Peuter dood in auto.

Stil, heel stil was ik na het bericht van gisteravond, van die juf die haar kindje van elf maanden uit de auto was vergeten te halen.

Hoe druk heeft deze mama het, moeder van twee kindjes, juf zijn, soms ook alleen? Het ene kindje wel vrij en de ander niet, zelf moeten werken?

Zelf probeer ik ook alle touwtjes bij elkaar te houden, geld verdienen, mama en papa zijn, dochter en werknemer. Als de wereld begrip heeft voor de situatie dan gaat het goed, al is het soms heel zwaar, maar als mensen jou of je gezin, dingen aan aandoen, of dingen van je verwachten die echt niet gaan, dan kom je niet meer aan je rust toe, ga je fouten maken.

Schoolvakanties staan niet meer vast, een kind wel naar school de ander heeft vrij, de oppas moet zich ook in duizend bochten wringen en een vangnet is er niet. Moeders zouden ook vrij moeten hebben als de school vrij heeft en moeders zouden langer met verlof moeten gaan, na een zwangerschap, zeker als ze meer kinderen heeft, of alleenstaand is, in elk geval een keuze moeten kunnen maken.

In 2005 heb ik maanden niet kunnen werken omdat er in mijn gezin iets heel ergs gebeurd was, we waren allemaal slachtoffer, maar we moesten door, ik had net een nieuwe baan, maar ik nam acuut ontslag, want ik moest bij mijn kinderen zijn, geen geld, veel te verwerken.

Bij deze mama denk ik aan al deze dingen, het komt weer omhoog, ik luister vandaag even geen nieuws, ik huil om deze moeder, het peutertje en om het andere kindje.

Het gaat niet goed met Nederland, ik ken veel mensen die met veel moeite alles combineren, vaak alleenstaande moeders met kindjes en veel mensen die hun hand ophouden en er zwart bijwerken, in een auto rijden en veel op vakantie gaan, op alle feestjes aanwezig zijn, zeer prominent.

Ik zou willen dat het beter en eerlijk verdeeld werd, mensen die echt niet kunnen werken meer geld geven en moeders kunnen wel werken als ze willen, maar met aangepaste tijden en veel meer verlof, ik zou de wereld willen veranderen, maar helaas dat kan niet en ik blijf maar denken aan dit kleine lieve kindje, dood, dit had niet hoeven gebeuren.

Zilver. (vandaag luister ik geen nieuws, dus ik weet niet de stand van zaken, maar kan het even niet hebben)

Over Zilvertje

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-05. Bookmark de permalink .

44 reacties op Peuter dood in auto.

  1. ScrambleX zegt:

    Goed geschreven.
    Ik schrok me gisteren ook rot.
    Vreselijk!

  2. morticia zegt:

    Waarom willen wij mensen alles?
    Daar vertrekt het uit. We willen allemaal een huis, kinderen, een toffe job, vrije tijd, op reis af en toe, een auto, een gsm, internet, een pc, een blog enz enz
    Zolang je de dingen doet die worden verwacht…
    Daarmee bedoel ik niet alleen u Zilver, daarmee bedoel ik heel onze maatschappij. Belgie heeft namelijk hetzelfde probleem.
    We moeten er echt zelf iets gaan aan doen, anders zal er nooit iets veranderen…
    Zolang we de dingen doen die van ons worden verwacht….
    Geen tijd meer voor kinderen, geen tijd meer voor stilstaan, geen tijd meer voor onszelf…
    Tijd tijd tijd we komen tijd tekort!
    De maatschappij zijn wij allemaal, jij en ik.
    Het begint bij onszelf!Reactie is geredigeerd

  3. Zwollywood zegt:

    Het is echt te gek dat we ons zo op laten jagen…rennen naar dit en rennen naar dat. het gekke is dat bijna iedereen meedoet.
    Ga maar mooi je eigen leuke dingen doen Zilver!
    Gaat het goed met je nieuwe baan? Ik hoop het voor je.

  4. annet zegt:

    Zo’n verhaal hoorde ik ook al eens bij Oprah, die vrouw werd veroordeeld, dit bericht hoorde ik een paar dagen geleden, ik geloof er niets van, je kunt een sleutel vergeten, een ding..maar een baby??? Hier zit veel verdriet achter en wanhoop moest haast wel….

  5. annet zegt:

    Met een kus voor jou x

  6. K zegt:

    Iets verbeteren kan volgens mij enkel als daar
    politieke maatregelen voor worden genomen. Er zijn genoeg landen waar het beter gebeurd. Laten we bv eens een voorbeeld nemen aan de Scandinavische landen. Daar staat het welzijn van het gezin meer centraal ipv de economische opbreng van delen van het gezin.

  7. Zilver. zegt:

    K, ik ben het met je eens, want in Nederland heb je vaak niet veel te kiezen, zeker niet als vrouw, je begint een relatie en gaat er niet van uit dat dit overgaat, je krijgt kindertjes, dat is heel natuurlijk, maar als dan blijkt dat mensen niet bij elkaar passen, dit gebeurt vaak als je kindjes hebt, omdat de een alle taken krijgt en de ander vlucht, dan zit de vrouw in een nare positie, dan kan ze proberen haar relatie te redden maar als het niet lukt, dan zul je toch moeten kiezen, ongelukkig zijn of gaan en als je gaat zul je toch het brood moeten verdienen of jokken, ik heb niet gejokt, ben ik veel te trots voor en is ook niet goed in het belang van de maatschappij en tegenover mijn gezin, maar dat het ons vaders en moeders wat makkelijker wordt gemaakt dat zou toch wel heel prettig zijn, als ik mijn leven vergelijk met Maxima, nou dan kom ik toch heel wat reisjes en hulp in de huishouding te kort. Er zijn landen daar is het veel beter geregeld, ik heb er laatst nog een boek over gelezen, over een vrouw die van Frankrijk naar Amerika ging verhuizen, in Frankrijk was het ook goed geregeld schreef ze, maar in Amerika ging het ook niet goed.
    Het is in het belang dat wij ons delen, anders is er straks niemand om voor ons te zorgen en kinderen krijgen is natuurlijker dan je leven lang de pil slikken, want dat zit nu al in ons grondwater en heel Nederland jong en oud drinkt nu per kraanwater al de pil.Reactie is geredigeerd

  8. Yolande zegt:

    Dank je wel dat je het zo goed verwoord hebt wat ik zelf ook zou willen zeggen. Het is in- en in triest.

  9. Zilver. zegt:

    Dank je wel Yolande.

  10. evy zegt:

    @ Zilever: Even los wat vrouwen allemaal moeten. Vind je het niet vreemd dat vorige week dat bericht uit Belgie kwam en vandaag in Nederland. Nooit eerder vertoond. Ging het niet net zo met die vaders die vrouw en kinderen vermoorden omdat ze dat in de media hadden gelezen. En even een feitje. Het was gisteren niet warm genoeg om een kind in een auto te laten bezwijken. Dan moet er al vooraf wat zijn gebeurt. En kom me nu niet aan met werkende vrouwen. Dat zijn juist de vrouwen die zich het meest bewust zijn van alle rompsplom die het geeft om kleine kinderen te hebben.

  11. Zilver. zegt:

    Ja, gisteravond hoorde ik pas, dat het ook in Belgie gebeurd was, jij doelt op opzet? Stel dat het opzet was, dan geeft het toch ook aan dat het water tot aan de lippen staat.
    Hier was het gister warm en zonnig en ik weet niet hoe warm het daar was, maar met een zonnetje in de auto en mogelijk met een jas aan omdat het in de ochtend fris was en dan zonder drinken is het zo gepiept en wat denk je van de uitputting, zo een hummeltje gaat huilen, hoe het ook zit, het is erg, heel erg.
    Werkende vrouwen met jonge kinderen kunnen dan wel heel sterk zijn, maar een mens is maar een mens en om de mens heen gebeurt vaak veel, niet elk mens is zo sterk om te zeggen, nu even niet en staakt dan het werken en gaat op droog brood zitten er zijn meer mensen die de boel oplichten dan dit lef hebben.
    Ik heb geen idee hoe het in dit geval zat, maar ik koppel dingen wel aan elkaar, omdat ik dit verband denk te zien, maar het kan ook heel anders zijn, maar toch blijf ik pal staan voor wat ik zeg en vaker roep.Reactie is geredigeerd

  12. Motek zegt:

    de politiek concentreert zich gewoon op welzijn en hulpmolochs om banen te garanderen..de mens is ondergeschikt geworden aan de financiele prioriteiten😦 de angst om niet meer mee te kunnen rennen laat hersenen soms stil staan..

  13. Zilver. zegt:

    Motek, ja, soms is er denk ik even een storing, zo erg dat niemand het eerder heeft gemerkt en deze vrouw kon opvangen.
    Ze zijn nu honderd dagen door het land geweest, ik hoop dat ze hebben gezien wat er werkelijk aan de hand is, wij hebben hier niks Haags gezien.

  14. Geroma zegt:

    Mooi geschreven, Zilver!
    Als moeder kun je je haast niet voorstellen dat je je baby vergeet in de auto.
    Dat het vorige week ook in Belgie is gebeurd en nu in Nederland, dat is wel heel apart.
    En ja, we zijn allemaal druk, druk, druk…Er moet soms zo veel..Voor een deel doen we daar zelf aan mee omdat we mee willen doen om erbij te horen.
    Waarbij dan, vraag ik me af?
    Rondrennen als een kip zonder kop, als een schaap achter de schapen?
    Hoe de waarheid ook zal zijn in het geval van deze moeder en de dood van haar baby, ik weet het ook nog niet. Heb ook nog geen nieuws gezien, gelezen of gehoord vandaag…
    STERKTE en een knuffie, Geroma

  15. fravapa zegt:

    Zilver, jouw verhaal en dat wat er in Groningen
    gebeurt is bewijst hoe we alsmaar machtelozer worden in de samenleving. Naast ons en om ons heen steeds opnieuw maar ons best blijven doen voor en met de ander meer kunnen we niet doen.

  16. Ramirezi zegt:

    Inderdaad vreselijk. En waarschijnlijk ook nog onnodig…

  17. Zilver. zegt:

    Geroma, dank je. Ik heb zelf niet het gevoel dat ik ergens achter aan hol, ook niet de werkende vrouwen die ik ken, in ons geval is er geen keus, we moeten wel, of we zouden kwaaltjes moeten verzinnen en zo "arbeidsongeschikt" raken, maar dat is niet eerlijk, het is toch beter dat je de tijd krijgt die je nodig hebt om je gezin te runnen (beter voor de jonge mens in de toekomst) en dat mannen en vrouwen het zelfde loon krijgen. Het enige geld dat bij mij binnenkomt is mijn loon en het is toch raar dat de man onder de zelfde omstandigheden meer verdient.
    Nee, mij hoor je niet klagen, ik ben liever stoer dan een zeur en ik red het, maar ik zou toch liever vaker bij mijn kinderen zijn en ik denk met mij meer moeders, zeker alle moeders die ik ken.

  18. Zilver. zegt:

    Fravapa, mooie recatie, ja, op elkaar passen en de bel luiden.

  19. Zilver. zegt:

    Ramirezi, het is toch om er koud van te worden.

  20. eva zegt:

    Afgrijselijk drama.
    Hoever moet het nog gaan?
    Kan mij jou reactie helemaal voorstellen.
    Sterkte!
    gr eva

  21. Zilver. zegt:

    Dank je Eva.

  22. galadriel zegt:

    Zilver, gelukkig geen oordeel maar een mild en zacht en zeer humaan commentaar. Aanbevolen

  23. Bart zegt:

    Ja, zilver, zo droevig…

  24. Zilver. zegt:

    Galadriel, dank je wel, voor mij is dit te behappen, een moeder met jonge kinderen is zo kwetsbaar en ik zou wel dagenlang op het Binnenhof willen zingen, in liedjes hoe het leven werkelijk is, maar zoveel tijd heb ik niet, omdat ik ook veel taken heb, maar daar zoek ik de oplossing, daar waar die hoeksteen van de samenleving zijn waarden wel heeft gekregen in woorden maar niet in daden.
    Bart, daarom heb ik maar heel lang naar je mooie zwaantjes gekeken, daar werd ik erg blij van.Reactie is geredigeerd

  25. hippocampi zegt:

    mooi verwoord Zilver

  26. Zilver. zegt:

    Dank je wel buurman.

  27. Heer_Lot zegt:

    Je hebt ut mooi opgeschreven🙂 ik kan wel een heel commentaar neerzetten, maar ik sluit me aan bij annet in deze🙂

  28. Zilver. zegt:

    Heer-Lot, nu herlees ik het bericht van Annet, is het het vergeten kind of het bericht van de kus?

  29. Heer_Lot zegt:

    Dat je een baby vergeet Zilver🙂 hoe ze zegt een sleutel etc daar kan ik nog inkomen, maar een baby??

  30. Zilver. zegt:

    Heer-Lot, het was en grapje, ik begrijp je. Soms ben ik stout!
    Maar weet je onder te grote druk gebeuren deze dingen, heus, het is heel erg, had iemand het nu maar eerder gezien dat mama het te druk had, of eerder de peuter zien zitten.

  31. thera zegt:

    Vanochtend poetste ik bijna mijn tanden met haarwax en even later smeerde ik bijna tandpasta in mijn haar, vanmiddag ging ik bijna op sokken naar de school van mijn zoon. We zijn overbelast. Ik ga niet op vakantie, niet naar de kapper enzo, mijn huis is gezellig, maar vele meubels zijn opgelapte krijgertjes. Ik werk me te pletter voor een schraal loontje. Mijn kind ben ik nooit vergeten, maar ik heb er eentje op wie ik mij kan concentreren.
    Kortom ik begrijp precies wat je bedoelt.
    Een alleenstaande moeder maakt lange dagen, dag in dag uit, week in week uit, jaar in jaar uit.
    En dat is verdomd geen hang naar luxe, maar een belachelijk achterlijke situatie. De woman is nog altijd nigger of the world.
    Het ondergeschoven kind en ja, ik ben blij met Rouvoet.
    En deze vrouw beleeft ongetwijfeld haar ergste nachtmerrie.
    Goed zo Zilver!Reactie is geredigeerd

  32. Martha Vosbeijer zegt:

    Toen ik net van mijn eerste kindje bevallen was (30 jaar geleden), droomde ik weken achtereen dat ik mijn kindje vergeten was en dat ik het verschrompeld en uitgedroogd terug zou vinden. Ik DROOMDE. Nu is het dan ECHT geschied, onbeschrijfelijk vreselijk! Ik huil met je mee!

  33. Mephisto zegt:

    Peuter dood in auto.
    hippocampi / 31-05-2007 21:19mooi verwoord Zilver
    Zilver. / 31-05-2007 21:26Dank je wel buurman.
    ego..Reactie is geredigeerd

  34. Grutte Pier zegt:

    En zo zijn er ook Papa’s! Een vergeten Groep…

  35. morticia zegt:

    @Thera
    zolang wij vrouwen het toelaten om slachtoffer te zijn, worden we ook als slachtoffer bekeken.
    Zolang wij in het onnozel idee blijven zitten dat we minder waard zijn dan de man bekijkt de man ons ook zo.
    Dit is een proces wat we moeten op gang brengen als iedere vrouw nu eens begint bij zichzelf!
    Ik heb het zelf meegemaakt én het werkt.
    Ik zag mezelf als slachtoffer en ik straalde ‘slachtoffer’ uit. Nu zie ik het verschil, en ik kan je verzekeren het is een wereld van verschil!
    En zo werkt het écht met alles.
    Wij laten die stress toe. Dit is het resultaat……………

  36. evy zegt:

    @ Zilver: Interessant antwoord. Maar ook vaders kunnen het even helemaal niet meer hebben of zien. Vind je dan ook dat die het water aan de lippen kunnen hebben staan en dat die moorden op vrouw en kinderen acceptabel zijn.

  37. Zilver. zegt:

    Thera, ik lach bij je reactie, maar het is ook zo verdrietig en ik denk dat alleen mensen dit begrijpen die het zelf ondergaan of een normaal inlevingsgevoel hebben, dank je wel, ik herken veel dingen. Kinderen dienen opgevoed te worden en als ze klein zijn is tijdsdruk erg, want net als je denkt de deur uit te gaan, willen ze op de pot, of spugen over je voeten en dat staat niet in onze cao en de baas heeft er vaak geen begrip voor.
    Ik ben heel gelukkig en wil met niemand ruilen, maar ik ervaar het moederschap nu als best wel pittig, heel anders als in begin jaren 80 toen ik ook kinderen had die klein waren. Ik heb het gevoel dat het leven toen rustiger was en je met je geld meer kon ondanks de neergang in de financiele wereld.
    Gewoon betere afspraken, begripvoller, daar wordt de samenleveling alleen maar mooier van, gezonde kinderen van gelukkige ouders.
    Martha, die dromen, het zegt zoveel, ja dit is zo erg.
    Mephisto, nou bijna buurman dan, we wonen allebei in…….
    Mortica wij vrouwen zijn oersterk, maar en baren en zogen en de economie omhoog helpen, is in sommige periode van ons leven iets te veel gevraagd, soms moeten wij even gas terug kunnen nemen, in ons land is dit niet zo makkelijk, je moet toch je lasten kunnen opbrengen, sommige vrouwen zitten met een geweldige schuld en ik zou bijna een boek kunnen schrijven over sociale diensten en vrouwen in problemen. Er zijn natuurlijk vrouwen die het prima hebben, nemen een deel mee uit hun huwelijk en ex-man-vriend neemt ook taken op zich en er zijn opa’s en oma’s en tantes en lieve buren, maar dit is niet altijd zo, veel vakken waar vrouwen voor hebben gekozen, onderwijs en zorg, staan volledig op zijn kop, als je en moeder bent en werkt daar waar veel veranderd, tref je het ook niet altijd, ik kan over beide vakgebieden meepraten, omdat ik zowel docent ben, als behandelaar en verpleegkundige.
    Ik zelf heb maling aan wat de wereld zegt en heb op mijn manier geprobeerd de wereld te veranderen, werd actief lid van een politieke partij en heb veel geleerd daar en veel gezien en gehoord en wat bij mij is blijven hangen is, dat de zwakste schouders de wereld aan de gang houden en de pakken met stropdas elkaar dingen toeschuiven, uitzonderingen bevestigen de regel.
    Als je mij hier vogt, zul je zien, dat ik mijn eigen creatieve ding doe om het te redden, ik heb het lef om te zeggen waar het op staat, op mijn vorige werkplek, ben ik gegaan, heeft veel te maken met waar we het nu over hebben en ik vertrek dan zonder eerst een nieuwe baan te hebben, omdat het welzijn van het gezin en van mezelf voorop staat.
    Grutte, sla ik je bijna over, ha, ha, maar regelmatig heb ik het over en de man en de vrouw, denk dat ik de man nu niet benoemd heb, omdat in dit geval, ik ook niet nadacht over wat ik schreef, ging echter even uit van moeder en moeder zijn, ik was zo dicht bij die arme vrouw in mijn gevoel, maar je hebt helemaal gelijk, ook als het gaat over de rechten van papa’s na een scheiding om de kinderen te zien en op te voeden, vaak heb je het recht, maar moet je maar zien dat je het krijgt, sommige grootouders die nog werken zitten ook met dit probleem, ze voeden ook kinderen op, maar ik had me even helemaal geconsentreerd op deze casus.
    Evy, nee, het is niet acceptabel, maar ik begrijp het wel, al keur ik het niet goed, het is te gruwelijk voor worden, maar wie verstand heeft van de psychologie en psychiatrie, begrijpt dat we met elkaar goed op elkaar moeten passen en het elkaar niet zo moeilijk moeten maken en dingen op tijd signaleren, de gevangenissenn zitten niet vol met boeven, maar met echt zieke mensen en daar hebben we het nu ook deels over. Sommige dingen lokken latent aanwezige stoornissen uit.Reactie is geredigeerd

  38. thera zegt:

    Morticia, daar heb je gelijk in. Neemt niet weg, dat er momenteel geen andere keuze is dan zwoegen en vermoeid zijn.
    Ik zou met niemand willen ruilen, ik heb een prachtkind en zo zoetjes aan krijg ik de situatie aardig onder controle, maar je blijft overbelast.
    Ik moet ook altijd glimlachen wanneer mensen zeggen, dat tijdgebrek een keuze is.
    Het is een simpel feit, een baan, een kind, een huishouden en het aan de weg timmeren laat weinig tijd over voor ontspanning. Het enige wat je kunt doen, is proberen de dingen zo ontspannen mogelijk en met plezier te doen. Per slot van rekening wilde ik graag een kind.
    Slachtoffer? Nee, maar wel een ondergeschoven kindje, dus pleidooi voor de alleenstaande moeder/vader, bij deze!

  39. Starry Night zegt:

    Invalshoek om over na te denken. Zelf zat ik onmiddellijk vol woedende veroordelingen, en ik kan niet zeggen dat dat nu anders is, maar jouw verhaal werpt nieuw licht en dat is goed.

  40. evy zegt:

    @ Zilver: Ik dacht dat we die tijd te boven waren. De dader is slachtoffer, want die is eigenlijk "ziek".

  41. Zilver. zegt:

    Starry Night, dank je.
    Evy, jij bent dit mogelijk, maar de wetenschap niet. Het zou heel prettig zijn als deze mensen allemaal normaal waren, want dan kosten de gezondheidszorg ons jaarlijks niet zoveel en wat denk je van het hele politieapparaat en de justitie?

  42. evy zegt:

    @ Zilver: Het zit er dik in dat de moeder waar het eigenlijk om gaat helemaal niet gestoord of zo is. Gewoon vergeten. Opvallend is alleen dat dit zo kort op elkaar twee keer gebeurd. Of althans in het nieuws komt. Misschien is het wel dagelijkse kost maar komen de meeste moeders er net op tijd achter dat ze hun kroost in de auto achter hebben gelaten.Reactie is geredigeerd

  43. Zilver. zegt:

    Evy, je verbind nu dingen aan elkaar die niet zo geschreven zijn, lees maar even terug. Nu ga ik weer aan het huishoudelijke werk.
    Ik heb alleen maar dingen met jullie willen delen, mijn mening willen geven en mijn begrip en verdriet willen opschrijven, ik heb niet de wijsheid in pacht, maar ik ben wel zo eerlijk om mijn visie te geven en de waarheid komt vanzelf boven water.
    Er zijn zoveel mogelijkhden, zelfs dat het kindje zo lekker sliep dat die mama dacht, ik haal het zo op en is het toen door de gekte van de dag vergeten, mogelijk voorbij de oppas gereden en zo kan ik er nog heel veel bedenken. Zelf vergeet ik nooit dat mijn moeder een pan op het vuur had laten staan, geweldige brand, een mens moet soms aan zoveel dingen denken en dan wordt wel eens iets vergeten, ik ben er van overtuigd dat als er meer rust in het leven komt, de kans minder groot is, dat dit soort dingen gebeuren.
    Blijf van mening dat de gevangenis vol zit met zieke mensen, met een beste stoornis in de hersencellen, die ik daarom niet erg lief vind, maar wel beter begrijp als ik hun ziektebeeld ken, of hun persoonlijkheid.
    Als we nu meer tijd kunnen besteden aan ons gezin, hebben we meer kans op een gezond opgroeiende jeugd, al kunnen we niet alles voorkomen.Reactie is geredigeerd

  44. tempelman(martien) zegt:

    Aangrijpend verhaal. Niet te geloven zo’n bericht (tweede in korte tijd?). Ik denk dan aan: teveel stress, zorgen, met zichzelf bezig misschien?
    Toch maar het ‘systeem Zweden’ invoeren?Reactie is geredigeerd

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s