Kleine Blancie. (ga er maar even voor zitten)

fotohttp://www.youtube.com/watch?v=fc1xzgc6cns

vrijdag een hollen en vliegendag, de suikerhartjes waren nog maar net terug van een korte vakantie in duitsland en blancie ging vrijdag al weer op kamp. het was haar judokamp en ze had een megalijst meegekregen wat allemaal mee moest, ik heb meer geld uitgegeven aan dat lijstje,  dan de inkomsten van die week,  maar goed,  het is en blijf een suikerhartje, dus ik doe het met liefde, maar ik heb me wel afgevraagd of dit wel voor elk kindje is weggelegd.

blancie houdt erg van het zaanse gebeuren en van het gefrut en getut bij ons in ons kleine gezinnetje, maar ze houdt ook van avontuur en van al heel jongs af aan, logeert ze en gaat ze op vakantie, ze is echt in voor alles en dapper voor tien,  maarrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr elke keer bij thuiskomst vertelt ze de moeilijke momenten, want ja, een kind mist toch altijd het eigen veilige holletje op onverwachte momenten en daar hebben we sinds jaar een dag een oplossing voor gevonden,  al evalueert de oplossing elk jaar mee.

in haar babytijd, was het een luier waar mijn geurtje aan zat, door dat ik er enige nachten voor ze ging, mee sliep, na een poosje toen ik zeker wist dat ze goed kon kijken, kwam daar ook een foto bij, die werd dan bij haar bedje gehangen en later werden het kaartjes met symbolen, zwaaiende popjes,  kusjes,  zonnetjes en poesjes en toen die kleine blancie kon lezen werden het kaartjes, met wijze spreuken van mama, maar voor al met veel liefde en het plezier dat ik haar wenste en hoeveel ik van haar houd, met kleine tekeningentjes en  xxxxx.

vrijdag laat in de middag, we hadden met zijn tweetjes al die spulletjes naar de bus gedragen en daar stond ik in mijn uppie tussen al die papa’s en mama’s en opa’s en oma’s.

en maar zwaaien naar die blancie, die al in de bus zat en braaf wachtte op het vertrek en op haar vriendin die behoorlijk over tijd was, we hebben al heel wat gebarentaal ontwikkeld en ik gebaarde steeds, komt wel goed, maak je maar niet ongerust,  ze zal in de file staan. opeens een lachend gezicht, stralend met zoveel liefde, blancie had in haar tas voor onderweg met daarin haar broodjes en noodkleertjes en drinken, de heimwee kaart gevonden, wel een beetje te vroeg, maar wel fijn dat ik nu met eigen ogen kon zien, hoe blij ze met deze kaart is en ………daar gingen ze….. vriendin kwam op het nippertje en ik heb de bus nog een eind na gefietst tot het een stip werd en verdween richting snelweg.

http://www.youtube.com/watch?v=7feuzegsfce

http://www.youtube.com/watch?v=5q7c8d_xlwa

thuis heb ik zo gehuild… maar van geluk.

zilver.

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-06. Bookmark de permalink .

23 reacties op Kleine Blancie. (ga er maar even voor zitten)

  1. ScrambleX zegt:

    Lief en teder…..

  2. Zilver. zegt:

    Dank je, ik was net bij jou, ik kan nog niet kijken, maar ik doe het nog wel eens.
    Ik ben zo dol op mijn kindjes en ze zijn zo dapper.

  3. ScrambleX zegt:

    @Zilver : Ah, helder na het lezen van je tweede reactie bij mij.
    Dank voor je correctie op mijn gedachte 😉

  4. Zilver. zegt:

    Nee, is goed, dat je niet denkt dat ik wegkwijn als de suikerhartjes er niet zijn, nee, zeker niet, ik mis Blancie wel, maar ik weet dat het ook erg fijn is voor haar.
    Maar dat Leger, pffffffffff, daar heb ik zulke mooie, maar ook trieste dingen meegemaakt en het Leger was zo goed voor mij, ik heb wat bloemen thuisgestuurd gekregen en kaarten gehad, gewoon omdat ze van me hielden om wie ik was en wat ik deed. De hele dag tv gekeken en al die bekende Nederlanders, die ken ik uit de media, maar de kistdragers, de sprekers, de orkestleden, de zangers en de mensen achter de kist en voor in de zaal, die ken ik bijna allemaal persoonlijk, zo ook veel volk van de straat en als ik ergens veel over mensen heb geleerd dan is het op de straat en in al die huizen van het Leger, wie het leed van de straat kent en de handen uit de mouwen durft te steken, is altijd gevangen en heeft altijd de koorst om de doelgroep te blijven helpen. Maar heeft ook wonden, waar langzaam een korstje op komt, heel langzaam.Reactie is geredigeerd

  5. Starry Night zegt:

    Heel herkenbaar beschreven: die kleine veilige bakens die je meegeeft en die veranderen naarmate ze ouder worden. Paar jaar terug overnachtte mijn dochter op de atletiekvereniging. Ze kende er niemand écht, maar vond dat ze dit moest kunnen. Die roodomrande traanloze ogen, die blik die aarzelde tussen angst en moed, dat standvastige trekje rond haar mond. God, wat hou je op zo’n moment van zo’n wurm! Ik heb amper geslapen die nacht, maar ze had het gelukkig leuk gehad;-).Reactie is geredigeerd

  6. Zilver. zegt:

    Starry Night, dank je wel voor je mooie reactie, wat giert dan de emotie door moeder en kind he en dan zo dapper dat die kinderen dan toch gaan, een ander vriendinnetje van haar, wilde niet mee, komt nergens, niet eens om te spelen, kijk dat kan ook, nou elke avond zeg ik haar in gedachte welterusten, maar wat zal ik blij zijn als ze er weer is, maar in de tweede week van juli gaat ze al weer naar Spanje, pfffffffffff, ze zijn vaak op reis, het hoort erbij, maar wat is het toch fijn als ze dicht bij me is, maar wat leert ze veel van de wereld en wat is ze dapper, die heelijke lieverd van jou ook lees ik, we zijn maar rijk.

  7. annet zegt:

    Ik schreef nog over de majoor
    op http://voelsprieten.web-log.nl
    Uno paloma blanci voor je dochter
    Zilverzusterliefxxx

  8. K zegt:

    Spannend allicht op kamp gaan! Maar met een vriendinnetje erbij kan het wel erg leuk zijn natuurlijk. Mooie oplossing, die aandachtskaartjes!

  9. Zilver. zegt:

    Annet, ik kom kijken. Zusterliefde terug en welterusten.xxxxx
    K, ja, voor moeder en kind. Ja, die kaartjes, soms dacht ik wel eens, wie heeft er meer aan, maar toen ik vrijdag haar koppie zag, dacht ik, het is voor allebei, ze had het natuurlijk even heel moeilijk, zo alleen in de bus, nog zonder vriendin en niet zo heel lang op Judo en dacht natuurlijk: wat heeft mama nu in mijn tas gedaan voor als ik het even zwaar heb? Er is ook een klein olifantje mee, met het luchtje van thuis eraan, ohhhhhhhhhhh, wat een geknus allemaal, maar die oogjes glommen, ik vergeet het nooit meer!

  10. Coby zegt:

    Hallo Zilver, beetje laat maar ik ben net thuis. Ik las hoe je dat doet en deed met Blancie, je dochter met de mooie ogen. Ik realiseerde hoe bijzonder dat is en moet zijn: dat je iets meegeeft dat veiligheid geeft en kan geven, ook al ben je er niet (bij) op dat moment. Dan moet er al een basis en inhoud van veiligheid in haar aanwezig zijn/ontwikkeld zijn door, met en van jou. Ik denk dat lang niet iedereen dat zo beseft en zal beseffen. Maar omdat ik weet en ken dat het er ook niet is en niet kan zijn, vind ik dat heel bijzonder.
    Lieve groet, Coby

  11. Zilver. zegt:

    Hallo Coby, je bent ook nog laat op, ik koester altijd de zaterdagavondnacht en blijf zo lang als ik kan op, maar soms ben ik zo moe, dan red ik niet eens tien uur.
    Dank je wel voor je reactie.(twee jaar geleden had iemand hun tas overgepakt en de kaartjes en veel andere dingen eruit gehaald, ohhhhhhhh, wat deed dat hen en mij veel verdriet, nee, sommige mensen begrijpen niet het belang. Het is een klein gebaar, maar doet zoveel goeds.
    Welterusten en veel liefs.Reactie is geredigeerd

  12. Maria-Dolores zegt:

    mooi verhaal en fijn dat jij dat zo doet met Blanchie en de bakens steeds een beetje verzet… ik kreeg als kind van vijf al te horen dat ik niet kinderachtig mocht zijn en wat er allemaal van me verwacht werd…

  13. Martha Vosbeijer zegt:

    Hier spreekt enkel LIEFDE. Een liefdevol omzien naar elkaar.

  14. Zilver. zegt:

    Maria, wat triest, maar ik sla mogelijk op andere plekken de plank mis met mijn opvoeding, ik denk dat elke ouder het doet naar vermogen en ik heb dan natuurlijk niet de stress van een man om me heen mogelijk scheelt dat, maar al weet ik dat niet zeker, want er zijn ook lieve mannen die mee moederen en waar je steun aan hebt, maar ik ken ze wat me zelf betreft louters als dictators die niks moederen en niks een baken zijn, gelukkig heb ik wel een broer die is zo als mijn vader, dus ik weet dat het niet in elke man zit, maar ik heb in mijn leven verkeerd gekozen en nu ik de Suikerhartjes helemaal zonder man opvoed, doe ik alles op mijn eigen manier, maar ik ben benieuwd als ze ouder zijn wat er dan voor verhalen komen over die malle mama.
    Martha, ja, ik houd zoveel van de Suikerhartjes en wat fijn als ze weer thuis is en in haar bedje ligt en ik al die verhalen hoor.Reactie is geredigeerd

  15. Heer_Lot zegt:

    Filmpje gezien, Blancie heeft talent !:-))
    en heerlijk te lezen hoe jij omgaat met jouw suikerhartje :-))

  16. annet zegt:

    Wat enig om Blancie te zien via YouTube!
    Had weleens vaag gelezen dat zoiets kon.
    Wat een mogelijkheden hè.
    Leuk om Tjara er eens op te zetten of de tuin.
    Ga op zoek naar een 2ehandswebcam, denk ik.
    Leuk, leuk, leuk!

  17. Zilver. zegt:

    Heer-Lot, ik hoop nog eens dat ik haar hoelahoepen mag filmen en hier mag plaatsten en haar buikdansen, daar is ze mega in, in nazingen, nou ja, maar ik vond het zo lief en dank!
    Annet, ik doe het met mijn fototoestel, toen ik hem jaren geleden kocht, was hij megaduur, maar nu zijn ze voor een appel en een ei te koop. Ja, de wereld is hard aan het veranderen met al die mogelijkheden, nu nog vrede en weg met de armoed en ongelijkheid dat is het oke.

  18. Ineke zegt:

    Kinderen doen wel wat met je hè? Kan me je gevoel helemaal indeken.

  19. Zilver. zegt:

    Ineke, kinderen zijn zo bijzonder en fijn dat je het begrijpt. Door mijn kinderen heb ik mezelf beter leren kennen, vooral mijn schaduwkanten en daaar schaaf ik nog steeds aan.

  20. Ramirezi zegt:

    Goh, wat een geluid heeft Blancie. Dat was jij natuurlijk hè ? 😀

  21. Zilver. zegt:

    Ha, ha, tuurlijk!

  22. Tam zegt:

    He wijf,
    wat zwaar he als je die kleintjes moet uitzwaaien, maar ja.
    hoop dat ze het leuk heeft.
    wanneer komt ze weer terug?
    hoe is het met je viespeuk! is die alweer terug?
    hoe was je bij de majoor? en emilio snapte die een beetje wat voor vrouw zij was?
    Met J. gaat het goed. moeten nog steeds wat afspreken wanneer we elkaar gaan zien, maar dat is net als met jou kon wel eens over 13 jaar zijn.
    J & ik hebben wel afgesproken nu meer en vooral langer dan 13 jr geleden van elkaar te nieten. kus

  23. Zilver. zegt:

    Tammie, ze is terug, zwart, maar niet de zwarte band:^)
    De viespeuk is vanaag teuggekomen, maar ik wil niemand horen of zien, ben moe en moet denken, plots duiken twee oude l op, ik ben er klaar mee, maar haalt wel uit het evenwicht, pfffffffffff, wat hebben die mannen toch, ze zullen denken, die Suikerhartjes zijn nu al aardige klonten even tempen, maar uit is uit, wel twee waar ik last van had gehad, maar ohhhhhhhhh, ik moet je gewoon 13 jaar bijpraten en jij mij.
    Nieten? Zal wel genieten zijn denk, pffffffff, meiske wat een toestand allemaal, liefsssssssss, ik heb morgen avond en in de ochtend bij de fabriek van de verbandkouzen, ik krijg zo een seksy ding, nou dan ben ik zes weken onweerstaanbaar en daarna de knie, dan op krukken en op de po, help, ik moet er niet aan denken allemaal, werkse, xxxxx

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s