Liedje van verschraalde liefde.

Cor en To.

Ze zijn beiden even grijs
maar hij laat het toe
Ze fietsen beiden even hard
maar hij toont heel moe 

Zij kwettert en snavelt
Hij zwijgt als het graf
ze zijn aan elkaar verbonden
maar de glans is er af 

Zilvertje. (uit: Liedjes van de verschraling)

Met dank aan Thera en Cor!

Advertenties

Over Trudy

Woest als vloed, rustig als eb, glinstert als zilver met soms een beetje aanslag.
Dit bericht werd geplaatst in oud-vkblog-2006-06. Bookmark de permalink .

9 reacties op Liedje van verschraalde liefde.

  1. therataal zegt:

    Treurig he!

  2. Zilvertje zegt:

    Vandaag zag ik zo een stel op de fiets en dat vloog nu uit de pen.

  3. Cor zegt:

    Ach Gut……..!

  4. Cor zegt:

    To? Ken ik die?

  5. Zilvertje zegt:

    Cor, heb jij een To?

  6. sjoukje zegt:

    Opgesloten in het automatisme van het huwelijk, afgrijselijk. Zulke doodgebloede huwelijken ken ik ook wel. Daar hoef ik niet jaloers op te zijn.
    Mooi dat het je opvalt, zo fietsend op straat.

  7. Zilvertje zegt:

    Sjoukje wat zou het grappig zijn als ze het even konden lezen!

  8. jeg synes/even stilstaan bij... zegt:

    Oh jeeetje, wat erg om zo te moeten leven…
    Als je het grijs weglaat of door iets anders vervangt, dan krijg je een ander versje, maar zulke mensen zie ik ook regelmatig….
    uitgekakte jonge mensen…een leven al voorbij, geen toekomst meer….geen durf, geen lef voor iets anders of nieuws….pffff.
    Mij niet gezien…

  9. Zilvertje zegt:

    Jeg, ze zijn er in alle maten en soorten, ja, de kachel moet wel opgeport worden anders gaat het vuurtje uit.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s