Papa.

Het gaatje in de schutting
de oude eikenboom
de waterput het bootje met het slootje
alles gluurt, groeit, put en vaart te snel voorbij

De benen stram
de huid wat klam
de pepermuntjes op de kast
een dochter die op haar vader past

Zilver. (Ik had een geweldige vader)

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-04. Bookmark de permalink .

10 reacties op Papa.

  1. Bart zegt:

    lieve herinnering
    ach, wat gaat de tijd toch hard

  2. Zilver. zegt:

    Te snel, te snel, ik zat juist te schrijven over vroeger en jongste zoon, ook al weer tien, kwam binnen, stelde een pc-vraag en ik uitleggen, doe het nog voor en nu ben ik alles kwijt, dus ik heb wat uit het Zilverenarchief, want ik ben moe en ga slapen.

  3. Eline zegt:

    Wat jammer, ben benieuwd wat je geschreven had, Zilvertje. Gelukkig is het Zilverenarchief ook niet gek. Mooi.

  4. Galadriel zegt:

    die laatste twee zinnen zilver…

  5. Zilver. zegt:

    Eline, het ging over mijn verhuizing uit mijn geboortedorp, toen ik zeven was.

  6. Zilver. zegt:

    Ja, die zijn het, die laatste twee, daar zit het tere.

  7. Roel zegt:

    Weltrusten!
    hahaha
    Vriendelijke groeten,
    en Pasen?
    is een zonnetje
    😉

  8. Zilver. zegt:

    Roel, zit je aan de rum?
    Ha, ha? En Pasen, is een zonnetje?
    Ben je Radioroel, of Roel van de Sp? Uit Den Haag en Apeldoorn? Van de communicatielessen en Imolin?

  9. Ramirezi zegt:

    Ook het gedichtje vaart snel voorbij…

  10. Starry Night zegt:

    Heel heel sferisch.
    Doe maar lekker rustig aan;-).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s