbijeenkomsten.

Moest er zomaar aan denken vanmorgen aan al die mensen die ik heb leren kennen door mijn werk, die hun verdriet met mij deelden, die mijn soms toelieten om te helpen, sommige deden het tegen alle verwachtingen in zo goed en wat was ik dan trots op ze…. Wat hebben we gelachen en wat heeft mijn hart soms gehuild, maar dan pas als ik weer op weg naar huis was, het waren allemaal van die bijzondere mensen, zo begaafd, zo geslagen in het leven, zo creatief, of eerlijk, zo echt een mens.

Ik mis eigenlijk best wel heel erg mijn oude werk, wat heb ik mooie dingen meegemaakt en wat ben ik dankbaar dat ik dit heb mogen doen en wat heb ik genoten van de contacten, ik hoop zo dat het nog goed gaat met … en met… en met …. en met allemaal, houd jullie taai hè, die moeilijke dagen komen er weer aan.

Zilvertje.

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-11. Bookmark de permalink .

25 reacties op De eenzaamheid van de alcoholist.

  1. annet zegt:

    Voor hen die de zwaarte
    van het leven niet kunnen
    dragen, verslaafdheid maakt
    meer kapot dan alleen jezelf
    dan het leven
    te nemen zoals het is
    in al zijn ellende en liefde
    dat hoort nu eenmaal bij
    het LEVEN…..
    mensch durf te léven
    zong mijn vader altijd…..
    en dat durfde hij
    net als zijn dochter!

  2. Zilver zegt:

    Die bovenste twee Annet het niet kunnen dragen, soms maakt een mens zoveel mee…

  3. Dianne zegt:

    recht uit je hart, dit stuk.
    Ik heb nog heel wat bij te lezen zie ik, was er een paar dagen niet

  4. Zilver zegt:

    Ja, Diana, zeker!

  5. PHM van de Kletersteeg zegt:

    asa este meissie…

  6. Zilver zegt:

    PHM asa este?

  7. Coby zegt:

    Je zult veel gezien en gevoeld hebben, lieve Zilver. En wat goed dat jíj bij hen langskwam, met het hart op de goede plek….Een bijzondere en schrijnende schets die je gegeven hebt hier. De eenzaamheid ja. Met de fles in de hel….
    Lieve groet, Coby

  8. Ramirezi zegt:

    Van dichtbij gezien hoe je naar de verdommenis gaat door de drank. Drank lijkt zo onschuldig en gezellig. Respect voor de mensen die het allemaal weer een beetje in goede banen proberen te leiden…Reactie is geredigeerd

  9. Mo zegt:

    ’t is een kutverslaving, mag ik dat zo zeggen? Ik heb het van heel dichtbij meegemaakt, en hoe moeilijk het ook is voor een buitenstaander om ermee om te gaan, het komt altijd ergens vandaan. Zo triest.
    Maar je hebt er een prachtig blog over gemaakt.

  10. Henk Arjen Baas zegt:

    Hallo Zilver,
    Mooi en puur omschreven, zelf niet in het veld met alcoholisten etc gewerkt: wel in de kliniek en psychiatrie.
    Hérkenbaar vind ik vooral je noot: zulke pure en eerlijke creatieve mensen.
    Zegt misschien iets over de medaiile van onze keiharde maatschappij: draaien en of loosen

  11. Eve zegt:

    Pijnlijk om te lezen hoever het kan gaan..
    Dan valt het in mijn omgeving nog wel mee!
    Ik ben blij voor die mensen dat ze iemand als jij hadden.

  12. Starry Night zegt:

    Waardevolle bijdrage. Een groep waar je niet zo snel bij stilstaat. Ik niet althans. Elke zin is raak, Zilver.

  13. Geroma zegt:

    Lieve Zilver,
    door PC-trubbels, te veel gemist bij de Bloggers…
    Ik probeer eea bij te lezen.
    En stuit hier op jouw oprechte, mooie verslaggeving van je oude werk.
    Iedere verslaving is erg.
    Alcohol wordt nog te vaak sociaal geaccepteerd en alsdusdanig, als normaal maatschappelijk aanvaard beschouwd.
    Het is een stille insluiper en moordenaar.
    De roes van de vergetelheid,
    gaat hand in hand,
    met de eenzaamheid waarin een alcoholist terecht komt.
    Dank, voor je verhaal….::))
    Liefs!

  14. Martha Vosbeijer zegt:

    Ik ben ook wel eens bij een alcohol verslaafde binnen geweest en je zegt hierover echt niks te veel. Vooral die poep en kots plakaten op de vloer staan me nog helder bij.
    Alcohol is een hard drug en men gaat ermee om alsof het limonade is. Het sloopt het lichaam op alle fronten, het is een sluipende moordenaar die ineens heel plots kan toeslaan en dan zeggen ze: "Hartstilstand."
    Het is echt verschrikkelijk om alcoholist te zijn en zo te moeten leven!
    Groetjes Martha

  15. oma zegt:

    Ha Trudy,
    uit je hart geschreven een echte engel, maar soms zo triest de drank zit ook in de genen vast gelegt, de één een glas en de ander een fles, de tweede nooit genoeg. oma

  16. K zegt:

    Indringend portret Zilver. Hoe ver zoiets gaan kan!

  17. Flaxorca zegt:

    Gelukkig zijn er dan mensen zoals jij… Daar gaan 2 duimen voor omhoog.

  18. Zilver zegt:

    Met dank voor jullie reacties, het drinken, sommige schrijven het al, lijkt zo gezellig en normaal, maar door omstandigheden kan het fors uit de hand lopen en dan is het wel zo dat de een bij aanleg meer bevattelijk is om verslaafd te worden dan de ander en als er eenmaal elke dag fors wordt gedronken en men eet niet meer, dan gaat het hard met lichaam en geest en dan zijn alle helpers weg….
    De grens tussen niet verslaafd en verslaafd is een dunne lijn, dat wat je meemaakt in je leven en hoe je wordt opgevangen is van groot belang, veel hulpverleners heb ik al bij eerste contact met die vinger zien wijzen… ik denk dat het herstel begint bij…luisteren, het vertrouwen zien te verdienen, helpen met alle papieren zodat er weer geld binnenkomt, motiveren tot eten, ik zou een boek kunnen schrijven over hoe dat stapje voor stapje gaat, soms is een opname alleen de redding en dan veel vitaminen er in.
    Veel mensen heb ik zien opknappen en die hebben gevochten om alles weer terug te krijgen, petje af, ik koester die verhalen, het is het goud in mijn zilveren leven.

  19. ZWOLLYWOOD zegt:

    Zilver. Dit log heb ik gister gemist. Ik ken de mannen en vrouwen die een alcoholdelirium hadden, die daardoor psychotisch en agressief waren. Schrijnende beelden. In die tijd ….’72 werd de onderhuidse medicatie ontdekt.

  20. enigma zegt:

    Ik vind het een prachtig stuk wat je hebt geschreven, recht uit je hart!
    Aanbevolen!
    Maar er moet mij ook iets van het hart. Zoals annet al zegt…drank maakt meer kapot dan alleen jezelf. Wie zorgt ervoor die ander? Die zich jaren kapot gevochten heeft? Die altijd maar sterk moest zijn? Die jaren machteloos heeft moeten toekijken hoe de ander afglijdt en zo vreselijk veel stuk maakt. Meer dan alleen zichzelf. Gevochten met de moed der wanhoop. En dan…als het gevecht verloren is…. de stukken bij elkaar moet rapen en nog steeds dagelijks ellende ondervindt van het verleden.
    Net zoveel meegemaakt…, maar dan zonder de roes van alcohol. Gewoon de rauwe waarheid. Scherven ruimen en je keer op keer snijden, tot het bloed in je handen staat. Wie helpt die ander? Wie staat die bij in het gevecht een toekomst op te bouwen, op de ruine van het verleden?
    Daar zijn geen hulpverleners voor…en soms zijn die ook daar verdomd hard nodig!
    groet,
    enigma

  21. Zilver zegt:

    Zwollywood, ja, pfffffffffff, een delirium, heftig he, kortgeleden nog iemand meegemaakt op de PAAZ, ik denk dan altijd, dit moesten ze vertellen op scholen, in de clubhuizen, in de huiskamers, eens is het feest over.
    Enigma, de mensen die het van zeer dichtbij mee gemaakt hebben, dienen ook hulp te krijgen hoor, ben ik helemaal met je eens, de organisatie waar ik voor werkte deed dit gelukkig ook en de hulpverlener moet hier ook oog voor hebben, maar meestal is het zo, dat deze steunpilaren al uit beeld zijn en ergens hun wonden likken en hopelijk hulp vragen en krijgen, ik heb ze niet altijd kunnen achterhalen, maar zeker daar moet ook aandacht en zorg voor zijn en nazorg voor beide is ook heel belangrijk, het is mij opgevallen, dat door de komst van de DBC’s er erg veel tijd zoek ging aan het registeren van de contacten, zonde van de tijd, al is controle en toezicht en inzage van het werk zeer belangrijk, maar het kan te gek.( nu is het te gek)
    Dank je wel voor je reactie. Het is een moeilijk onderwerp, het kent zeer veel kanten, zeer veel haken en ogen en veel dubbele bodems, de overheid, die de schatkist spekt door het verdriet van een ander en in mijn ogen niet goed weet hoe het de bevolking moet waarschuwen, ik weet ook het antwoord niet, maar sommige dingen weiger ik, in periode met weinig werk, mocht ik werken in een eetgelegenheid achter de bar, ik heb het niet gedaan, ik nam het schoonmaakwerk, ik wilde het niet op mijn geweten hebben, ik wist wat er aan de ander kant van de bar, voor een ellende achter de huiskamerdeuren schuil ging en zo zou elke mens zijn verantwoording kunnen nemen, natuurlijk elke op zijn eigen manier en er op zijn minst over nadenken.
    Ik hoop uit de grond van mijn hart dat alle mensen die het van nabij meemaken en meegemaakt hebben, goede hulp krijgen of zoeken, het is er, elke gemeente kent een maatschappelijkwerkpunt, dat is de start voor hen die niet weten waar het te vinden.
    Wil ik ook nog zeggen dat mijn oude werkgever ook een fonds had waarje als hulpverlener een beroep op mocht doen, de kinderen van de verslaafde, kon op deze manier op een sport, of een instrument leren bespelen, of al dit soort dingen, en dat was een prachtig ding, waar je kinderen even uit de ellende kon halen en beter kon laten socialiseren.

  22. enigma zegt:

    Zilver….idd moeilijk onderwerp. Fijn dat je zoiets es aansnijdt. En dank weer voor jouw reaktie op die van mij🙂
    Soms mag er hier op het blog ook nog wel es over andere dingen nagedacht worden….
    Jouw blog wellicht een eyeopener, tnx🙂
    groet,
    enigma

  23. de Stripman zegt:

    Als je ziet wat drank allemaal aan kan richten vraag je je wel eens af waarom men zich toch zo druk maakt over stickies en paddo’s.
    Maar ik denk ook dat je mensen nog zo goed voor kunt lichten, maar dat er toch een aantal te ver zal gaan. En dan zijn er mensen als Zilver nodig om de brokken op te ruimen.
    De foto is vast gemaakt bij een alcoholist met heel veel zelfbeheersing…;o)Reactie is geredigeerd

  24. Zilver zegt:

    Moet zo lachen om je laatste omerking, ik zit met een buik die schudt. Ik ben spoedig jarig en ben op het fietsje aan een voorraad aan het aanleggen, ik heb geen auto, want kijk ik drink en schenk het wel eens hoor, al moet ik je zeggen, in de jaren dat ik in de verslavingszorg werkte ik nog niet een halve fles bij elkaar gedronken heb.
    Als je goed voorlicht, is er een keus, wil niet zeggen dat men dat goed kiest en een aanleg is vaak al aanwezig, maar veel weten echt niet wat hun te wachten staat.

  25. eva zegt:

    Machteloosheid, dat is wat je voelt.
    Heel herkenbaar.
    Toen ik nog in de thuiszorg werkte en later bij bewindvoering, kwam ik dit soort taferelen in al zijn gedaanten tegen!
    gr eva

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s