Behandelen of niet? (kanker)

Voor sommige mensen is het beter dit niet te lezen.

Met mijn achtenveertig jaar, zit ik in de gevarenzone van veel akelige ziekten die de kop op kunnen steken en omdat ik dit jaar alleen al veel mensen heb verloren, heb ik mijn standpunt al ingenomen. Ver voordat Simon, een collega in de zorg was komen te overlijden, ver voordat ik de Suikerhartjes kreeg, ik was begin dertig en had flink nagedacht over wat ik zou doen als ik een vorm van kanker zou krijgen. Ik vertelde mijn ingenomen standpunt aan mijn vrienden en vriendinnen als dit onderwerp ter sprake kwam en verbijstering was hun reactie.

Omdat ik de Suikerhartjes vlak voor mijn veertigste kreeg, was mijn risico verhoogd om ziek te worden, maar toch heb ik de natuur zijn werk laten doen en toen de Suikerhartjes op de wereld stonden, vond ik herziening van mijn standpunt nodig, want als ik weg zou vallen, wie zou er dan voor ze zorgen en hoe zou het gemis hun leven gaan bepalen?

Nu weet ik ook wel, de ene vorm kanker is niet de andere en de prognose kan zeer gunstig maar ook zeer ongunstig zijn, hangt van de vorm af en de termijn waarop je het hebt ontdekt.

Maar ik heb besloten, als het mij zou overkomen, me niet te laten behandelen, wat ik nu ga zeggen is pijnlijk voor de mensen die dit wel is overkomen of familie hebben die dit nu ondergaan, maar ik kies niet voor de zware behandelingen en de vervuiling van moedertje aarde die dit met zich meebrengt. Ik heb teveel gezien, dat hoop in rook opging, dat de laatste maanden/ jaren werden verpest door de nare therapieën.

Ik weet dat als ik er voor sta, ik er mogelijk anders over ga denken, want een mens wil overleven, maar ik hoop ook dat mijn beste vrienden en vriendinnen, eerlijk blijven en me zeggen wat ik al zolang roep: Laat mij gewoon maar gaan, zonder al die toeters en bellen en lach om de gekke dingen die ik deed en zet voort de mooie dingen die ik tot stand bracht. 

Zilver (verhalen over de zorg)

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-02. Bookmark de permalink .

41 reacties op Behandelen of niet? (kanker)

  1. Roland Danckaert zegt:

    Anderen opdragen wat ze moeten doen en voelen als jij bent overleden, is erg egocentrisch. Dat is aan die mensen zelf: zij hebben te dealen met het verlies. Daarom wil ik dat anderen bepalen hoe ze afscheid van me nemen.
    Trouwens, van tevoren aangeven wat je zult doen bij een ernstige ziekte, lijkt me overbodig en mosterd VOOR de maaltijd!

  2. K zegt:

    Als je met de behandelingen geconfronteerd wordt, Roland, ligt het voor de hand dat je daar zelf ook over gaat nadenken.
    Hangt het niet af van de soort kanker en zeker mbt het slagingspercentage van de behandeling of je wél of níet kiest voor behandeling? Tenmiste dat zou bij mij het criterium worden.

  3. antoinette zegt:

    Zilver , ik wens je veel sterkte want het getuigd van moed hier over te praten. Je familie, vrienden weten nu hoe jij over deze zaken denkt. Ik ben 55 alleenstaand en gronisch ziek dus heb al beslissingen moeten nemen en met mijn naaste familie besproken. Je kunt niet je kop in het zand blijven steken.

  4. Koos Bijlsma zegt:

    Mijn zegen heb je Zilver. Maar wel eerst nog wel een heleboel stukkies schrijven, oke?

  5. Zilver zegt:

    Roland, met dank voor je reactie, maar het gaat niet over afscheid nemen. Natuurlijk ieder mens is daar vrij in. Maar er over nadenken en er met de omgeving over praten, is in mijn ogen erg belangrijk.
    Over het afscheid, ik weet als geen ander, de wens van veel mensen, als het om de laatste dingen gaat, vaak weet de familie het niet, omdat het soms nog een taboe is en dan gaan er veel dingen zo, zoals de persoon waar het om gaat niet had gewild.

  6. Zilver zegt:

    K, ja, dat geef ik ook aan, zeer juist, de ene vorm is niet de ander. Natuurlijk is niets ook zo verandelijk als de mens, maar het is goed denk ik om er een standpunt over in te nemen.

  7. Zilver zegt:

    Antoinette , dank je wel voor je reactie en ik vind dat je gelijk hebt, moedig! Kop in het zand steken, ja, dat is mooi gezegd, het geeft ook ruimte, we kunnen niet altijd mooi weer spelen, dit hoort ook bij het leven en verdient ook de aandacht, verdriet en warmte.
    Dikke knuffel meisje!

  8. Zilver zegt:

    Koos, beloofd!

  9. Maria-Dolores zegt:

    mooi geschreven… zelf heb ik de ervaring gemaakt dat ik zulke beslissingen steeds weer kan herzien, me niet vast hoef te leggen, ook (als ik dat zelf niet wil) niets aan anderen uit hoef te leggen, maar op het moment zelf kan kijken of wat ik altijd gezegd heb, nog steeds geldig is…

  10. Maria-Dolores zegt:

    hm… was weer eens een beetje slordig

  11. Zilver zegt:

    Maria, zo is het! We houden een koers aan, maar soms moeten we die herzien.

  12. de Stripman zegt:

    Kop op. Zilver, voorlopig is het nog niet zo ver, toch ? Mijn ervaring is dat er altijd andere dingen gebeuren dan je van te voren verwacht, dat je eigen grenzen verschuiven naarmate de omstandigheden veranderen en dat het dus erg moeilijk is om van te voren een standpunt in te nemen. Pluk de dag, zou ik zeggen en niet teveel tobben…;-)

  13. Zilver zegt:

    Nee, nee, dit moet je niet als tobben zien Stripman, ik denk dat het normaal is als je in bepaald werk zit, er over na gaat denken in het geval je zelf overkomt, we kunnen niet altijd maar denken, dat dit een ander overkomt, als je alleen al kijkt naar het aantal mensen dat jaarlijks ziek wordt. Preventie daar denk je aan, maar sommige dingen kun je niet voorkomen.
    Ja, het verschuiven, ik roer dit ook al aan.
    Maar er rust een taboe op vele dingen en wie men hier regelmatig leest ziet ze hier toch uit die sfeer komen en een ieder mag doen wat hij blieft, ik blief op dit moment dit, te bespreken. Dag lekkere stripper!

  14. De Muze zegt:

    Grappig dat je er over begint, ik heb dezelfde keuze gemaakt. Heb al teveel meegemaakt en mij voorgenomen dat als dit mij overkomt ik rustig verder ga met leven zolang het kan, en dan ga proberen rustig tegaan nadat ik alles op een verantwoorde manier heb afgehandeld.
    Mooi toch

  15. Bart zegt:

    Zilver, blijf je vrij voelen om elke dag je standpunten opnieuw te blijven toetsen. Niemand hoeft zich hier van te voren over vast te leggen. Maar dat doe je ook niet, ik vertrouw erop.

  16. Zilver zegt:

    Jacyyz, we zijn meer een dan we altijd al dachten, veel m-nootjes en een knuffel.

  17. Zilver zegt:

    Bart, ik blijf toetsen, klopt denk ik!

  18. Bart zegt:

    Okay, Zilver, met je integere standpunt is natuurlijk niks mis, het is ieders onvervreemdbaar recht. Natuurlijk.

  19. Ramirezi zegt:

    Iedereen is in mijn ogen baas over zijn eigen lichaam en kan daar dus vrij beslissingen over nemen. Laten we hopen dat je deze beslissing nooit hoeft te nemen…

  20. Zilver zegt:

    Ramirezi, ja, laten we dat hopen.

  21. Tante Til zegt:

    Als het je zelf overkomt spelen misschien andere overwegingen. Niet alle kankersoorten worden behandeld met zware behandelingen. Zelf heb ik schildklierkanker en de behandelingen vallen best mee. Het scheelt dat hierbij het overlevingspercentage hoog ligt (>95%).
    Wel een mooi en duidelijke tekst over een moeilijk onderwerp!

  22. Zilver zegt:

    Tante Til, fijn dat je ook reageert, ja, wat ik al schreef de ene soort is niet de ander, voorlichting en eerlijke informatie is zeer belangrijk en de overlevingskans. Sterkte Tante Til.
    Het stuk gaat vooral ook over die vormen die tijd toevoegen en geen kwaliteit en dan is mijn vraag vaak, mag ik de natuur belasten met het vuil dat mijn verlenging oplevert, maar goed we zitten al vaak in een schuitje en varen mee, het blijft een moeilijk onderwerp en het heeft vele kanten, maar het is wel zo eerlijk om het te bespreken, het verdient de aandacht, het verdient begrip, het overkomt te veel van ons, we mogen het niet wegstoppen, het hoort bij ons leven.
    Alleen als we er over blijven nadenken en praten dan kunnen we elkaar helpen, denk ik.

  23. Zilver zegt:

    Oeps, ik zie we kunnen weer bewerken! Nou dank je wel vk!

  24. annet zegt:

    Als ik eraan denk denk ik er net zo over. Maar als het moment daar is ga ik misschien twijfelen hoewel ik dat niet hoop.

  25. Zilver zegt:

    Annet, he meikske, goed weekend gehad, wij zijn twee handen op een buik, kussssssssssss!

  26. lidy zegt:

    Een lijdensweg van kuren en ziekenhuizen in en uit om een beetje tijd te rekken. Nee, dat lijkt mij ook niks, Zilver. Waarom wordt er niet veel meer aandacht besteed aan het begeleiden van het stervensproces, zodat dat (mens)waardig kan verlopen. In het tegen beter weten in behandelen zit iets mensonterends vind ik.
    Ja, je zou als patient eigenlijk door artsen de keuze aangeboden moeten krijgen voor behandelen of begeleiden.Reactie is geredigeerd

  27. Zilver zegt:

    Lidy, jouw reacties is zo waardevol, te vaak zet men in op het "genezen", valt te respecteren, maar wat is de uitkomst?
    In mijn omgeving heb ik bijna alleen maar rekken met verlies van kwaliteit gezien en dat doet me zo veel verdriet, men lijkt soms gebakken lucht en valse hoop te verkopen.
    Neemt niet weg, dat ik tegen die tijd ook graag gebakken lucht wil kopen. Als ik dan ook maar sterk blijf.

  28. Beus zegt:

    Ik heb velen zo horen praten, maar op het moment dat men er voor stond, wijzigde het standpunt eigenlijk altijd:
    ‘ik wil de behandeling wel een eerlijke kans geven’, was vaak een toelichting op de veranderde mening.

  29. Zilver zegt:

    Beus, dank voor je reactie, ja, ik heb dit ook vaak gehoord, maar dan als, er is zoveel veranderd, ik waag het er op en terecht een mens moet doen wat hij verkiest.

  30. mms zegt:

    Ken het niet uit mijn eigen omgeving, maar heb er veel over gehoord. Mijn angst is het dementeren. Zowel mijn vader als moeder overkwam het in no time. We’ll see.

  31. Zilver zegt:

    mms, nou dat is ook een moeilijk onderwerp, ik kan me de angst voorstellen, dit ken ik uit mijn werk van toen ik nog heel jong was, het is heel bijzonder wat er dan met de mens gebeurt, vooral de mensen die het heel jong treft.
    Sterkte en veel wijsheid.

  32. de Stripman zegt:

    Ik ben blij dat je er niet over loopt te tobben, Zilver. Als onderwerp om over na te denken is er natuurlijk niets mis mee. Dat ‘stripper’ neem ik maar niet letterlijk…;-)

  33. coming soon zegt:

    Denken over wat te doen als je kanker krijgt, gaat uit van het idee dat je een toekomst hebt. Het bericht dat je kanker hebt maakt dat je niet meer weet of je een toekomst hebt. Dat maakt alles anders. Het kan wel zijn dat je bij hetzelfde besluit uitkomt: niet behandelen, maar dan toch vanuit een heel andere beleving.
    In de overweging wordt vaak niet eens meegenomen welke vorm van kanker je hebt. Veel belangrijker is de tijd die je gegeven wordt om afscheid te nemen, of om het probleem onder ogen te zien.
    Vanaf het moment dat je te horen krijgt dat je kanker hebt raakt alles in een stroomversnelling. De behandeling moet zo snel mogelijk worden gestart. Volgens de artsen dan. Dat laatste is natuurlijk meestal niet waar. Alleen bij de zeer agressieve vormen van kanker is er de noodzaak van snel de keuze maken tussen wel/niet (chirurgisch) ingrijpen. Bij al die andere vormen van kanker maakt het echt niet uit als je nog wat tijd neemt om te beslissen wat je wilt en/of kunt.
    Kanker neemt hoe dan ook bezit van je leven. Zodra je het weet valt het niet meer te ontkennen. Wat eerst een vermoeden was, voel je groeien in je eigen lichaam. Je wordt van binnenuit opgegeten. Juist dan is het belangrijk dat je de regie houdt over die dingen die je zelf kunt beslissen. Het kan dan heel belangrijk zijn om te zeggen dat het tijdstip van het bloedonderzoek niet uitkomt, omdat je dan ook nog mist dat de kinderen uit school komen, om maar eens wat te noemen. Als je twijfels hebt over de voorgestelde behandeling is het verstandig om naar een andere dokter te gaan.
    Ik denk dat je dat eigenlijk wilt zeggen Zilver. Je wilt niet dat de behandeling jouw leven of de tijd die je nog rest, gaat bepalen. En dat lijkt me een heel gezonde manier van denken.

  34. Zilver zegt:

    Coming soon, je zegt het zo mooi! Vaak wordt wat wij moeten beslissen min of meer opgedrongen en als er geen tijd is of chirurg voor handen, dat is er plots geen haast, wij zijn vaak overgeleverd, bezitten over niet genoeg kennis om het juiste antwoord op de gestelde vraag te geven.
    Ik zie zelfs in mijn omgeving dat op hoge leeftijd gekomen mensen bijna een behandeling door de strot geduwd krijgen en soms haast niet durven weigeren tegenover/in belang van de kinderen.

  35. ijskastmoeder zegt:

    Bedenktijd (hot item bij een andere ingreep) vragen is helemaal geen gek idee, al reageert de medische stand daar heel anders op. Eerder ingenomen standpunten kunnen gaan schuiven als je er om ’t echie mee geconfonteerd wordt. En toch, meer aandacht voor de kwaliteit van het bestaan en wat meer voorlichting over begeleiding, pijnbestrijding en stervensbegeleiding zou op zijn plaats zijn. Goed punt Zilver.

  36. Beus zegt:

    @Ijskastmoeder: er is nog veel mis op dat gebied.

  37. Starry Night zegt:

    Zolang mijn kinderen klein zijn en niet voor zichzelf kunnen zorgen zal de gedachte aan hen, alleen zonder moeder, vele malen ondraaglijker lijken dan welke gemene kuur ook. Misschien hierdoor stagneert bij mij het meedenken in deze. Ik hoop dat het voor ons beide bij een onmenselijke hypothese zal blijven;-). Ik heb overigens een collega die wel in dit schuitje zit, en die klampt zich aan het leven vast. M.n. ook voor die kinderen.Reactie is geredigeerd

  38. viktor loman zegt:

    Het heeft zoveel kanten dat je er in korrt bestek niet een eenduidige reactie kunt geven. In principe ben ik het met je eens, roep ik altijd: als het je tijd is is het je tijd. Ik zie ook af van reanimaties en orgaantransplantaties, maar ben in dit opzicht nooit in levensbedreigende omstandigheden geweest, dus je weet het nooit.
    groeten
    rené

  39. Starry Night zegt:

    Maar als een reanimatie succesvol is, of een behandeling tegen kanker (zoals bij mijn moeder, alweer 5 jaar geleden), dan was het toch ‘je tijd’ nog niet? Als je zo gaat redeneren dan kun je ook besluiten iemand die zich verslikt te laten stikken namelijk. Waar ligt dan de grens? In het geval van mijn moeder: als ze niets gedaan had, dan hadden mijn kinderen geen herinnering aan haar gehad. Nu wel. Al valt ze morgen dood neer, dat is gered met haar besluit zich te laten behandelen. Dat maakt voor mij (en voor hen) toch heel erg veel uit.

  40. mirjam zegt:

    Kanker klinkt altijd heel erg maar niet alle soorten worden met allerlei moeilijke bestralingen en kuren behandeld. Zelf heb ik huidkanker gehad en dat is voor de meesten met een paar snijbehandelingen weer verholpen. De emotionele kant daargelaten natuurlijk, dat blijft langer, net als het litteken dat je voor de rest van je leven meedraagt. Ineens wordt duidelijk dat je met 30 jaar ook zomaar kan doodgaan. Daarom maar genieten van de tijd die je nu hebt.

  41. Zilver zegt:

    Allemaal heel hartelijk dank voor alle reacties, het is een onderwerp wat je zomaar even niet kunt bespreken, er zijn zoveel ingangen en zolang we niet voor die moeilijke beslissing staan, hebben we wel of niet een mening/standpunt, maar het is goed om het er over te hebben, al is het alleen maar om het van meerdere kanten belicht te zien. Sterkte voor al die mensen die het van dichtbij/zelf meemaken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s