De kwetsbare fietser.

Januari.

In de vroege morgen moeten we allemaal de deur uit, we hoeven nu net ons licht niet meer aan. Het is koud en we zijn goed ingepakt, oren steken uit, dus die dekken we goed toe, maar we kennen het gevaar, met als die mutsen en capuchons en sjaals, heb je minder uitzicht, ben je nog kwetsbaarder op de fiets, nu helemaal, want de weg ik wit opgevroren en glinstert als een engelenhuidje.

Automobilisten houden hier niet altijd rekening mee, ze hebben hun normale snelle rijgedrag niet aangepast.

We gaan elk ons eigen weg, twee kleine gupjes verdwijnen in de dorpstraat en ik houd mijn hart vast, wat moeten ze toch dapper zijn. Ik ook, loslaten!

Op mijn werk is het spoedig zo druk, ik denk pas weer aan thuis, als ik op de fiets richting huis ga, maar u automobilist heeft toch goed op mijn kindjes en al die anderen gepast?

Zilver.

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-01. Bookmark de permalink .

6 reacties op De kwetsbare fietser.

  1. Bart zegt:

    Belangrijk dat we allemaal uit onze doppen blijven kijken, en vooral bij donker en wat gladderig weer rustig rijden. Klinkt vast als een ouwe lul maar dat moet dan maar. Gisteravond in het donker had ik weer verschillende zenuwelijders op mijn achterbumper gekleefd, die het niet uit kunnen staan als je je als automobilist een beetje aan de omstandigheden aanpast. Ach, de sukkels…

  2. Zilver zegt:

    Bart, ik houd van je!

  3. ali cirillioglu zegt:

    Lieve Zilvertje @ 🙂
    Ik breng soms mijn dochtertje naar school ’s ochtends, druk, druk, allemaal fietsers!!!
    Uitzicht???
    De ramen vaak bevroren en gehuld in mist?!
    Vaak in een erge “niet fietsbare weer “?!
    Gelukkig kijken we dan vaak samen met mijn dochter, maar inderdaad, we moeten goed, zeer goed kijken en uitkijken!
    Mijn dochter gaat normaal ook met fiets!
    Met Liefs!
    Selam.

  4. Zilver zegt:

    Lieve Ali, het is mij opgevallen, dat veel moeders die zich erg moeten haasten, bij ons in de Zaanstreek niet letten op zebrapaden en fietsers, geen rekening houden met windvlagen en gladweer, ook, terwijl ze weten hoe kindjes zijn, zo bezig zijn met haasten, dat ze /ons fietsers bijna doodrijden, het is mij in 2002 overkomen, ook een moeder, gelukkig was ik het en niet een, of mijn kind, maar het is een groot probleem, een Zaanse kus, op uw Turkse kinReactie is geredigeerd

  5. Flaxorca zegt:

    Ik herinner mij een dag lang geleden. Op de fiets naar school. Overal ijs op de weg en groepjes scholieren die met bosjes tegelijk omver gleden. Herinner mij ook een dikke Volvo met aanhangwagen die voorbij kwam glijden, gelukkig waren we net allemaal afgestapt om te gaan lopen… Wel een aantal lesuren gemist die dag, maar daar was begrip voor!

  6. Zilver zegt:

    Wat een geluk, zulke dingen vergeet je niet he?
    Hier zijn weinig aparte fietspaden en het is loeidruk, de vrachtwagens, die zijn ook eng, ze rijden erg hard en zien ons lang niet altijd.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s