Weeralarm 2

We wisten er geen einde meer aan, de vertragingstijden liepen maar op en er kwam maar geen trein, de omroepstem bleef maar dingen melden, maar de stem ging verloren in de storm, we begrepen al snel dat de treinen naar Amsterdam niet meer gingen en snel belde ik mijn werk, de achterblijvers, moesten nu echt opschieten, want het zag er op het station grimmiger uit dan op ons veilige regiokantoor.

Gelukkig, daar waren er weer een paar, ik kon ze alleen melden dat de trein naar Alkmaar met bijna een uur vertraging was binnengelopen, maar net, echt net, was vertrokken en toen wisten we nog niet dat dit de laatste trein was die zou vertrekken.

Maar op een moment hebben we nummers uitgewisseld en omdat ik van de treinreizigers het meest dichtbij woon, heb ik gezegd, kom je niet thuis, kom bij mij en de slaapplekken werden al verdeeld. Op een bepaald moment kwamen van alle kanten treinen en de gegevens op de boorden veranderden bijna per minuut, zo waren we ingestapt op perron een en zo vlogen we met zijn alle naar perron twee en maar die omroepstem die niet te verstaan was en maar geen conducteur te bekennen.

We zijn weer uitgestapt en ik zag aan de kop van de trein allemaal personeel overleggen en daar ben ik naar toegegaan en daar heb ik het gevraagd, er werd NIET meer gereden, ik holde naar ons ploegje en in ons ploegje was een nieuw gezicht aangesloten, Louise, nooit meer gezien vanaf mijn zestiende, we werkten samen in de weekenden en op de avonden, naast onze middelbare school, ze herkende mijn stem en gezicht, moet je nagaan elkaar leren kennen toen we veertien waren, aantal jaren samengewerkt, op de Zaanse Schans en nu allebei bijna een halve eeuw oud, komen we elkaar in de storm tegen.

Ze was eerder uit Amsterdam gekomen, omdat ze naar een crematie moest, maar ze heeft er uren over gedaan om van Amsterdam naar Zaandam te komen.

Ons ploegje was iemand kwijt, dus die wilde niet naar de bus, of wij voor wilden gaan en dan wilden bellen of die bussen nog gingen, nou we waren de meute ver vooruit, door mijn gehaalde informatie en de bus ging nog naar Wormerveer, waren we een eind op de goede weg.

Het groepje van mijn werk, twijfelde, wel de bus, niet de bus, wij moesten maar gaan, ze gingen nog overleggen.

Louise en ik hadden zowaar nog een zitplaats ook en kwebbelden over wat we in die ruim dertig jaar hadden gedaan, we keken regelmatig angstig uit de ruiten van de bus, het was doodeng, slagregens, hagel donder en bliksem, slippen en water dat huizenhoog weg spatte, bomen om en daken stuk, hulpauto’s en doornatte mensen.

Van een aantal collegae weet ik dat ze terug gegaan zijn naar het werk, van eentje weet ik niets, oh, lieve O, ik hoop zo dat je veilig thuis zit, jouw nummer heb ik niet, was nou met mij meegegaan.

Zilver.

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2007-01. Bookmark de permalink .

19 reacties op Weeralarm 2

  1. Flaxorca zegt:

    Check 2 ;-).

  2. K zegt:

    Leest ze blogs?

  3. K zegt:

    Mocht ze gestrand zijn dan is ze waarschijnlijk niet alleen.

  4. Oliphant zegt:

    Kom weer ( slecht weer) eens kijken. Ik lees je te weinig. Mooi van binnenuit verteld, terwijl ik maar thuis zat te hopen dat de ramen er niet uit vlogen. Ga mijn leven beteren, of is dat een beetje laat?

  5. Zilver zegt:

    Sommige van mijn werk wel, maar O denk ik niet.

  6. Zilver zegt:

    Oliphant, nee, het is nooit te laat, weet je, ik kom nog maar spaarzaam bij anderen, na de griep, druk, alles weer inhalen, werken, kindjes en een dag is zo om, maar je bent altijd welkom!

  7. Zilver zegt:

    Ha, ha, K, ik zie je opmerking nu pas, nee, ze is met heel wat lotgenoten, die er vast niet van genieten, is echt naar.

  8. coming soon zegt:

    Dan maar slapen bij vrienden in de buurt, Brabant was onbereikbaar vanuit Rotterdam. Een ritje van 3 kwartier werd een reis van 3 uren.
    Tanken onderweg, ook dat nog.
    En nu? Verhalen uitwisselen. Wie heeft er thuis geslapen, wie in een hotel, wie heeft helemaal niet geslapen?

  9. annet zegt:

    Ik lig nu eigenlijk op de canapeuse, maar wilde je nog even bezoeken, ja heuse. Ben zo moe van na de storrum, alle pannetjes liggen nog op het dak. Knap van zo’n huisje uit 1910!

  10. Zilver zegt:

    Coming soon, nou dat verhalen uitwisselen hebben we vandaag op het werk gedaan, nou, we hebben heel wat beleefd met zijn alle!

  11. Zilver zegt:

    Gelukkig, dat alles er nog op ligt, ik ben net thuis, ik ben gevloerd, kus uit het Zaanse.

  12. annemiekie zegt:

    hee mama, alles goed ?
    Hans gaat in new york wonen hij heeft een meisje ontmoet ik ga hem wel missen xx

  13. the one and only O zegt:

    Zilver, je vertelde het vandaag zelf, dus ik moest even op zoek naar je weblog.
    Voor allemaal; het was een spannende onderneming, maar Zilver haar collega O is dus veilig en wel thuis aangekomen! Dank voor je zorg, Zilver.

  14. Zilver zegt:

    Jeetje, nou, dat is ook bijzonder, maar dan kan je wel fijn logeren, hoe heb je de storm overleefd?
    Mooi spelletje heb je gegeven, we lachen wat af, ik heb nu ook eens gewonnen, is nog nooit gebeurd, ik lach me een bult om Emilio, die doet zo grappig als hij iets nadoet, Blancie is dicht bij je. Mis haar nu al.
    Nou, ik krijg dit weekend H, te slapen, nou, dat vind ik wel heel bijzonder.
    W zag er goed uit joh, dat wordt echt een mooie man, wat vond hij van het huisje en hoe kwam je thuis? Was je blij met de handschoenen? Je moet een leren pak hoor, is gevaarlijk zo op dat ding, als je onderuit gaat.
    Nou dikke kus, love you!
    Ga je woensdag mee naar Amsterdam? Overdag?
    Ik hoor het wel!

  15. Zilver zegt:

    Lieve O, ik was zo blij toen ik je vanmorgen al van ver zag zitten, ik was al bij M geweest en had me een pukkel gefietst, voor het eerst in mijn regenbroek, nou dat heb ik geweten, geen regen te bekennen, maar ik was wel nat, allemaal transpiratie die niet wegkon.
    Ja, het was een bijzondere dag en ik had de hele avond jou nog verwacht, want ik dacht die komt nooit meer thuis, het voelde zo naar niet te weten waar jij was, ik dacht echt dat jij alleen gelaten was, maar gelukkig is alles goed gekomen!
    Prettig weekend!Reactie is geredigeerd

  16. annemiekie zegt:

    jaaa bijzonder he! ik moest er wel een traantje om laten hoor , maar ik gun het hem zoooo.ik ben de hele storm binnen gebleven dus ik heb er weinig van gemerkt alleen het hek van waar ik woon is omgewaaid dus het is hier ook flink tekeer gegaan.
    Ik ben blij dat het spel in de smaak valt!
    woensdag lijkt me gezellig wat gaan we dan doen?
    xxx annemieke
    oja succes met de lover 😉

  17. Zilver zegt:

    Gaan we winkelen, ik tracteer! Mogelijk redden we nog een film, we moeten maar even afspreken, waar en hoe laat, ik weet niet of ik vroeg thuis moet zijn, maar dat is toch geen probleem, we hebben in elk geval overdag, ohhhhhhhh, fijn dat je zin hebt, HEERLIJK ;>)

  18. annemiekie zegt:

    jaa lijkt me super !!! kus we bellen nog wel of chatten.

  19. Zilver zegt:

    Oke, fijn, je bent lief!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s